II SA/Op 579/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. D. z dnia 22 lutego 2017 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Op 579/15 w sprawie skargi R. D., L. G. i C. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy nałożenia nakazu w sprawie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Op 579/15, Sąd oddalił skargę R. D., L. G. i C. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 września 2015 r., nr [...]. Wyrok wraz z uzasadnieniem sporządzonym na piśmie został doręczony skarżącemu R. D., na jego wniosek, w dniu 2 lutego 2017 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 251 akt sąd.). W dniu 23 lutego 2017 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej), wpłynęło do Sądu pismo datowane na dzień 22 lutego 2017 r., sporządzone osobiście przez skarżącego, adresowane do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W piśmie tym skarżący powołał się na ustalenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 87/16, że "z przedmiotowego terenu wydobywano kruszywo do cegielni", stąd wnosi, że pobierano z wyrobisk glinę, czyli materiał o małej przesiąkliwości wodnej. Biegli do sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu wywodzili natomiast, że pobierano żwir i piasek, czyli ich ekspertyzy, którym dał wiarę ten Sąd są zafałszowane. Zasypanie bowiem wyrobisk gliny śmieciami w sąsiedztwie gruntów gliniastych, powoduje stałe zabagnienia i niemożność odpływu wody do [...], odległej o kilometry od tego terenu. Skarżący wniósł o: uchylenie wyroku WSA w Opolu w oparciu o ocenę wiarygodnych źródeł zawartych w wyroku WSA we Wrocławiu, wyznaczenie kolejnego terminu rozprawy oraz udzielenie odpowiedzi na powyższy wniosek, jak też zakwestionowanie z urzędu opinii biegłych, zawartych w wyroku WSA w Opolu, w całości. Sąd wezwał skarżącego o wyjaśnienie, w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, czy jego pismo datowanego na dzień 22 lutego 2017 r., powinno zostać uznane za skargę kasacyjną od zapadłego wyroku w dniu 20 grudnia 2016 r., a to wobec zawartego w nim żądania uchylenia wyroku i wyznaczenia kolejnego terminu rozprawy. Wezwanie zawierało też pouczenie, że brak odpowiedzi na nie w wyznaczonym terminie, spowoduje uznanie, że ww. pismo stanowi skargę kasacyjną, która została wniesiona osobiście przez stronę. Poinformowano również skarżącego, że w dniu 2 lutego 2017 r. został mu doręczony odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu wydanego w sprawie, a zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Op 579/15, który był nieprawomocny. Wyjaśniono, że ponowne rozpoznanie sprawy możliwe jest na skutek rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku uchylenia zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd podał, że przepis działu VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z póżn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przewiduje nadto możliwość wznowienia postępowania (art. 270 P.p.s.a. – 285 P.p.s.a.). Sąd wyjaśnił, że z powyższych względów nie istnieją na obecnym etapie prawne możliwości kolejnego terminu rozprawy i powtórnego rozpoznania wniesionej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. Skarżący odebrał wezwanie w dniu 8 marca 2017 r. (doręczone do rąk dorosłego domownika – D. D.) i nie odpowiedział na nie do dnia wydania niniejszego postanowienia. W dniu 13 marca 2017 r. wpłynęło jedynie, przekazane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, pismo skarżącego datowane na dzień 17 lutego 2017 r., przesłane w tym samym dniu, do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Opolu. Pismo z 17 lutego 2017 r. nie stanowiło, zatem odpowiedzi na wezwanie Sądu, doręczone skarżącemu w dnu 8 marca 2017 r. gdyż - po pierwsze - zostało skierowane do WSA we Wrocławiu w dniu 23 lutego 2017 r., a zatem przed otrzymaniem przez skarżącego wezwania WSA w Opolu w dniu 8 marca 2017 r. Po drugie, wskazuje na to treść tego pisma, w którym skarżący podał, że podejrzewa fałszowanie przez właścicieli firmy "A" stanu składowanych nielegalnie śmieci i odpadów w stawach oraz faktu szkodliwego wpływ na wody głębinowe, studnie, żyły wodne, cieki, spływy wód podziemnych do nurtu rzeki [...], jezior, w rejonach upraw rolnych, tych odpadów. Skarżący wskazał, że stanowi to uzasadnione podejrzenie łamania przez Firmę ustawy o ochronie środowiska naturalnego na terenie Unii Europejskiej. Skarżący wywiódł także, że powyższe stanowi potencjalne zagrożenie dla rodzin amerykańskich i ich dzieci przyjeżdżających gościnnie w ten rejon Polski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Oznaczenie rodzaju pisma, polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy, np. "skarga", "wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu", "żądanie rozpoznania sprawy na podstawie odpisu skargi","wniosek o sporządzenie uzasadnienia" (patrz: B. Dauter w:, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Komentarz, Wyd. Lex a Wolters Kluwer business 2011 r., Wydanie 4, str. 164). Niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj, a każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r., II FZ 1022/12, Lex nr 1240479). Z treści pisma skarżącego z dnia 22 lutego 2017 r. wynika, że odnosi się ono do wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 grudnia 2016 r. oddalającego jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 15 września 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy nałożenia nakazu w sprawie przywrócenia stosunków wodnych. Skarżący zakwestionował w nim ustalenia zawarte w uzasadnieniu wyroku. W tych okolicznościach Sąd uznał, że pismo skarżącego z dnia 22 lutego 2017 r., w którym wyraża on niezadowolenie z rozstrzygnięcia sprawy, zarówno przez organ administracji publicznej, jak i tut. Sąd, należy potraktować, jako skargę kasacyjną strony. Przyjdzie odnotować, że skarżący został wezwany w dniu 8 marca 2017 r., do sprecyzowania żądania zawartego w powyższym piśmie, pod rygorem przyjęcia, iż brak odpowiedzi spowoduje uznane omówionego pisma za skargę kasacyjną, która została wniesiona osobiście. Wezwanie odebrał dorosły domownik – D. D. Doręczenie wezwania nastąpiło w trybie zastępczym, określonym w art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie, z którym jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Termin zatem do udzielenia odpowiedzi rozpoczął dla skarżącego bieg w dniu 9 marca 2017 r. i upłynął z dniem 15 marca 2017 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie do dnia wydania mniejszego postanowienia. Wobec tego pismo skarżącego z dnia 22 lutego 2017 r. ze względu na jego treść, a także brak odpowiedzi na wezwanie Sądu, uznano za skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez skarżącego, a taka skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została jednak ograniczona brzmieniem art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Omawianego przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W treści skargi kasacyjnej z dnia 22 lutego 2017 r. skarżący nie wskazał, aby należał do określonego w przytoczonym powyżej przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępne: System Informacji Prawnej LEX nr 83280). W świetle powyższego stwierdzić przyjdzie, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia.