II SA/Op 630/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie świadczeń rodzinnych oraz odmowa przyznania świadczeń rodzinnych postanawia przyznać adwokatowi A. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej A. W., obejmujące wynagrodzenie w kwocie 292,80 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), zawierające podatek od towarów i usług, w kwocie 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], Nr [...], utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o uchyleniu decyzji tego organu z dnia [...], Nr [...] i odmowie przyznania A. W. świadczeń rodzinnych. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, ustanowił skarżącej A. W. adwokata z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w O., na pełnomocnika A. W. została wyznaczona adwokat A. S., której skarżąca udzieliła pełnomocnictwa do występowania przed sądem w swoim imieniu, pismem z dnia 5 lutego 2009 r. (vide: 33 akt sądowych). Na rozprawie w dniu 5 marca 2009 r. adwokat A. S. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej oraz oświadczyła, że kosztów tych nie otrzymała od skarżącej. Wyrokiem z dnia 5 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę A. W. Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje: Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 – 5 rozporządzenia i niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6 tego rozporządzenia, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł. Zważyć należy ponadto, iż przy przyznawaniu przez Sąd, zgodnie z treścią § 2 pkt 2 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa procesowego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z § 2 ust. 3 przywołanego wyżej rozporządzenia, Sąd podwyższa opłatę za udzielenie pomocy prawnej z urzędu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 5 kwietnia 2004r., Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 22 %, jest to stawka podstawowa, i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze. Referendarz sądowy przyznając adwokat A. S., koszty udzielonej przez nią pomocy prawnej z urzędu, kierował się wyżej wskazanymi przepisami prawa i zważył, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie nie jest należność pieniężna, ani także skarga nie dotyczy decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego. Z tych przyczyn zastosowanie ma w niniejszej sprawie, regulacja § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, adwokat jako pełnomocnik ustanowiony z urzędu, działał w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, tj. brał udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu, w dniu 5 marca 2009 r., co potwierdza protokół rozprawy. Złożył także wniosek o doręczenie wyroku zapadłego w sprawie, wraz z uzasadnieniem. Stąd, w myśl przywołanego wyżej § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, należało mu przyznać wynagrodzenie w kwocie 240,00 zł za udział w postępowaniu w pierwszej instancji. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynianie się do jej wyjaśnienia należało uznać, że kwota 240,00 zł wynagrodzenia jest adekwatna do udziału adwokat A. S. w niniejszym postępowaniu. Dodać także należy, że referendarz zasądzając wynagrodzenie pełnomocnikowi uwzględnił treść § 2 ust. 3 rozporządzenia i podwyższył je o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o kwotę 52,80 zł. Referendarz sądowy nie przyznał zwrotu niezbędnych wydatków, albowiem pełnomocnik ich nie wykazał. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.