II SA/Op 63/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Grażyna Jeżewska (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. w przedmiocie zapłaty wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia postanawia: odrzucić skargę. K. P. w pozwie skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zażądał wypłacenia na jego rzecz przez Zarząd Województwa [...] w O. kwoty 700 zł. wraz z odsetkami od dnia 12 września 2004 r. z tytułu świadczonych umów zlecenia oraz zasądzenia nawiązki w kwocie 1000 zł., przeproszenia go na łamach Gazety Wyborczej i Nowej Trybuny Opolskiej. W uzasadnieniu wskazał, iż Zarząd nie respektuje K.p.a., ani prawa zwyczajowego i honorowego poprzez niezrealizowanie podjętych zobowiązań i zleceń wobec jego osoby. W dniach 12-14 września 2003 r. oprowadzał po Śląsku Opolskim grupę dziennikarzy, a w dniach 26-28 września 2003 r. delegację rządową. Wprawdzie na świadczone usługi nie otrzymał zlecenia na piśmie, jednak zapewniono go, iż zostanie uhonorowany w kwocie minimum 700 zł. Zobowiązanie do tej pory nie zostało zrealizowane, stąd pozew o zapłatę należności. W odpowiedzi na powyższą skargę Zarząd Województwa [...] w O. wniósł o jej odrzucenie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), albowiem w sprawie K. P. nie toczyło się postępowanie administracyjne. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Zarządu, właściwy jest sąd cywilny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Roszczenie wynikające z umowy zlecenia należy do zakresu prawa cywilnego. Sprawa z tego zakresu jest sprawą cywilną normowaną przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 1 k.p.c.). Zgodnie zaś z art. 2 § k.p.c., do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Zgodnie zaś z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270- zwaną dalej ustawą) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach. W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeracjami z art. 3 powołanej ustawy, a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów cyt. ustawy, jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencję, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych (np. dotyczące referendum lokalnego). Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cyt. przepisie. W szczególności nie jest on władny do rozpoznawania spraw należących do kognicji sądu powszechnego. Opisane pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie ma cech skargi, wymaganych stosownie do art. 57 ustawy, a w szczególności nie zawiera: wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak już wyżej wywiedziono, co wynika z przywołanych przepisów art. 1 – 4 ustawy, sprawy o zapłatę należności z tytułu umowy zlecenia nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3ustawy, odrzucić skargę.