II SA/Op 79/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant : st. sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. R. na pismo Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 25 listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu J. R. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem uiszczonego wpisu sądowego. J. R. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na czynność Rady Programowej Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak z siedzibą w Pokoju, nie godząc się z oceną jego wniosku złożonego w dniu 27 maja 2013 r. o dofinansowanie operacji pn. [...]. Wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności, zarzucając, że ocena jego projektu została rażąco zaniżona, przeprowadzona w oderwaniu od lokalnych kryteriów wyboru i treści wniosku oraz dokumentów złożonych do wniosku. Ponadto została dokonana w sposób dowolny, nierzetelny, powierzchowny, bez zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przez Radę Programową Stowarzyszenia przy ich ocenie, co doprowadziło do naruszenia zasady rzetelności i bezstronności oceny wniosków. Wyjaśnił, że informację o ocenie otrzymał w dniu 10 czerwca 2013 r. od Zarządu Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak w Pokoju, w piśmie, w którym poinformowano, że złożony wniosek zgodny jest z Lokalną Strategią Rozwoju na lata 2008-2015 i uzyskał 26,571 punktów w ramach oceny pod względem zgodności z Lokalną Strategią Rozwoju oraz spełnienia lokalnych kryteriów wyboru. W piśmie tym wskazano jednocześnie, że został umieszczony na 19 miejscu listy ocenianych projektów oraz, że nie mieści się w limicie dostępnych środków finansowych. Stosując się do pouczenia zawartego w ww. piśmie J. R. wniósł odwołanie od wyników dokonanej oceny do Rady Programowej Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak. W dniu 1 lipca 2013 r. Zarząd Stowarzyszenia ponownie poinformował skarżącego, że jego wniosek jest zgodny z Lokalną Strategią Rozwoju, uzyskał 26,571 punktów, został umieszczony na 19 miejscu listy ocenianych projektów, nie mieści się jednak w limicie dostępnych środków finansowych. W dniu 4 lipca 2013 r. J. R., pozostając w przekonaniu, że przeprowadzona ocena jego projektu została znacznie zaniżona, skierował do Zarządu Województwa Opolskiego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w procedurze oceny wniosków, złożonych w zakresie działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju w zakresie Małych Projektów" tj. operacji, które nie odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania Osi 3, ale przyczyniają się do osiągnięcia celów tej Osi. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący uzupełnił analizą, obejmującą porównanie jego projektu z projektem pod nazwą: "[...]", ocenionego najwyżej przez Radę Programową Stowarzyszenia Stobrawski Zielony Szlak i uplasowanego na pierwszym miejscu listy rankingowej projektów zakwalifikowanych do dofinansowania. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 4 lipca 2013 r., pismem z dnia 15 lipca 2013 r., Zarząd Województwa Opolskiego wyjaśnił, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało przyjęte do rozpatrzenia, a w związku z koniecznością wszczęcia procedury kontrolnej, 30 dniowy termin przewidziany na rozpatrzenie wezwania zostaje wydłużony. Wskazał też, że niezwłocznie po zakończeniu czynności kontrolnych skarżący zostanie poinformowany o ich wyniku. Pismem z dnia 25 listopada 2013 r. Zarząd Województwa Opolskiego stwierdził, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało rozpatrzone negatywnie. Skarżący wywodził, że podstawę wniesionej skargi stanowi art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego. Podnosząc, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3 przywołanego przepisu, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i trybie określonym dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarzucił, że w opisanej sytuacji nastąpiło naruszenie art. 21 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwojów obszarów wiejskich, poprzez ich niezastosowanie, czy też niewłaściwe zastosowanie, a także art. 22 ust. 3 ww. ustawy, polegające na braku dokładnego wyjaśnienia przyczyn odmowy udzielenia pomocy. Podkreślił, że zarzut ten dotyczył pisma Zarządu Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak. Argumentował, że z zasady praworządności wynika, aby obywatel posiadał wiedzę o motywach działania organów administracji Państwa, odnośne swoich uprawnień, by mógł prawidłowo ustosunkować się do działania organów w złożonych środkach prawnych. Skargę datowaną na dzień 27 grudnia 2013 r., J. R. wniósł w dniu 2 stycznia 2014 r. za pośrednictwem Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak, które z kolei przekazało ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu w dniu 20 lutego 2014 r. (data wpływu pisma do Sądu). