II SA/Op 56/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Protokolant : st. sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. Ż. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia zawiesić postępowanie. Wojewoda Opolski, decyzją z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia [...], nr [...], odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Opola z dnia 27 sierpnia 2009 r. (znak sprawy [...]) zmieniającą decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia 14 grudnia 2008 r. – zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zgodnie z projektem zamiennym w O. przy ul. [...], na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów numerami: a, b, c, d k.m. [...]. Decyzja Prezydenta Miasta Opola z dnia [...] wydana została w wyniku wznowienia postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Opola z dnia 27 sierpnia 2009 r. Skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniósł W. Ż. Jednocześnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została wniesiona przez skarżącego – Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, skarga na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 października 2010 r. (znak: [...]). Powyższą decyzją utrzymano w mocy decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 9 lipca 2010 r. (znak: [...], którą odmówiono, po wszczęciu postępowania z urzędu, stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 27 sierpnia 2009 r. – zmieniającej decyzję Prezydenta Miasta Opola z dnia 14 grudnia 2009 r. (zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą G. K. pozwolenia na budowę budynku usługowo-handlowego w O. przy ul. [...], na działkach o numerach a, c, d, k.m. [...], Obr, [...]), zmienionej decyzją Prezydenta Miasta Opola z dnia 29 października 2008 r., przeniesionej decyzją Prezydenta Miasta Opola z dnia 4 czerwca 2009 r., na rzecz innego inwestora – A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (vide: odpowiedź na skargę z dnia 5 stycznia 2011 r., złożona przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie, w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 25/11). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Sąd orzekający z urzędu zauważa, iż przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zawisła sprawa o sygnaturze VII SA/Wa 25/11, ze skargi Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy Wojewody Opolskiego w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 27 sierpnia 2009 r., wydaną na wniosek A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, zmieniającą decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 grudnia 2007 r. (wraz z późniejszą zmianą z dnia 29 października 2008 r.) i zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę zgodnie z projektem zamiennym w O. przy ul. [...]. Stwierdzić należy, że system weryfikacji decyzji na drodze administracyjnej oparty jest na zasadzie niekonkurencyjności, tzn., że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie (por. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski – Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2004 str. , 612 – 613 oraz str. 702). Uruchomienie trybu wznowieniowego i trybu stwierdzenia nieważności decyzji powoduje odmienne następstwa dla weryfikowanej decyzji i sprawy administracyjnej. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła było dotknięte, co najmniej jedną z kwalifikowanych wadliwości procesowych wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 K.p.a. Stwierdzenie nieważności zaś, jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość eliminacji z obrotu prawnego decyzji dotkniętymi wadami materialnoprawnymi, wyliczonymi w art. 156 § 1 K.p.a.. Stwierdzenie nieważności decyzji oznacza, że weryfikowana decyzja dotknięta jest ciężką wadliwością od chwili wydania (skutek ex tunc), (por. J. Borkowski [w:] B. Adamiak, J. Borkowski – Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, C.H. Beck, Warszawa 2004 str. 699). Skoro nie zachodzi pomiędzy dwoma omawianymi trybami postępowania nadzwyczajnego konkurencyjność, pojmowana jako możliwość wyboru drogi weryfikacji decyzji przez stronę, albo poprzez działający z urzędu organ administracyjny, to tym samym wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania nie wyłącza możliwości wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. A zatem strona może równocześnie żądać wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania i postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wobec tego, że zastosowanie trybu stwierdzenia nieważności decyzji powoduje następstwa prawne dalej idące niż zastosowanie trybu wznowienia postępowania, należy dać priorytet pierwszemu z nich. Z tego względu wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w trakcie toczącego się postępowania w sprawie wznowienia powoduje w zasadzie konieczność zawieszenia wznawianego postępowania (tak: NSA w wyroku z dnia 9 sierpnia 1990 r. NSA 543/90 z glosą B. Adamiak, J. Borkowskiego – OSP 1992/5/120). Następstwem prawnym stwierdzenia nieważności decyzji jest bezprzedmiotowość w sprawie wznowienia postępowania. Stwierdzenie nieważności oznacza, bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, będącej przedmiotem postępowania wznowieniowego. W związku z powyższym Sąd uznał, że rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem również postępowania wznowieniowego ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w rozpoznawanej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 25/11.