II SA/Op 548/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu pierwotnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi S. Z. jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], Nr [...], utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, nakazujące M. i S. Z. doprowadzenie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, położonego w T. nr [...] ( na działce nr [...] km [...] ) do stanu poprzedniego, sprzed dokonanej przebudowy części gospodarczej budynku na pomieszczenia mieszkalne. W skardze S. Z. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż wykonanie decyzji w obecnej postaci spowoduje konieczność pozbawienia szeregu osób możliwości mieszkania. Okoliczność ta, przy uwzględnieniu zapotrzebowania na lokale mieszkalne, byłaby rozwiązaniem niehumanitarnym. Ponadto zdaniem skarżącego, obecna pora roku uniemożliwia przeprowadzenie eksmisji ludzi z lokali mieszkalnych, nawet na podstawie prawomocnych wyroków sądowych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. podtrzymał stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i odniósł się do merytorycznych zarzutów skargi. Organ nie odniósł się natomiast do wniosku skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy ( art. 61 § 3 zd. 3 P.p.s.a. ). Jak wynika z powyższego uregulowania, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności przez sąd jest więc instytucją wyjątkową, stosowaną w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Odnośnie okoliczności, jakie powinny być brane pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony został słuszny pogląd, iż sąd powinien mieć na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, ale i innych uczestników postępowania oraz uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet takie, które nie zostały podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki są to takie skutki prawne i faktyczne, które mogą zaistnieć tak po stronie skarżącego, jak i innych uczestników postępowania, jeśli spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków ( por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 102/06, opubl. OSP 2006/10/119 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, System Informacji Prawnej LEX nr 192964 ). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, iż wniosek S. Z., zawarty w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. dotyczy decyzji, o jakiej mowa w art. 61 § 3 zd. 3 P.p.s.a., mieszczącej się w szeroko pojętym materialnoprawnym rozumieniu sprawy administracyjnej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. przed przekazaniem skargi nie odniósł się do wniosku. Powyższe pozwala na rozpoznanie złożonego wniosku przez Sąd w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy, jednakże nie odnosząc się do zarzutów, co do meritum zaskarżonej decyzji, Sąd uznał zatem, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nałożony zaskarżoną decyzją, obowiązek doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego, sprzed dokonanej przebudowy części gospodarczej budynku na pomieszczenia mieszkalne, związany jest z wydatkowaniem przez skarżącego sporych środków finansowych, co w sytuacji uznania zaskarżonej decyzji za niezgodnej z prawem, może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w majątku S. Z., jak również prowadzić może do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd zważył także, że jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, zakwestionowane przez organ prace budowlane polegające na przebudowie gospodarczej części przyziemia na trzy mieszkania, zostały zakończone w 2005 r. Przyjmując więc, że stan taki utrzymuje się już ponad rok, to pozostawienie go do czasu wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przez tut. Sąd, nie wpłynie na naruszenie interesu pozostałych stron postępowania sądowoadministracyjnego. W ocenie Sądu, brak jest także podstaw przypuszczać, iż może on także stanowić zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego. Pogląd taki Sąd oparł na podstawie zebranych dowodów w sprawie administracyjnej, nie znajdując podstaw do przyjęcia odmiennej argumentacji, której także nie przedstawiły pozostałe strony postępowania. W szczególności Sąd zwrócił uwagę na treść załączonej do akt oceny stanu technicznego budynku, z której to treści nie wynika zakaz użytkowania obiektu, ze względu na istniejące niebezpieczeństwo mieszkających w nim ludzi. W związku z powyższym, oceniając całokształt okoliczności sprawy oraz mając na uwadze interes wszystkich stron postępowania, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowiono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.