II SA/Op 53/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: odrzucić skargę. J. P. w dniu 30 listopada 2007 r. wniósł (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i osób Represjonowanych w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej. Skarga ta została przekazana właściwemu organowi w dniu 11 lutego 2007 r., w celu udzielenia odpowiedzi na nią i nadesłania akt administracyjnych. W odpowiedzi na skargę z dnia 19 lutego 2007 r. organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Skarżący, jak wynikało z akt administracyjnych nadesłanych przez organ, odebrał zaskarżoną decyzję z dnia [...], w dniu 26 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny , zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Odstępstwo od tej zasady przyjęto jedynie na okres przejściowy, na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej ustawą wprowadzającą. W art. 2 ustawy wprowadzającej, określono termin wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na dzień 1 stycznia 2004 r. Z powyższego wynika, że jedynie w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 P.p.s.a. Po dniu 31 grudnia 2005 r. zasadą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, o czym organ II instancji pouczył skarżącego w zaskarżonej decyzji doręczonej mu w dniu 26 października 2007 r. Pomimo to skarżący wniosła skargę w sposób nieprawidłowy, a mianowicie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Do stwierdzenia w jakiej dacie skarga została złożona przez skarżącego, należy wziąć pod uwagę obowiązujące w tym względzie orzecznictwo Sądu Najwyższego i poglądy doktryny w przedmiocie postępowania w przypadku wniesienia środka zaskarżenia do niewłaściwego sądu. Powstały one wprawdzie na tle wnoszenia apelacji od wyroku w postępowaniu cywilnym, ale z uwagi na znaczne podobieństwo trybu jej wnoszenia do trybu wnoszenia skarg w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają one zastosowanie do spraw w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Apelację bowiem zgodnie z art. 369 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem, występuje tu więc zasada, taka jak w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdzie skargę na decyzję administracyjną do sądu administracyjnego, prawidłowo wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Na tle w/w przepisu Kodeksu postępowania cywilnego, co do apelacji przyjęto w literaturze pogląd, że "Jeżeli apelację wniesiono do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, a sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji przekazał ją sądowi właściwemu, to dla zachowania terminu z art. 369 § 1 decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego." (patrz kodeks postępowania cywilnego Komentarz , Tom. I, pod redakcją K. Piaseckiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 1116, Nb. 5). Zachowuje też aktualność uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych 28 listopada 1987 r., sygn. akt III CZP 33/87, stosownie, do której wniesienie apelacji w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem wprost do sądu apelacyjnego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok nie może być traktowane jako wniesienie apelacji w terminie. Termin 30 dniowy do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie odpisu rozstrzygnięcia w sprawie, bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 26 października 2007 r., termin zatem do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 27 października 2007 r. i upłynął w dniu 26 listopada 2007 r. Ostatni dzień 30 dniowego terminu do wniesienia skargi liczbowo przypadał na niedzielę 25 listopada 2007 r., dlatego stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a., termin upływał w następnym dniu po dniu wolnym od pracy, to jest w poniedziałek 26 listopada 2007 r. Skarżący natomiast wysłał skargę listem poleconym w dniu 30 listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który przesłał ją pocztą w dniu 11 lutego 2008 r. do właściwego organu, to jest Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. Skarga została zatem wniesiona przez skarżącego w dniu 11 lutego 2008 r., to jest po upływie 30 dniowego terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Należy tez zauważyć, że skarga wpłynęła już do Sądu po terminie do jej wniesienia, a mianowicie w dniu 30 listopada 2007 r., nie było więc możliwe przekazanie jej organowi z zachowaniem terminu. W związku z powyższym skargę jako spóźnioną należało na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a., odrzucić. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.