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 lutego 2014 r., przedmiot skargi J. R. został oznaczony jako dofinansowanie projektu złożonego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, jako strona przeciwna – organ administracji publicznej został wskazany Zarząd Województwa Opolskiego. W wykonaniu powyższego Zarządzenia odpis skargi został doręczony w dniu 27 lutego 2014 r. Zarządowi Województwa Opolskiego, który jednocześnie został zobowiązany do złożenia odpowiedzi na skargę, przedłożenia dowodu doręczenia skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 25 listopada 2014 r., nr [...];[...], oraz o nadesłanie akt postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zaskarżenie czynności Rady Programowej Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak, w sytuacji gdy podmiot ten nie posiada legitymacji biernej w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz, wobec jej wniesienia z uchybieniem terminu. Organ wywodził, że brzmienie art. 22 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173 ze zm.) jednoznacznie stanowi, że przedmiotem skargi do sądu może być jedynie czynność instytucji wdrażającej, którą dla działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" jest samorząd województwa, w żadnym wypadku charakteru takiego nie posiadają lokalne grupy działania. W tym kontekście zaznaczył, że szczegółowa procedura wyboru przez LGD operacji przewidzianych do dofinansowania w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju", objętego PROW 2007-2013, ujęta jest w przepisach §§ 9-12a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 1163). Rozwijając zarzut uchybienia terminu do wniesienia skargi, organ dowodził, że skarżący, otrzymał pismo stanowiące odpowiedź na jego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 28 listopada 2013 r., zaś skarga do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego wpłynęła 27 lutego 2014 r., a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. W razie nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, organ wniósł o jej oddalenie. Organ podał, że w dniu 2 lipca 2013 r. Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak przekazało do Samorządu Województwa Opolskiego dokumentację związaną z przeprowadzonym w dniach od 13 maja 2013 r. do 27 maja 2013 r. naborem wniosków o dofinansowanie w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju dla tzw. małych projektów". Opierając się o Książkę Procedur KP-017/5z - Obsługa wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania 413 "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" w dniu 5 sierpnia 2013 r., zakończono procedurę weryfikacji wyboru dokonanego przez Lokalną Grupę Działania. Wskazał dalej, że wniosek, któremu nadano numer [...], złożony przez J. R. w związku z zamiarem realizacji operacji pod nazwą: [...], zgodnie z dokumentacją przekazaną przez Stowarzyszenie, został oceniony jako zgodny z Lokalną Strategią Rozwoju, ale ze względu na przyznaną przez Radę Programową LGD liczbę punktów, znalazł się poza limitem dostępnych środków finansowych w ramach naboru na liście operacji niewybranych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie procedury KP-017/5z, w dniu 6 sierpnia 2013 r. wysłano do skarżącego pismo, informujące o pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia. Organ zaznaczył, że po otrzymaniu pisma wnioskodawcy z dnia 9 lipca 2013 r. (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w sprawie postępowania prowadzonego przez Stowarzyszenie LGD Stobrawski Zielony Szlak, zakończonego negatywną oceną spełnienia lokalnych kryteriów wyboru wniosku), Zarząd Województwa postanowił przeprowadzić czynności kontrolne w siedzibie Stowarzyszenia. Realizując zalecenia pokontrolne, Lokalna Grupa Działania przekazała Samorządowi Województwa Opolskiego (pismo [...] z dnia 12 listopada 2013 r.) zmienioną listę rankingową, uchwałę w sprawie zatwierdzenia listy rankingowej, uchwały w sprawie wybrania operacji do dofinansowania oraz pierwsze strony WOPP z poprawnymi danymi. Dlatego dopiero za pismem z dnia 25 listopada 2013 r., przekazano skarżącemu wiadomość, iż błędy w procedurze wyboru wniosków nie miały wpływu na ocenę przedmiotowego wniosku, dokonaną przez Radę Programową LGD i w związku z tym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało rozpatrzone negatywnie. Organ przyjął, że skoro nie potwierdziły się zarzuty o uchybieniach proceduralnych, to wniosek o oddalenie skargi jest zasadny. Znajduje uzasadnienie w przepisie art. 15 ust. 2 pkt 4 przedmiotowej ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, stanowiącym, że do wyłącznej właściwości organu decyzyjnego należy wybór operacji, zgodnie z art. 62 ust. 4 rozporządzenia z dnia 20 września 2005 r. Rady Unii Europejskiej nr 1698/2005, które mają być realizowane w ramach opracowanej przez lokalną grupę działania lokalnej strategii rozwoju. Reasumując organ powtórzył, że wnioski ocenione przez Radę Programową LGD jako zgodne z lokalną strategią rozwoju, ale które za względu na przyznaną liczbę punków znalazły się poza limitem dostępnych środków finansowych w ramach naboru, należy pozostawić bez rozpatrzenia, podkreślając, że o fakcie tym wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia 8 sierpnia 2013 r. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 14 maja 2014 r. nie zgodził się z wywodami przedstawionymi w odpowiedzi na skargę i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Powtórzył, że przedmiotem skargi było działanie Rady Programowej LGD Stobrawski Zielony Szlak. Podmiot ten, w jego przekonaniu, posiada przymiot strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zarzucił też, że informacja z dnia 6 sierpnia 2013 r. została podpisana przez T. K., p.o. Dyrektora Departamentu Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich Urzędu Marszałkowskiego w Opolu, bez powołania się na stosowne upoważnienie. Na rozprawie w dniu 20 maja 2014 r. pełnomocnik organu oświadczył, że Dyrektor T. K. ma pełne pełnomocnictwa od Zarządu Województwa Opolskiego do podejmowania wszystkich czynności w związku z realizacją Programów Rozwoju Obszarów Wiejskich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, czy spełnione zostały niezbędne warunki dopuszczalności skargi. Jednym z nich jest wniesienie skargi z zachowaniem wymaganego terminu i po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia. Dokonując oceny dopuszczalności skargi J. R. pod wyżej wskazanym kątem należało mieć na uwadze, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu zadania instytucji zarządzającej w zakresie wdrażania działań objętych programem, w tym przyznawania pomocy, wykonuje jako zadania delegowane zgodnie z art. 75 ust. 2 rozporządzenia 1698/2005 samorząd województwa – w przypadku działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 6 oraz 19-23 z zastrzeżeniem pkt 3. W myśl art. 5 ust. 1 pkt 21 cytowanej ustawy program jest realizowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje, między innymi, następujące działania: 21) wdrażanie lokalnych strategii rozwoju. Zgodnie z art. 6 ust. 2a ustawy o wspieraniu zadania związane z dokonywaniem wyboru lokalnych grup działania do realizacji lokalnych strategii rozwoju, a także monitorowaniem i oceną realizacji lokalnych strategii rozwoju dokonuje samorząd województwa. W tym stanie rzeczy organem administracji publicznej w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich jest Zarząd Województwa Opolskiego. W myśl art. 22 ust. 2 ustawy o wspieraniu, do postępowań w sprawach przyznania pomocy na podstawie umowy, prowadzonych przez podmioty wdrażające nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowych organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń, wezwań, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przepisy art. 21 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji P.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni - do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 P.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 P.p.s.a. przewiduje również wypadek nieudzielenia takiej odpowiedzi. Podkreślić również należy, że wykładnia językowa zarówno przepisu art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, jak i art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jednoznacznie wskazuje, iż skarga służy na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegało pismo Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 6 sierpnia 2013 r., zawierające informację, że wniosek o przyznanie pomocy w zakresie małych projektów w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 – [...] został pozostawiony bez rozpoznania (karta 56 akt administracyjnych). Jako przyczynę wskazano – projekt ten nie został wybrany do finansowania przez Lokalną Grupę Działania. To właśnie pismo stanowi akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Jak wyżej powiedziano, z treści przepisu art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu wynika, że na pisemną informację o odmowie przyznania pomocy, o której mowa w ustawie przysługuje skarga do sądu. W przekonaniu składu orzekającego, identyczny skutek wywołuje informacja o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wybór LGD, o którym mowa w § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków oraz trybu przyznawania wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 1163). Informacja taka pozbawia bowiem wnioskodawcę prawa otrzymania pomocy, a więc w istocie jej skutek jest tożsamy z odmową przyznania pomocy. Należy zaznaczyć, że otrzymanie pomocy oznacza nabycie prawa do otrzymania określonych środków pieniężnych na realizację konkretnych zadań. Przyznanie pomocy jest zatem nabyciem przez wnioskodawcę uprawnienia do pozyskania określonej kwoty pieniężnej. Można zatem przyjąć, że pozostawienie wniosku strony o udzielenie pomocy bez rozpoznania dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa, a więc jest to akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Zauważyć przyjdzie, że J. R., po otrzymaniu pisma Zarządu Województwa Opolskiego z dnia 6 sierpnia 2013 r., nie występował z wezwaniem, o którym mowa w art. 52 § 3 P.p.s.a. Natomiast skarżący skierował do organu wezwanie, spełniające wymogi wynikające z przywołanego wyżej przepisu, w dniu 4 lipca 2013 r. (data wpływu do organu 9 lipca 2013 r., uzupełniając je kolejnym pismem z dnia 5 sierpnia 2013 