II SA/Op 630/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 31 października 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez P. T. jest decyzja Rektora Uniwersytetu Opolskiego z dnia 31 października 2017 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania zwiększenia stypendium doktoranckiego. Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2018 r., Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu zobowiązał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 stycznia 2018 r., do rąk ojca skarżącego – R. T. Okoliczność tę potwierdza adnotacja i podpis złożony na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por. k-42 akt sądowych). W odpowiedzi na powyższe, skarżący w piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia sprawy przyjęcia go na studia doktoranckie na kierunku [...]. Wniosek swój uzasadnił okolicznością, że ww. sprawa nie została jeszcze rozstrzygnięta, gdyż wniósł odwołanie, a nadto prawdopodobnie zostanie również wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Skarżący dodał, że sprawa przyjęcia na studia jest kluczowa w kwestii przyznania stypendium, a skarżący jeszcze nie posiada wiedzy, czy zostanie przyjęty na studia. Tym samym nie wie, czy "pochodna sprawa przyznania stypendium będzie przedmiotowa". Jednocześnie skarżący wniósł o przesunięcie terminu na opłacenie wpisu od skargi. W sprawie nie uiszczono żądanego wpisu od skargi, co wynika z akt sprawy, a w szczególności z zapisku urzędowego z dnia 22 stycznia 2018 r. znajdującego się w aktach sprawy (por. k-54 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a do takich pism należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Podstawę określającą wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi, stanowi § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), ustalający wpis w sprawie w wysokości 200 zł. Z podanych względów Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu we wskazanej wyżej wysokości, wyznaczając jednocześnie termin do dokonania żądanej czynności. Wpis od skargi skarżący obowiązany był opłacić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, które nastąpiło w dniu 10 stycznia 2018 r., w trybie zastępczym określonym w art. 72 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi odebrał ojciec skarżącego – R. T. Tym samym należało uznać, że doręczenie było skuteczne, stąd przewidziany siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 17 stycznia 2018 r. Jak wynika z akt sprawy, do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Oznacza to, że przedmiotowa skarga obarczona jest brakiem uniemożliwiającym skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i skargę należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Podkreślenia przy tym wymaga, że nie ma wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia w sprawie fakt złożenia przez skarżącego w terminie do uiszczenia wpisu od skargi - pisma z dnia 15 stycznia 2018 r., zawierającego szereg wniosków procesowych. Pierwszy z nich dotyczy przedłużenia terminu do dokonania uiszczenia wpisu od skargi. Zważyć bowiem należy, że stosownie do art. 84 P.p.s.a., przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Przewidziana w powyższym przepisie prawa możliwość przedłużenia terminu odnosi się jednakże wyłącznie do terminów sądowych, tj. wyznaczonych przez sąd lub przewodniczącego dla dokonania określonej czynności procesowej. Przedłużeniu nie podlegają natomiast terminy ustawowe, tj. wyraźnie wskazane w ustawie wyznaczającej ich początek oraz długość, a taki charakter ma właśnie termin do uiszczenia wpisu sądowego. Tym samym termin ten nie może być skracany, ani przedłużany (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2018 r., sygn. akt I OZ 1933/17). Może być jedynie przywrócony na skutek pozytywnego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, który to wniosek jest rozpoznawany przez Sąd pierwszej instancji na zasadzie przepisów art. 86 P.p.s.a. i 87 P.p.s.a. w postępowaniu incydentalnym, wszczętym na skutek żądania strony postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1217/17 - orzeczenia przywołane w niniejszym postanowieniu dostępne są stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności, strona powinna natomiast uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Przedmiotowe pismo skarżącego z dnia 15 stycznia 2018 r. nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu i nie przywołano w nim okoliczności stanowiących podstawę do uwzględnienia tego rodzaju wniosku, na zasadzie art. 87 § 2 P.p.s.a. Z podanych wyżej powodów, brak było zatem podstaw do przedłużenia terminu do dokonania czynności uiszczenia wpisu od skargi w trybie art. 84 P.p.s.a., a także do przywrócenia tego terminu w trybie art. 86 P.p.s.a. Odnosząc się z kolei do wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego, wskazać należy na regulacje art. 123 P.p.s.a., 124 P.p.s.a. i 125 P.p.s.a., w których ustawodawca określił fakultatywne i obligatoryjne przesłanki zawieszenia postępowania sądowego. Rozpoznanie wniosku w zakresie zawieszenia jest jednakże możliwe dopiero wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a to z kolei następuje po uzupełnieniu wszystkich braków formalnych skargi i uiszczeniu wpisu od skargi. Innymi słowy, zawieszenie postępowania sądowego, po uprzednim zaistnieniu przesłanek ustawowych stanowiących podstawę jego zawieszenia, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. nastąpiło wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie natomiast skarga nie została wniesiona prawidłowo z powodu jej nieopłacenia. Reasumując powyższe, wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie 7 dni, skargę należało odrzucić na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji.