II SA/Op 79/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P., B. P. i K. P. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim z dnia 4 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. S. P., B. P. i K. P. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję z 4 grudnia 2012 r., nr [...], Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. Odpowiadając na skargę pismem z 25 lutego 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim wniósł o jej oddalenie, wskazując jednocześnie, że skarżący wnieśli w dniu 10 grudnia 2012 r. odwołanie od zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Stosownie do art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), od decyzji wydanej w pierwszej instancji, organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja z dnia 4 grudnia 2012 r., nr [...], wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie strzeleckim, w przedmiocie nakazu wykonania robót budowlanych. Nie budzi wątpliwości, że wyżej opisane rozstrzygnięcie wydane zostało w pierwszej instancji a tym samym, w myśl art. 127 § 1 i 2 K.p.a. w związku z art.83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), stronie przysługiwało prawo wniesienia od niego odwołania do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu, co zresztą strona uczyniła według jej oświadczenia złożonego w skardze, a także według twierdzenia organu złożonego w odpowiedzi na skargę. O prawie i terminie do wniesienia odwołania skarżącą prawidłowo pouczono w zaskarżonej decyzji. Pomimo pouczenia, strona oprócz odwołania do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu od zaskarżonej decyzji, złożyła również do Sądu skargę na decyzję wydaną przez organ I instancji. Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. uznać trzeba, że przed wniesieniem skargi do Sądu skarżąca nie wyczerpała przewidzianego w ustawie środka zaskarżenia. Z tego też względu wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 P.p.s.a. Za niedopuszczalne należy uznać wniesienie skargi na decyzję organu pierwszej instancji, bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia. Wobec powyższego skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało odrzucić i orzec jak w sentencji postanowienia.