II SA/Op 538/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego na skutek wniosku adwokata J. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącemu postanawia oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2011 r. referendarz sądowy ustanowił T. R. adwokata z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], na pełnomocnika T. R. została wyznaczona adwokat A. P., która reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji oraz sporządziła i wniosła, w imieniu T. R., skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na skutek wniosku adwokat A. P. z dnia 15 listopada 2012 r., skierowanego do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], o wyznaczenie pełnomocnika z innej miejscowości, wyznaczony do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym został adwokat J. G.. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik adwokat J. G., zapewnił zastępstwo procesowe przez udzielenie substytucji adwokatowi M. Ł., który stawił się na rozprawie przed Sądem II instancji, w dniu 7 grudnia 2012 r. O powyższym świadczy zapis w protokole z rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 7 grudnia 2012 r. (sygn. akt I OSK 1242/12), którego odpis znajduje się w aktach niniejszej sprawy (por. k- 78 akt sądowych). Wnioskiem z dnia 5 marca 2013 r. adwokat J. G. zwrócił się o przyznanie kosztów zastępstwa adwokackiego – pomocy prawnej świadczonej na rzecz skarżącego T. R., przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu na etapie postępowania przed sądem II instancji. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 "P.p.s.a", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 20 powołanego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Referendarz sądowy podziela ugruntowany w orzecznictwie pogląd, wyrażony przez Sąd Najwyższy i sądy administracyjne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, opubl. OSNC z 1999 r. nr 3, poz. 63; wyrok NSA W-wa z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych, na stronie internetowej: www.nsa.gov.pl), iż złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Przedmiotowe oświadczenie stanowi bowiem podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności radcowskie nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. Faktu, iż opłaty za czynności radcowskie nie zostały zapłacone w całości lub w części nie można wywodzić z treści żądania zawartego we wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Jego treść nie zastępuje bowiem treści oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia, i nie może być też z treścią tego oświadczenia utożsamiana. Wskazać jednocześnie należy, iż brak przedmiotowego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 P.p.s.a. (por. NSA z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05 Lex nr 242945). W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego – adwokat J. G., złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w piśmie procesowym z dnia 5 marca 2013 r. W dokumencie tym jednakże, ani w innych dokumentach znajdujących się w aktach sprawy sądowej, nie zostało sformułowane oświadczenie tego pełnomocnika, o którym mowa w § 20 rozporządzenia. Wobec tego, brak jest podstaw do przyznania pełnomocnikowi – adwokatowi J. G., kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, skarżącemu T. R.. W tej sytuacji, działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.