II SA/Op 538/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędzia WSA Daria Sachanbińska Protokolant Sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Gminy Chrząstowice z dnia 16 lutego 2006 r. nr XXXIII/234/2006 w przedmiocie regulaminu wynagradzania nauczycieli 1) stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części obejmującej: § 3 ust. 1 i 2, § 7 ust. 1, § 35, § 8 - § 16, 2) określa, że zaskarżona uchwała w części wskazanej w pkt 1 wyroku nie podlega wykonaniu. Wojewoda Opolski, powołując się na przepis art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz.1591 ze zm.), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Gminy Chrząstowice z dnia 16 lutego 2006r. nr XXXIII/234/2006 w sprawie ustalenia regulaminu określającego zasady wynagradzania oraz wysokość i szczegółowe warunki przyznawania dodatków nauczycielom zatrudnionym w jednostkach oświatowych w gminie Chrząstowice na rok 2006r. Jako podstawę prawną zaskarżonej uchwały powołano przepisy art. 30 ust. 6 i 6a oraz art. 54 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003r., Nr 118, poz. 1112 ze zm.). W paragrafie 47 postanowiono, że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni od daty ogłoszenia. Uchwałę ogłoszono w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 31 sierpnia 2006r. Uchwała zawierająca regulamin określający niektóre zasady wynagradzania za pracę oraz wysokość i szczegółowe warunki przyznawania nauczycielom dodatków do wynagrodzenia stanowi akt prawa, w którym zastosowano systematykę podziału na rozdziały. Między innymi w Rozdziale I "Postanowienia wstępne" określono przedmiot uchwały, rozdział II zawiera z kolei określenie zasad przyznawania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, rozdział III określenie zasad przyznawania dodatku motywacyjnego, tak w zakresie podmiotowym , jak i co do jego wysokości, rozdział IV – dodatku funkcyjnego, a rozdziały od V – VII regulacje dotyczące – zasad przyznawania dodatku mieszkaniowego, dodatku za warunki pracy i dodatku za wysługę lat. W rozdziale VIII zawarto unormowanie sposobu podziału środków na nagrody dla nauczycieli. Skargą z dnia 30 czerwca 2006r. (data wpływu 3 lipca 2006r.) Wojewoda Opolski wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 3 ust. 1 i 2, § 7 ust. 1,§ 35 oraz całego rozdziału III, t. j. paragrafów od 8 do 16. W uzasadnieniu skargi Wojewoda wyjaśnił, że Rada Gminy Chrząstowice przedmiotową uchwałą, podjętą na podstawie przepisu art. 30 ust. 6 i 6a Karty Nauczyciela, ustaliła zasady wynagradzania oraz wysokość i szczegółowe warunki przyznawania dodatków nauczycielom zatrudnionym w jednostkach oświatowych na terenie gminy, a wydany akt posiada walor przepisu powszechnie obowiązującego w rozumieniu art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Skarżący podniósł, że z normatywnego charakteru przedmiotowej uchwały wynika konieczność formułowania zawartych w niej postanowień jedynie na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego, precyzyjnie i kompleksowo realizujących delegację ustawową, pozbawionych jednocześnie powtórzeń przepisów powszechnie obowiązujących zawartych w innych aktach normatywnych, w szczególności w aktach rangi ustawowej. Skarżący wywodził, że stanowione przez organy jednostek samorządu terytorialnego akty prawa miejscowego winny regulować kwestie wynikające z delegacji ustawowej w taki sposób, by przyjęte w oparciu o nią normy uzupełniały, wydane przez inne podmioty, przepisy powszechnie obowiązujące, kształtujące prawa i obowiązki ich adresatów. Zatem, jak podkreślił skarżący z istoty aktu prawa miejscowego wynika niedopuszczalność takiego działania organu realizującego delegację ustawową, które polega na powtarzaniu lub modyfikacji wiążących norm o charakterze powszechnie obowiązującym. Skarżący argumentował, iż zgodnie z § 137 w zw. Z § 143 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej (Dz. U. Nr 100, poz. 908) w uchwale i zarządzeniu nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń. W ocenie skarżącego, naruszenie tego zakazu i wprowadzenie do uchwały przepisów zaczerpniętych z aktów wyższego rzędu, uznać należy za istotne naruszenie prawa. W tym kontekście, Wojewoda Opolski