II SA/Op 62/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej i ustaleniu odpłatności za pobyt na skutek wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia ustanowić skarżącemu adwokata. Przedmiotem skargi A. R., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, dotyczące skierowania skarżącego do domu pomocy społecznej i ustaleniu odpłatności za pobyt. Wyrokiem z dnia 24 maja 2011r. tut. Sąd oddalił skargę A. R., a odpis zapadłego orzeczenia wraz z uzasadnieniem, został doręczony osobiście skarżącemu w dniu 24 czerwca 2011r. W dniu 6 lipca 2011r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, złożony na urzędowym formularzu, w którym zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu. Uzasadniając swoje żądanie A. R. podniósł, że jest osobą niepełnosprawną, z jego miesięcznego dochodu aż 70% jest przekazywane na utrzymanie w Domu Pomocy Społecznej. Z pozostałej kwoty 143,10 zł, skarżący kupuje leki za 100 zł miesięcznie. Dodał, że adwokat, o którego ustanowienie się skarżący zwraca, pomoże mu sporządzić skargę kasacyjną do Sądu II instancji. W oświadczeniu o dochodach skarżący wykazał, że uzyskuje 477 zł brutto zł miesięcznie, z tytułu zasiłku stałego i zasiłku pielęgnacyjnego. Nie wykazał natomiast innych składników majątkowych, ani innych uzyskiwanych dochodów. Działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." referendarz sądowy zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu. Stosownie zatem do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. winien był wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego, należy natomiast rozumieć takie zachwianie sytuacji materialnej i bytowej, które skutkowałoby brakiem możliwości zapewnienia sobie i najbliższym minimum warunków socjalnych (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r.; sygn. akt: II FZ 137/05, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, znajdującej się na stronie internetowej NSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie referendarza A. R. dokonał tego, a ocenę w sprawie referendarz oparł na podstawie złożonych przez skarżącego oświadczeń w urzędowym formularzu wniosku, jak również na podstawie informacji wynikających z akt administracyjnych sprawy. Biorąc zatem pod uwagę sytuację materialną i bytową wnioskodawcy – niski dochód, brak oszczędności i majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów toczącego się postępowania, zły stan zdrowia skarżącego - uznać należało, że nie jest on w stanie ponieść kosztów wynajęcia pełnomocnika z wyboru. Z powyższych względów za zasadne należało przyjąć stanowisko, iż skarżącemu należy udzielić prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, na zasadzie art. 258 § 1 pkt 7 P.p.s.a., co referendarz sądowy orzekł w sentencji postanowienia.