II SA/Op 553/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. B., J. B., Ł. B. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości postanawia odrzucić skargę. U. B., J. B., Ł. B. (zwani dalej: "skarżącymi") pismem z dnia 15 października 2021 r., skierowanym do Przewodniczącego Komisji Skarg, Wniosków i Petycji Rady Miejskiej w G., a oznaczonym, jako: "skarga" - zakwestionowała uchwałę, Nr [...], Rady Miejskiej w G. z dnia [...] w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości. Podnieśli, że decyzja o sprzedaży przedmiotowej działki będącej parkiem, nie była konsultowana ze społeczeństwem mimo tego, że od ponad roku Rada Miejska w G. miała świadomość jak duży jest społeczny sprzeciw wobec decyzji o sprzedaży. Wskazali, że w czerwcu 2020 r. przedłożono największą w historii G. petycję 358 mieszkańców tejże gminy, wyrażają sprzeciw wobec sprzedaży tego terenu. Stwierdzili, że przedstawiona sprawa dotyczy szeroko pojętego interesu społecznego, a na rewitalizację parku już dwukrotnie pozyskiwano fundusze unijne. Podkreślili, że pomimo deklaracji Burmistrza G. o dostępności działki po sprzedaży, nie ma żadnej gwarancji, że teren będzie zawsze ogólnodostępny dla mieszkańców G. Wskazała również, że Rada Miejska jako organ uchwałodawczy i kontrolny, wybrana przez mieszkańców powinna ich reprezentować. Opisane pismo zostało przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Gminę G. jako skarga na ww. uchwałę i wpisane w repertorium sądowym pod sygn. II/Og 198/21. W związku z powyższym, wezwano skarżących do jednoznacznego oświadczenia w terminie 7 dni, czy ich intencją było wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu i wobec tego pismo z dnia 15 października 2021 r. w istocie stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na przedmiotową uchwałę Rady Miejskiej w G., czy też pismo to nie stanowi takiej skargi, a jej adresatem jest wyłącznie Przewodniczący Komisji Skarg, Wniosków i Petycji tejże Rady. Pouczono także, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie będzie skutkować uznaniem, że pismo z dnia 15 października 2021 r. nie stanowi skargi do tut. Sądu. Wobec udzielonej odpowiedzi w piśmie z dnia 19 listopada 2021 r., że wolą skarżących było wniesienie skargi do Sądu, skarga ta została w dniu 1 grudnia 2021 r. odnotowana w repertorium sądowym pod sygn. akt II SA/Op, 553/21 jako wniesiona na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...], Nr [...]. Następnie zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 7 grudnia 2021 r., skarżący zostali zobowiązani do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez wskazanie ich numerów PESEL. Zobowiązano także skarżących do wykazania naruszenia zaskarżoną uchwałą ich interesu prawnego lub uprawnienia, stosownie do wymagań art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372 ze zm.). Jednocześnie wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł. Wezwania powyższe zawierały pouczenie, że niedokonanie żądanych czynności w wyznaczonym terminie, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na wspólny adres skarżących podany w skardze i pod tym adresem skutecznie doręczona w dniu 9 grudnia 2021 r., do rąk J. B. osobiście, a dla U. B. i Ł. B. - do rąk dorosłego domownika – J. B. Okoliczność tą dokumentują zwrotne pocztowe potwierdzenia odbioru przesyłki (por. k-34, 35 ,36 akt sądowych). Z akt sądowych wynika, że w sprawie nie uzupełniono braków formalnych skargi, ani nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a.". Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Oceniając dopuszczalność skargi wniesionej w niniejszej sprawie, wskazać należy, że nie zawierała ona numeru PESEL skarżącej, choć obowiązek taki wynika z art. 57 § 1 P.p.s.a. w związku z art. art. 46 § 2 pkt 1 lit b) P.p.s.a. Zgodnie z tymi przepisami prawa - skarga, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną. Dodatkowo zauważyć należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a., nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Przepisem szczególnym w rozumieniu powyższego artykułu jest art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, na gruncie którego - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że naruszenie interesu prawnego następuje więc wtedy, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone jakieś prawo skarżącego wynikające z przepisów prawa materialnego, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 205/09, LEX nr 561935). Jest to interes zgodny z prawem i interes chroniony przez prawo. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego, tzn. taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje (por. A. Matan [w:] Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wyd. III, red. B. Dolnicki, Warszawa 2021, art. 101). Strona skarżąca zobowiązana jest natomiast wykazać w jaki sposób doszło do naruszenia jej prawem chronionego interesu lub uprawnienia (por. wyrok NSA z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1563/04, LEX nr 171196). Reasumując powyższe Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga nie zawiera numerów PESEL skarżących i nie została opłacona. W jej treści skarżący nie przedstawili także okoliczności wskazujących na naruszenie zaskarżoną uchwałą ich interesu prawnego. Zarzuty zawarte w skardze były ogólnikowe i odnosiły się w głównej mierze do kwestii niezadowolenia mieszkańców G. z podjętej decyzji o sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej park. Z podanych wyżej względów, skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi w myśl art. 49 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Skarżący zostali również zobowiązani do uiszczenia wpisu od skargi, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021, poz. 535). Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy stanowił przepis art. 220 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Wezwanie do uzupełnienia opisanych braków formalnych i fiskalnych skargi, doręczono skarżącym; J. B. – osobiście, a U. B. i Ł. B. – do rąk dorosłego domownika i współskarżącej J. B. w dniu 7 grudnia 2021 r. Doręczenie uznać należało za skuteczne, bowiem odpowiadało wymogom z art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Termin do dokonania żądanych czynności rozpoczął zatem bieg w dniu 8 grudnia 2021 r. i zakończył się w dniu 15 grudnia 2021 r. (środa). W podanym terminie skarżący nie uzupełnili jednak braków formalnych skargi, ani nie uiścili wymaganego wpisu sądowego od skargi. Uwzględniając powyższe okoliczności sprawy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych oraz na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., jako nieopłaconą. O powyższym, Sad orzekł jak w sentencji.