uznał za niedopuszczalny przepis § 3 ust. 1 zaskarżonej uchwały zawierający definicję godziny ponadwymiarowej, które to pojęcie zostało uregulowane w art. 35 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela, podobnie zawarte w § 7 ust. 1 uchwały postanowienia dotyczące wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw powielają regulację zawartą w art. 35 ust. 3 przedmiotowej ustawy. Natomiast w § 3 ust. 2 Rada Gminy zdefiniowała pojęcie godziny doraźnego zastępstwa oraz ustaliła podmiot właściwy do przydzielania takich godzin, mimo że nie miała podstaw do wprowadzenia wskazanej regulacji. Kwestie te, bowiem reguluje art. 35 ust. 2a ustawy Karta Nauczyciela, określając, kto przydziela nauczycielom, godziny doraźnych zastępstw Rada wykroczyła poza kompetencję przyznaną w art. 30 ust. 6 pkt 2 Karta Nauczyciela. Zdaniem skarżącego, zawarte w rozdziale III postanowienia dotyczące dodatku motywacyjnego pozostają w sprzeczności z przepisem art. 30 ust. 6 pkt 1 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Zgodnie z ustawą organ prowadzący szkołę określa corocznie dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu m.in. wysokość stawek dodatku, w tym dodatku motywacyjnego oraz szczegółowe warunki przyznawania tego dodatku. W przedmiotowej uchwale brak jest zapisów ustalających wysokość stawki dodatku motywacyjnego. W ocenie skarżącego, nie stanowią określenia wysokości dodatku motywacyjnego dla nauczycieli, postanowienia § 11 ust. 1 oraz § 12 ust. 1 uchwały, w których Rada Gminy ustaliła jedynie pulę środków przeznaczonych na dodatek motywacyjny. W wyniku takiego przyjęcia, to osoby wskazane w § 11 ust. 3 i § 12 ust.2 bez żadnych ograniczeń decydowałyby o wysokości stawki należnego dodatku motywacyjnego w ramach przeznaczonych na ten cel środków finansowych, co stanowiłoby niedopuszczalne przekazanie wskazanym osobom wyłącznych kompetencji Rady Gminy w przedmiocie ustalenia stawki dodatku motywacyjnego. Ponadto, w opinii strony skarżącej, istotnie narusza prawo § 35 uchwały, zamieszczony w rozdziale VI, dotyczącym dodatków za warunki pracy. Na mocy art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Karta Nauczyciela rada gminy określa w uchwale wysokość stawek dodatków za warunki pracy, przy wprowadzeniu tej regulacji konieczne jest uwzględnienie art. 34 ustawy. Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela do wydania stosownych przepisów określających wykaz trudnych i uciążliwych warunków pracy, stanowiących podstawę do przyznania z tego tytułu dodatku, kompetencje posiada minister właściwy do spraw pracy i wychowania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, a nie organ prowadzący szkołę. W oparciu o wskazane przepisy zostało wydane rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu dnia 31 stycznia 2005r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagrodzenia za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. Nr 22 poz. 181 ze zm.), w którym zostały uregulowane przedmiotowe kwestie. Stąd za zbędne i niedopuszczalne Wojewoda Opolski uznał ponowne uregulowanie tej kwestii w § 35 uchwały, zwłaszcza w sytuacji, gdy wprowadzona w uchwale definicja uciążliwych warunków pracy nie obejmuje wszystkich przewidzianych w § 9 rozporządzenia przypadków. W odpowiedzi na skargę Gmina Chrząstowice uznała trafność zarzutów skargi w odniesieniu do unormowań paragrafów 3 i 7 zaskarżonej uchwały, wnosząc o oddalenie skargi w pozostałym zakresie. Jednakże w ocenie organu, nie znajduje uzasadnienia prawnego zarzut skarżącego o przekroczeniu w § 3 ust. 2 uchwały kompetencji przyznanej w art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela, który w materii godzin doraźnych zastępstw upoważnia i zobowiązuje radę do określenia jedynie szczegółowych warunków obliczania i wypłacania wynagrodzenia za te godziny. Jednocześnie organ podniósł, że w przepisie art. 30 ust. 6 pkt 2 przedmiotowej ustawy mieści się także prawo ustalenia w regulaminie, osób zobowiązanych do wypłaty wynagrodzenia, zaś szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzeń za te godziny w sposób dostateczny określone zostały w rozdziale II uchwały. Organ wywodził, iż bezpodstawny jest także zarzut skarżącego o