r. (karta 82, 97, 104, 124 akt administracyjnych), a więc przed zajęciem przez organ stanowiska w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wybór LGD. W związku z powyższym, w sprawie nie został spełniony warunek uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Nie można mówić o spełnieniu tego warunku w przedmiotowej sprawie, skoro wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do organu w dniu 4 lipca 2013 r., tj. zanim skarżący dowiedział się o wydaniu przez organ aktu (tu: pismo z dnia 6 sierpnia 2013 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania). Niezależnie od powyższego, skarga J. R. podlegałaby także odrzuceniu, nawet gdyby przyjąć, że dokonał on skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to bowiem zostało skierowane do organu w dniu 9 lipca 2013 r. (data wpływu pisma do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Opolskiego), zaś skarga do Sądu została wniesiona dnia 27 lutego 2014 r. (data przekazania skargi Zarządowi Województwa), a więc z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, wynikającego z art. 53 § 2 P.p.s.a. Powyższej oceny nie może zmienić okoliczność, że Zarząd Województwa Opolskiego poinformował skarżącego pismem z dnia 15 lipca 2013 r., że przyjęto do rozpoznania wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a ostatecznie swoje stanowisko zawarł w piśmie z 25 listopada 2013 r., zatem po upływie 60 dniowego terminu rozpoczynającego się od dnia wniesienia przez skarżącego wezwania, tj. od dnia 9 lipca 2013 r. W ocenie Sądu, samo pismo, informujące jedynie, że nie można jeszcze zająć stanowiska w sprawie, nie może być uznane za formalne udzielenie odpowiedzi, organ bowiem nie posiada kompetencji do przedłużenia terminu do rozpoznania złożonego wniosku o usunięcie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Ponadto należy zauważyć, że przy nawet uznaniu pisma Zarządu Województwa z dnia 25 listopada 2013 r. za odpowiedź na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa, to również i w tej sytuacji skarga została wniesiona po upływie 30 dniowego terminu (art. 53 § 2 P.p.s.a.). Dodatkowo zauważyć należy, że przedmiotem skargi do Sądu może być jedynie akt wydany w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy o wspieraniu, a nie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2010 r. sygn. akt II GSK 1155/0, LEX 742824). Z powyższych rozważań wynika, że wbrew przekonaniu strony skarżącej, to nie LGR decyduje o przyznaniu bądź odmowie przyznania pomocy na realizację operacji, ale właściwy organ samorządu województwa, który pełni funkcję instytucji zarządzającej. Rola LGD została, w świetle art. 12 – 15 ustawy o wspieraniu oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. sprowadzona przede wszystkim do zorganizowania pod względem instytucjonalnym i technicznym naboru wniosków o dofinansowanie oraz do przeprowadzenia wstępnej oceny wniosków pod względem wymienionych w § 9 cyt. rozporządzenia kryteriów, odnoszących się zasadniczo do zgodności z Lokalną Strategią Rozwoju opracowaną przez tę Grupę. Podkreślenia wymaga zwłaszcza, że zgodnie z 10a ust. 1 ww. rozporządzenia LGR przekazuje organowi samorządu województwa listy wybranych i niewybranych operacji wraz z uchwałami komitetu LGD i wszystkimi złożonymi wnioskami o dofinansowanie, niezależnie od tego, czy zostały one przez LGD wybrane, czy też nie. W tym kontekście działanie LGD sprowadza się głównie do pośredniczenia w przekazaniu instytucji zarządzającej wniosków o dofinansowanie, ale i nie tylko, jeśli wziąć pod uwagę dokonywany przez nią wybór operacji i umieszczenie ich na liście w określonej kolejności, decydującej o pierwszeństwie przyznania środków finansowych. Nie oznacza to jednak, że ocena przeprowadzona przez LGD jest oceną wiążącą, bowiem organ samorządu województwa, który pełni funkcję instytucji zarządzającej, jest obowiązany do samodzielnej oceny złożonych wniosków. Po przekazaniu wniosków o dofinansowanie przez LGD, właściwy organ samorządu województwa dokonuje ponownej oceny tych wniosków. W świetle powyższych uregulowań LGD jest odpowiedzialna przede wszystkim za kształtowanie strategii działania w określonym zakresie na poziomie lokalnym i z tego też punktu widzenia ocenia ona wnioski o dofinansowanie projektów. Ocena ta nie umniejsza roli instytucji zarządzającej – Samorządu Województwa, który dokonuje kontroli poprawności złożonych wniosków w każdym ich aspekcie i w rezultacie podejmuje decyzję o przyznaniu bądź odmowie przyznania pomocy. Dopiero od rozstrzygnięcia instytucji zarządzającej przysługuje wnioskodawcy skarga do sądu administracyjnego, o czym stanowi wyraźnie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu. Ustawa ta nie przewiduje natomiast możliwości zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydawanych przez Lokalną Grupę Działania. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. W przypadku odrzucenia skargi, stosownie do art. 232 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis. Wobec powyższego orzeczono o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi.