II SA/Op 539/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie kary z tytułu przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego z naruszeniem przepisów postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego kwotę 355 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt pięć złotych). Skarżący Z. S., reprezentowany przez radcę prawnego P. I., wniósł skargę z dnia 18 sierpnia 2006 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie kary z tytułu przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego z naruszeniem przepisów. W skardze wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, jako wydanego z rażącym naruszaniem prawa, a z ostrożności procesowej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 44 K.p.a. poprzez nieuprawnione przyjęcie doręczenia zastępczego postanowienia znak [...], art. 58 K.p.a. przez nie rozpatrzenie prośby skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na w/w postanowienie z dnia [...], art. 6,7 i 8 K.p.a. poprzez brak analizy wszystkich okoliczności sprawy i nie ustalenie prawdy obiektywnej, brak działania na podstawie przepisów prawa i brak przedstawienie przyczyn wydania zaskarżonego postanowienia w sposób naruszający zaufanie do organów Państwa, art. 124 § 2 i 126 w związku z art. 107 § 3 K.p.a., poprzez nie ustosunkowanie się w uzasadnieniu zajarzonego postanowienia do wszystkich zarzutów i wniosków strony. Skarżący wniósł też o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych i wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] o nałożeniu kary za nielegalne użytkowanie salonu samochodów przy ul. [...] w O. W odpowiedzi na skargę z dnia 6 listopada 2007 r., organ II instancji, wskazał, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., uwzględnił skargę w całości. Postanowieniem z dnia [...] nr [...], organ uchylił zaskarżone postanowienie własne z dnia [...], oraz postanowienie organu I instancji z dnia [...] o nałożeniu kary za nielegalne użytkowanie salonu samochodów przy ul. [...] w O. i wniósł o umorzenie postępowanie w sprawie przed WSA w Opolu, jako bezprzedmiotowego. W załączeniu organ przesłał akta sprawy wraz z postanowieniem z dnia [...]. Pismem procesowym z dnia 19 listopada 2006 r., pełnomocnik strony skarżącej, ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, przychylił się do wniosku organu administracji publicznej o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego – z uwagi na uwzględnienie skargi przez ten organ w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Organ II Instancji w odpowiedzi na skargę z dnia 6 listopada 2007 r. wskazał, iż skorzystał z uprawnień, wynikających z art. 54 § 3 P.p.s.a., i uwzględnił skargę w całości, uchylając zaskarżone postanowienie z dnia [...] i postanowienie organu I instancji z dnia [...] o nałożeniu kary za nielegalne użytkowanie salonu samochodów przy ul. [...] w O. Na zasadzie art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi Z. S., było postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie kary z tytułu przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego z naruszeniem przepisów. Postanowienie to zostało wyeliminowane z obrotu prawnego i przestało istnieć, a zatem brak jest przedmiotu zaskarżenia, należało więc uznać, że skarga została uwzględniona w całości i nie został naruszony przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. Ponadto w skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia organu I instancji z dnia [...], znak [...], o nałożeniu kary za nielegalne użytkowanie salonu samochodów przy ul. [...] w O. Postanowienie to również zostało uchylone przez organ II instancji. Postępowanie o wstrzymanie wykonania aktu wydanego w granicach sprawy objętej skargą, jest postępowaniem incydentalnym i niejako akcesoryjnym do postępowania głównego toczącego się ze skargi. Tym samym, nie może się ono toczyć samo, bez postępowania głównego skargowego, za czym przemawia też art. 61 § 6, zgodnie którym wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wobec treści umorzenia postępowania ze skargi, nie może się toczyć postępowanie o wstrzymanie postanowienia z dnia [...], a nadto wobec jego uchylenia przez organ II instancji, byłoby ono bezprzedmiotowe. Analizując kwestię, czy skarga Z. S. została uwzględniona w całości, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wziął pod uwagę obowiązujące w tym przedmiocie orzecznictwo. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 2 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1697/04, System Informacji Prawnej Lex nr 177468, "Rozstrzygnięcie oparte na przepisie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 170 ze zm.), może jedynie zawierać uchylenie zaskarżonego orzeczenia i rozstrzygnięcie w tym zakresie, co do istoty sprawy, uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia organu I instancji i rozstrzygnięcie o istocie sprawy bądź uchylenie orzeczenia organów obu instancji i umorzenie postępowania w pierwszej instancji." Rozstrzygnięcie organu II instancji nie naruszało zatem art. 54 § 3 P.p.s.a. Należało nadto rozważyć, czy żądanie skarżącej zostało uwzględnione w całości. Według wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z dnia 21 marca 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 373/04, System Informacji Prawnej Lex nr 189168, "1. Pod pojęciem "uwzględnienia skargi w całości" z art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należy rozumieć treść żądania strony zawartego w skardze - nie zaś samo uzasadnienie skargi. Wyjątkowość instytucji autokontroli decyzji dokonanej przez organ administracyjny nie pozwala na inne, wybiórcze uwzględnienie skargi. 2. Zakres kompetencji organu administracyjnego w ramach instytucji autokontroli jest taki sam jak sądu administracyjnego. 3. Nie jest dopuszczalne wydanie w trybie autokontroli decyzji kasacyjnej, chyba, że takie było żądanie strony. 4. Decyzja wydana na podstawie art. 54 § 3 powinna rozstrzygać wyłącznie o braku zasadności zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. W związku z tym, rozstrzygnięcie oparte na tym przepisie może zawierać uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub w części (w zależności od zakresu zaskarżenia) i orzeczenie w tym zakresie, co do istoty sprawy, uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i orzeczenie o istocie sprawy, bądź uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania pierwszej instancji." Skarżący wniósł w skardze o stwierdzenie nieważności lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, organ uchylił zaskarżone postanowienie. W tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi Z. S. w O. należało uznać za bezprzedmiotowe i jako takie umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie, na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a., stanowiącego, że zwrot kosztów postępowania, a do tych zalicza się koszty sądowe poniesione przez stronę, czyli wpis od skargi (art. 205 § 1 w związku z art. 211 i 212 P.p.s.a.), przysługuje skarżącemu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., orzeczono o zwrocie skarżącemu uiszczonego przez niego wpisu od skargi. Zwrot kosztów zastępstwa procesowego od organu w kwocie 255 zł (dwieście pięćdziesiąt pięć złotych), uzasadnia art. 201 P.p.s.a., kwotę zasądzono według norm przepisanych. W związku powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.