II SA/Op 89/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na uchwalę Rady Miejskiej w Brzegu z dnia 19 grudnia 2003 r. nr XVIII/142/03 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 10 lutego 2009 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) E. G. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Brzegu Nr XVIII/142/03 z dnia 19 grudnia 2003 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kwestionując zapisy §10 pkt 5h i pkt 6h tej uchwały, dotyczące powierzchni sprzedaży w obiektach handlowych i - powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 czerwca 2008 r. - wywiodła, że ograniczają one w sposób niedopuszczalny powierzchnię tych obiektów. Skarga ta została przekazana przez Sąd Gminie Brzeg w dniu 16 lutego 2009 r. w celu udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt administracyjnych. W odpowiedzi na skargę Gminy Brzeg wniosła o odrzucenie skargi jako złożonej po terminie, ewentualnie o jej oddalenie jako niezasadnej z powodu niewykazania przez skarżącą interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały. Skarżąca, jak wynikało z nadesłanych akt administracyjnych, pismem z dnia 12 września 2008 r. wezwała Radę Miasta Brzeg do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, precyzując to wezwanie w piśmie z dnia 16 października 2008 r., natomiast odpowiedź Przewodniczącego Rady Miejskiej w Brzegu, zawartą w piśmie z dnia 2 grudnia 2008 r., nr [...], odebrała w dniu 4 grudnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Kwestię terminu wnoszenia skarg na uchwały organów samorządowych reguluje przepis art. 53 § 2 P.p.s.a., stanowiący, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Odstępstwo od tej zasady przyjęto jedynie na okres przejściowy, na podstawie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej ustawą wprowadzającą. W art. 2 ustawy wprowadzającej, określono termin wejścia w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), na dzień 1 stycznia 2004 r. Z powyższego wynika, że jedynie w okresie od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli została wniesiona w terminie określonym w art. 53 § 1 P.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym wart. 54 § 1 P.p.s.a. Po dniu 31 grudnia 2005 r. zasadą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Odnosi się to również do skarg na uchwały organów administracji samorządowej. Dowody zawarte w przedłożonych Sądowi aktach pozwalają przyjąć, że skarżąca wprawdzie wezwała Radę Miejską w Brzegu do usunięcia naruszenia prawa, lecz następnie, otrzymawszy w dniu 4 grudnia 2008 r. odpowiedź na powyższe wezwanie, w sposób nieprawidłowy wniosła skargę, przesyłając ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu bezpośrednio, a nie za pośrednictwem Gminy. Do stwierdzenia, w jakiej dacie skarga została złożona przez skarżącą, należy wziąć pod uwagę obowiązujące w tym względzie orzecznictwo Sądu Najwyższego i poglądy doktryny w przedmiocie postępowania w przypadku wniesienia środka zaskarżenia do niewłaściwego sądu. Powstały one wprawdzie na tle wnoszenia apelacji od wyroku w postępowaniu cywilnym, ale z uwagi na znaczne podobieństwo trybu jej wnoszenia do trybu wnoszenia skarg w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mają one zastosowanie do spraw w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 369 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Występuje tu więc taka zasada, jak w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdzie skargę na decyzję administracyjną do sądu administracyjnego, prawidłowo wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Na tle w/w przepisu Kodeksu postępowania cywilnego, co do apelacji przyjęto w literaturze pogląd, że "jeżeli apelację wniesiono do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, a sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji przekazał ją sądowi właściwemu, to dla zachowania terminu z art. 369 § 1 decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego" (patrz kodeks postępowania cywilnego Komentarz, Tom. I, pod redakcją K. Piaseckiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1996, s. 1116, Nb. 5). Zachowuje też aktualność uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987r., sygn. akt III CZP 33/87, stosownie do której wniesienie apelacji w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem wprost do sądu apelacyjnego, z pominięciem sądu, który wydał zaskarżony wyrok nie może być traktowane jako wniesienie apelacji w terminie. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi jest liczony od dnia doręczenia stronie odpisu rozstrzygnięcia w sprawie, bądź od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro skarżąca otrzymała odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 4 grudnia 2008 r., to 30-dniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 5 grudnia 2008 r. i ostatni jego dzień przypadał na 3 stycznia 2009 r., będący sobotą, zatem stosownie do art. 83 § 2 P.p.s.a., termin do wniesienia skargi upływał w następnym dniu po dniach wolnych od pracy, to jest w poniedziałek 5 stycznia 2009 r. Skarżąca wysłała natomiast skargę w dniu 10 lutego 2009 r., nadając ją listem poleconym adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, który otrzymał ją w dniu 11 lutego 2009 r., po czym w dniu 12 lutego 2009 r. przesłał skargę pocztą do właściwego organu, to jest Gminy Brzeg. Z tego względu, w kontekście powiedzianego wyżej, należało przyjąć, że skarga została wniesiona w dniu 12 lutego 2009 r., a zatem po upływie 30-dniowego terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Dodatkowo należy odnotować, że skarga wpłynęła do tut. Sądu w dniu 11 lutego 2009 r., czyli już znacznie po terminie do jej wniesienia, wobec czego nie było możliwe przekazanie jej organowi przez Sąd z zachowaniem tego terminu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.