pozostawaniu w sprzeczności postanowień zawartych w rozdziale III uchwały z przepisami art. 30 ust. 6 pkt 1 i art. 30 ust. 1 pkt 2 Karty Nauczyciela. Organ wskazał, że szczegółowe warunki przyznawania dodatku motywacyjnego dla nauczycieli zostały określone w §§ 8 i 9, zaś dla nauczycieli, którym powierzono funkcje dyrektora w § 10 zaskarżonej uchwały. W § 11 i § 12 uchwały podane zostały wielkości środków finansowych na dodatki podane w procentach, wynoszącym dla nauczycieli wysokości 5% ogólnej sumy wynagrodzeń oraz do 20% ogólnej sumy dla dyrektorów szkół. Oznacza to, jak uważa organ, że podane wysokości stanowią wielkości maksymalne, których nie można przekroczyć, a nie stanowi naruszenia prawa określanie wysokości dodatków motywacyjnych w procentach. Organ dodał, że w §§ 9 i 10 uchwały zostały podane kryteria, które powinny być spełnione łącznie dla uzyskania przez nauczycieli do 5% dodatku, a dla dyrektora do 20%, przypomniał, iż dodatek motywacyjny ma charakter uznaniowy a jego otrzymanie uzależnione jest przede wszystkim od efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej nauczycieli. Zatem, zarzut dowolności w przyznawaniu tego dodatku przez osoby uprawnione na mocy innych ustaw jest chybiony, bowiem każdy nauczyciel, w tym dyrektor szkoły, jest oceniany według spełnienia kryteriów zawartych w uchwale. Organ nie zgodził się z twierdzeniem, że treść § 35 uchwały istotnie narusza prawo, ponieważ zapis ten odsyła jedynie do przepisów regulujących dodatki za pracę w warunkach trudnych i uciążliwych, a więc do powołanego w skardze rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005r. Do pisma procesowego z dnia 29 września 2006r. organ dołączył uchwałę Rady Gminy Chrząstowice z dnia 27 września 2006r.nr XXXIX/276/2006, którą uchylono w całości zaskarżoną uchwałę, nie wyjaśniając jednakże, czy zaskarżona uchwała była stosowana i czy wywołała określone skutki prawne. Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2006r. pełnomocnik Wojewody Opolskiego oświadczył, że zaskarżona uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 31 sierpnia 2006r. a uchwała Rady Gminy Chrząstowice z dnia 27 września 2006r., uchylająca zaskarżony akt, w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 6 grudnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 5 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne właściwe są do kontroli zgodności z prawem uchwał jednostek samorządu terytorialnego oraz aktów organów administracji rządowej stanowiących przepisy prawa miejscowego, uchwał organów samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż wymienione, a podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej oraz zgodności z prawem aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, ze stosownie do treści art. 8 Europejskiej Karty Samorządu Lokalnego (Dz. U. z 1994r., Nr 124, poz.607) wszelka kontrola administracyjna działalności społeczności lokalnych może być dokonywana wyłącznie w sposób i w przypadkach przewidzianych w konstytucji lub ustawie. Z ostatnio powołanym przepisem korespondują uregulowania zawarte w art. 147 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl, których sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 Prawa o postępowaniu (...), stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Odnośnie aktów organów gmin, przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie terytorialnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), stosownie do którego nieważna jest uchwała jednostki samorządu terytorialnego sprzeczna z prawem. Na gruncie rozpoznawanej sprawy stwierdzić nadto należy, że zgodnie z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu (...) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Akt wydany w trybie tego przepisu zastępuje akt zaskarżony do sądu administracyjnego. Uchylenie bądź zmiana uchwały przez organ gminy nie w każdym przypadku czyni postępowanie administracyjne bezprzedmiotowym. Uchylenie albo zmiana uchwały przez organ gminy inną uchwałą ma, bowiem charakter konstytutywny, a zatem wywołuje skutek na przyszłość (ex nunc). Zważywszy na treść art. 42 powołanej ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 2 ust. 1 i art. 4 ust. 1 i art. 13 ustawy z dnia 20 lipca 2000r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. nr 62, poz.718), w myśl których ogłaszanie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe a akty normatywne zawierające przepisy powszechnie obowiązujące, ogłaszane w wojewódzkich dziennikach urzędowych, wchodzą w życie po upływie 14 dni od daty ich ogłoszenia uznać należało, że zaskarżona uchwała weszła w życie z dniem 15 września 2006r. i w części zakwestionowanej przez Wojewodę Opolskiego pozostawała w obiegu prawnym do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie uchwały ją uchylającej, którą wyeliminowano wszystkie wskazane w skardze zapisy i mogła wywołać skutki prawne. Uchwała uchylająca zaskarżoną uchwałę ogłoszona została w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 6 grudnia 2006r. i weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia. Ta okoliczność czyni uzasadnionym przeprowadzenie kontroli legalności zaskarżonej uchwały przez sąd mimo jej uchylenia w zaskarżonej części przez Radę Gminy. Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały Rady Gminy Chrząstowice nr XXXIII/234/2006 z dnia 16 lutego 2006r., należy mieć na uwadze, że została ona podjęta na podstawie art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 118, poz. 1112 ze zm.).Według art. 30 ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela organ prowadzący szkołę będący jednostka samorządu terytorialnego, uwzględniając przewidywaną strukturę zatrudnienia, określa corocznie dla nauczycieli poszczególnych stopni awansu zawodowego, w drodze regulaminu obowiązującego od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia: 1. wysokość stawek dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz szczegółowe warunki przyznawania tych dodatków, z zastrzeżeniem art. 33 i 34, 2. szczegółowe warunki obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowo i godziny doraźnych zastępstw, z zastrzeżeniem art. 35 ust.3, 3. wysokość i warunki wypłacania składników wynagrodzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4, o ile nie zostały one określone w ustawie lub odrębnych przepisach – w taki sposób, aby średnie wynagrodzenia nauczycieli składające się ze składników, o których mowa w ust.1 odpowiadały na obszarze działania danej jednostki samorządu terytorialnego, co najmniej średnim wynagrodzeniom nauczycieli, o których mowa odpowiednio w ust.3-4. Regulamin wymaga uzgodnienia ze związkami zawodowymi. Opracowując ten regulamin Rada Gminy Chrząstowice, co jest niesporne i czemu nie przeczy w odpowiedzi na skargę, powtórzyła w § 3 ust. 1 przedmiotowego regulaminu zawierającego definicję godziny ponadwymiarowej, treść art. 35 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela, zaś w paragrafie 7 ust. 1 dotyczącym wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw powtórzyła regulację zawartą w art. 35 ust. 3 ustawy. Natomiast w § 3 ust. 2 uchwały Gmina zdefiniowała pojęcie godziny doraźnego zastępstwa oraz ustaliła podmiot właściwy do przydzielania takich godzin. W tym miejscu należy podnieść, że na podstawie art. 14 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996r. o Radzie Ministrów (Dz. U. Nr 82 z 1999r., poz. 929 ze zm.) Prezes Rady Ministrów ustalił "zasady techniki prawodawczej" stanowiące załącznik do tego rozporządzenia. W załączniku do rozporządzenia, Dział VII poświęcono projektom aktów prawa miejscowego. W § 14 ust. 2 wskazano, że akty prawa miejscowego stanowione przez radę, są stanowione na podstawie przepisów upoważniających zamieszczonych w ustawach. Z kolei w § 143 w/w załącznika przyjęto, że do aktów prawa miejscowego stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w dziale VI. Natomiast w dziale VI dot. projektów aktów normatywnych o charakterze wewnętrznym (uchwały i zarządzenia) w § 137 zamieszczono kategoryczne stwierdzenie, że w uchwale nie powtarza się przepisów ustaw. Przepis ten wskazuje zasadę, że uchwała rady gminy nie może regulować raz jeszcze tego, co zostało już wcześniej przez ustawodawcę uregulowane i stanowiło przepis powszechnie obowiązujący, a więc nie ma potrzeby i nie można powtarzać przepisów ustawy, rozporządzeń czy też ratyfikowanych umów