II SA/Op 504/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 27 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego z wniosku skarżącego z dnia 28 grudnia 2011 r. o uzupełnienie wyroku w zakresie przyznania kosztów postępowania postanawia oddalić wniosek. W dniu 11 maja 2011 r. L. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 27 kwietnia 2011 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie głubczyckim z dnia 11 lutego 2011 r., nr [...], nakazującą inwestorowi – L. G. rozbiórkę garażu zlokalizowanego w [...] przy ul. [...]. Wniesiona 11 maja 2011 r. skarga została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia z 18 lipca 2011 r., z uwagi na brak w aktach sądowych dowodu uiszczenia w terminie żądanego wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 października 2011 r. uchylił ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, uznając, że w przedmiotowej sprawie opłata sądowa została wniesiona w terminie, dodając, że datą uiszczenia opłaty jest data przyjęcia przelewu przez bank, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczającą na pokrycie wpisu. W postanowieniu z 4 października 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie zawarł orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyrokiem z dnia 28 grudnia 2011 r. oddalił skargę L. G. na decyzję OWINB w Opolu z 27 kwietnia 2011 r., utrzymującą w mocy wydany w sprawie przez powiatowego inspektora nadzoru budowlanego nakaz rozbiórki garażu, stanowiącego własność skarżącego. We wniosku z dnia 28 grudnia 2011 r. L. G. zawarł żądanie o zwrot kosztów sądowych: w kwocie 250 zł – za skargę kasacyjną oraz 500 zł – za wpis stosunkowy. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów skarżący złożył w dniu ogłoszenia wyroku w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast stosownie do art. 203 P.p.s.a. stronie, która wniosła skargę kasacyjną należy się zwrot poniesionych przez nią kosztów postępowania kasacyjnego: 1) od organu – jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę, 2) od skarżącego – jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Jednocześnie w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia postanowienia sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi przepis art. 203 P.p.s.a. nie ma zastosowania niezależnie od zgłoszonego przez wnoszącego skargę kasacyjną wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Strona wnosząca skargę kasacyjną ma w takiej sytuacji możliwość odzyskania kosztów postępowania kasacyjnego po uwzględnieniu skargi w wyniku ponownego rozpoznania sprawy przez wojewódzki sąd administracyjny, jako że koszty te należy zaliczyć do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw od organu na podstawie art. 200 P.p.s.a. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 lipca 2005 r. sygn. akt I OSK 552/05 (ONSA i WSA z 2006 r., nr 1, poz. 17) stwierdzając, że w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi poniesione przez skarżącego koszty postępowania kasacyjnego podlegają zaliczeniu do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw i w razie uwzględnienia skargi mogą być zasądzone od organu na podstawie art. 200 P.p.s.a, i ze stwierdzeniem tym należy się zgodzić. Powyższe oznacza, że zwrot kosztów postępowania, w tym koszty poniesione w związku ze złożeniem skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi przysługiwałby skarżącemu jedynie w sytuacji uwzględnienia skargi w rozumieniu art. 145 § 1 P.p.s.a, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, albowiem Sąd skargę L. G. oddalił na podstawie art. 151 P.p.s.a. W takiej sytuacji, jak wyżej wskazano, po myśli art. 200 P.p.s.a nie przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania. Stąd nie można mówić, aby w wyroku oddalającym skargę Sad nie orzekł o całości skargi. W konsekwencji, opierając się o przepis art. 157 § 1 P.p.s.a Sąd uznał, że wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku w przedmiocie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania nie zasługiwał na uwzględnienie, postanawiając jak w sentencji.