II SA/Op 531/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. J. i W. J. z dnia 1 czerwca 2016 r. o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Op 531/16, o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi D. J. i W. J. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 21 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie pozwolenia na budowę postanawia odmówić zmiany postanowienia. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r., sygn. akt II SA/Op 531/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę D. J. i W. J. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 21 września 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia P. Ł. pozwolenia na budowę na działce nr a k.m. [...], przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący nie wykonali wezwania Sądu z dnia 30 listopada 2015 r. o uzupełnienie braków formalnych skargi i nie nadesłali odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem. W piśmie z dnia 28 stycznia 2016 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przesyłając odpis skargi. Na wezwanie tut. Sądu do wyjaśnienia przyczyn uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący wskazali, że wraz z pismem z dnia 28 stycznia 2016 r. uzupełnili braki formalne skargi i podkreślili, że nie są prawnikami, a brak drugiego egzemplarza skargi nie może dyskwalifikować rozstrzygnięcia w tak poważnej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Op 531/16, odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, natomiast Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt II OZ 492/16, oddalił zażalenie skarżących wniesione na to postanowienie. W dniu 2 czerwca 2016 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skarżący skierowali do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z dnia 1 czerwca 2016 r., zatytułowane "Skarga". Nawiązując do otrzymanego postanowienia NSA z dnia 17 maja 2016 r., wskazali na wadliwość przeprowadzenia przez organ postępowania zakończonego decyzją Wojewody Opolskiego dnia 21 września 2015 r. oraz opisali uciążliwości związane z rozbudowywanym zakładem produkcji mebli i negatywny wpływ tego przedsięwzięcia na prowadzoną przez nich działalność w zakresie usług hotelarskich. W treści pisma zawarli prośbę "o ponowne rozpatrzenie naszej skargi i przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dn. 21 września 2015 r. w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie pozwolenia na budowę" Stwierdzili, że pewną nadzieję w tym zakresie upatrują w treści końcowej części uzasadnienia postanowienia NSA z dnia 17 maja 2016 r., w której odnośnie problemu zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wskazano, że "będzie on przedmiotem analizy na etapie merytorycznego rozpoznania skargi przez Sąd pierwszej instancji, w związku, z czym na obecnym etapie postępowania rozważania w tym zakresie uznać należy za przedwczesne". Powyższe pismo procesowe zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny przekazane według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 15 lipca 2016 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, zawartego w piśmie z dnia 1 czerwca 2016 r., poprzez podpisanie pisma (zamieszczenie własnoręcznych podpisów) oraz dołączenie jeszcze dwóch egzemplarzy tego pisma dla organu i uczestnika postępowania. Wezwanie to zawierało pouczenie, że niezastosowanie się do niego w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, spowoduje odrzucenie wniosku. Ponadto skarżący zostali wezwani do wyjaśnienia - w tym samym 7 dniowym terminie - z jakich przyczyn skarżący nie dochowali zakreślonego przez Sąd terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia 23 października 2015 r., a w szczególności wykazanie, że uchybienie nie nastąpiło z ich winy, ale z powodu przeszkód niemożliwych do przezwyciężenia. Pisma zawierające powyższe wezwanie zostały przesłane każdemu ze skarżących i doręczone za pisemnym pokwitowaniem D. J. w dniu 30 lipca 2016 r., a W. J. w dniu 2 sierpnia 2016 r., co wynika z adnotacji na zwrotnych pocztowych potwierdzeniach odbioru (k. 122 i 123 akt sąd.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w piśmie z dnia 3 sierpnia 2016 r. wskazali, że ilość rzekomo popełnionych przez nich braków formalnych nie może przesłonić faktu zasadności skargi dotyczącej budowy fabryki mebli na bazie domu jednorodzinnego wbrew aktualnym przepisom i niezgodnie z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego. Powtórzyli argumentację dotyczącą negatywnego oddziaływania kwestionowanego przedsięwzięcia na środowisko i zarzucili, że przy wydawaniu pozwolenia na budowę mogło dojść do złamania prawa oraz popełnienia przestępstwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi należy zakwalifikować jako wniosek o zmianę postanowienia tut. Sądu z dnia 14 marca 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu - w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z tą regulacją postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Na tle powyższego przepisu w literaturze i w orzecznictwie wskazuje się, że nic nie stoi na przeszkodzie do uchylenia postanowienia prawomocnego, od którego zażalenia NSA nie uwzględnił, jeżeli zmieniły się okoliczności sprawy. Postanowienia WSA mogą być uchylane przez ten sąd w każdym czasie, jeżeli spełnione zostaną przesłanki przewidziane w art. 165 P.p.s.a. Przepis ten przewiduje możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowania w sprawie warunkuje i uzależnia od zmiany okoliczności sprawy, przez co należy rozumieć zarówno zmianę okoliczności faktycznych, jakie sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wcześniej wydane (tak: B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Wolters Kluwer, Warszawa 2016, s. 711-714). Dostrzec trzeba, że co do zasady, sam fakt złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej i jego rozpoznanie przez Sąd nie pozbawia strony możliwości ponownego złożenia wniosku w tym samym przedmiocie, z tym jednak zastrzeżeniem, że ten drugi wniosek zawierać będzie okoliczności odmienne w stosunku do tych, które zostały powołane w pierwotnym wniosku. Skarżący natomiast, motywując zasadność wniosku, nie przedstawili żadnych nowych okoliczności, odmiennych niż we wniosku z dnia 28 stycznia 2016 r. W stanie faktycznym niniejszej sprawy, zarówno wniosek skarżących, który został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. jako niezasługujący na uwzględnienie, jak i wniosek w tym samym przedmiocie, złożony przez skarżących po otrzymaniu odpisu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r. o oddaleniu zażalenia na powyższe postanowienie, w swej argumentacji są tożsame i nie nawiązują do okoliczności faktycznych usprawiedliwiających uchybienie terminu, ale akcentowana jest w nich wadliwość skarżonej decyzji. Zaznaczenia wymaga, że na wezwanie Sądu skarżący, podtrzymując treść wniosku z dnia 1 czerwca 2016 r., nie podali jakichkolwiek argumentów mających przemawiać za brakiem ich winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący nie wykazali zatem, że nastąpiła zmiana jakichkolwiek okoliczności, czy to faktycznych i prawnych decydujących o przywróceniu terminu do wniesienia skargi, dlatego brak jest podstaw do zmiany przez tut. Sąd postanowienia w tym przedmiocie z dnia 14 marca 2016 r. Ponadto, odnośnie argumentacji skarżących wyjaśnić przyjdzie, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 17 maja 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie potwierdził prawidłowość rozstrzygnięcia przez tut. Sąd kwestii przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Natomiast wskazywane przez skarżących stwierdzenie, że podnoszone we wniosku argumenty dotyczące merytorycznego rozpoznania skargi nie mogą być brane pod uwagę na etapie badania zasadności wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych, miało na celu wyjaśnienie, iż ocena zgodności z prawem zaskarżonej decyzji następuje dopiero na etapie rozpoznawania przez Sąd pierwszej instancji skutecznie wniesionej skargi, co w niniejszej sprawie jednak nie nastąpiło. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 165 w zw. z art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.