międzynarodowych. Reasumując, należy stwierdzić, że uchwała jednostek samorządu terytorialnego nie może regulować raz jeszcze tego, co jest już zawarte w obowiązującej ustawie, trzeba się, bowiem liczyć z tym, że powtórzony przepis będzie interpretowany w kontekście uchwały, w której go powtórzono, co może doprowadzić do zmiany intencji ustawodawcy. W tym miejscu należy zgodzić się ze stanowiskiem Wojewody Opolskiego, że regulacja zawarta w § 3 ust. 2 regulaminu wykracza poza normę kompetencyjną zawartą w art. 30 ust. 6 przedmiotowej ustawy. Przepis ten upoważnia organ prowadzący szkołę do ustalania w ramach regulaminu jedynie szczegółowych warunków obliczania i wypłacania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw. Mieści się tu, zatem jedynie kompetencja do ustalania warunków i wypłacania (wydawania) należnych kwot, a nie upoważnienie do określenia osoby przydzielającej doraźne zastępstwa. W tym zakresie należy się zgodzić z zarzutami skargi, że bez podstawy prawnej Rada Gminy Chrząstowice określiła kompetencje dyrektora. W § 35 przedmiotowej uchwały Rady Gminy Chrząstowice wprowadzono dodatkową regulację jednego z uciążliwych warunków pracy, przy czym warunek ten określono inaczej od postanowień zawartych w § 9 ust. 2 przywołanego rozporządzenia. Takie rozszerzenie w uchwale Rady Gminy przesłanek wskazujących na wykonywanie przez nauczycieli pracy w warunkach uciążliwych należy uznać za naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwały w tej sprawie. Zgodnie, bowiem, z art. 34 ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela, do wydania stosownych przepisów określających wykaz trudnych i uciążliwych warunków pracy, stanowiących podstawę do przyznania dodatku z tego tytułu, kompetencję posiada minister właściwy do spraw oświaty i wychowania w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, a nie organ prowadzący szkołę. W oparciu o wskazane przepisy, jak trafnie wyjaśnił skarżący, zostało wydane rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy z dnia 31 stycznia 2005r. (Dz. U. Nr 22, poz. 181), w którym zostały uregulowane przedmiotowe kwestie. Odnośnie dalszych zapisów regulaminu, §§ 8 – 16, zawartych w rozdziale III dotyczących dodatku motywacyjnego wskazać trzeba, że uregulowanie to jest wadliwe. W § 11 ust. 3 Rada Gminy postanowiła, że dodatek motywacyjny przyznaje nauczycielowi dyrektor szkoły w granicach środków określonych w ust. 1, zaś w §12 ust. 2 ustalono, że "nauczycielowi, któremu powierzono stanowisko dyrektora szkoły, dodatek motywacyjny przyznaje Wójt Gminy Chrząstowice:, jednocześnie podnieść należy, że nie ustalono w pozostałych zapisach uchwały jakichkolwiek granic stanowiących podstawę dla dyrektora oraz wójta do ustalenia wysokości tego dodatku. Nie można, w ocenie Sądu, uznać za określenie wysokości dodatku motywacyjnego unormowań zawartych w § 11 ust. 1 i w § 12 ust. 1 zaskarżonego aktu ustalających jedynie pulę środków przeznaczonych na dodatek motywacyjny. Kompetencje do określenia w drodze regulaminu m.in. wysokości stawek oraz szczegółowych warunków przyznawania dodatków motywacyjnych, wysokości i warunków wypłacania nagród dla nauczycieli zostały przyznane organowi prowadzącemu szkołę. Nie jest, zatem dopuszczalne przekazanie tych kompetencji przez ten organ innym podmiotom. Normy zawarte w wydanym na podstawie art. 30 ust. 6 Karty Nauczyciela regulaminie, jako normy prawa miejscowego, powinny być na tyle szczegółowe, aby stanowiły wystarczającą podstawę do ustalenia przez dyrektora szkoły wynagrodzenia dla konkretnego nauczyciela, a jednocześnie tak sformułowane, by znajdowały zastosowanie we wszystkich placówkach oświatowych prowadzonych przez gminę, przy uwzględnieniu ich specyfiki (porównaj wyrok NSA z dnia 17.12.2001r. sygn. akt II S.A./Ka 3149/01 LEX 133864). W konsekwencji, powtórzyć przyjdzie, że naruszenie ustawowo uregulowanych kompetencji i ich subdelegowanie na inne podmioty stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności. Z tych przyczyn, Sąd w trybie art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił skargę w całości, orzeczenie zawarte w pkt 2 wyroku znajduje oparcie w art. 152 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.