II SA/Op 90/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska (spr.) Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. C. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 12 grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu A. C. kwotę 500 (pięćset) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Decyzją z dnia 12 grudnia 2013 r., nr [...], Opolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w Opolu uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w powiecie brzeskim z dnia 15 lipca 2013 r., nr [...], o odmowie nałożenia na Gminę Brzeg obowiązków wykonania określonych robót budowlanych, i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia oraz o sposobie i terminie ich wniesienia, przesłana została na adres A. C. i doręczona do rąk adresata w dniu 27 grudnia 2013 r., o czym świadczy data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się A. C. i wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę opatrzoną datą 24 stycznia 2014 r. Skarga została nadana przez skarżącego w placówce pocztowej listem poleconym w dniu 25 stycznia 2014 r., a wpłynęła do Sądu w dniu 28 stycznia 2014 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II skarga ta została w dniu 28 stycznia 2014 r. przesłana, w trybie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - zwana dalej P.p.s.a.), do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Opolu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt administracyjnych. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, uznając, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, tj. z opóźnieniem trzydniowym. W piśmie procesowym z dnia 7 kwietnia 2014 r. pełnomocnik uczestnika postepowania - Gminy Brzeg wniósł o odrzucenie skargi, jako złożonej po terminie, ewentualnie oddalenie skargi ze względu na jej bezzasadność. Na rozprawie skarżący oświadczył, że sporządził jedno pismo - skargę, które przesłał bezpośrednio do Sądu, natomiast nie wysyłał skargi za pośrednictwem organu. Pełnomocnik organu podtrzymał stanowisko procesowe co do odrzucenia skargi, przedstawione w odpowiedzi na skargę. W złożonym na rozprawie piśmie z dnia 28 kwietnia 2014 r. uczestniczka postępowania M. C. domagała się odrzucenia skargi z powodu nieskutecznego doręczenia jej zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenia tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, czy spełnione zostały niezbędne warunki dopuszczalności skargi. Jednym z nich jest wniesienie skargi z zachowaniem wymaganego terminu. Dokonując oceny dopuszczalności skargi A. C. pod wyżej wskazanym kątem należało mieć na uwadze, że zgodnie z przepisem art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O powyższych obowiązkach organ pouczył stronę w zaskarżonej decyzji. Pomimo to skarżący wniósł skargę w sposób nieprawidłowy, a mianowicie bezpośrednio do Sądu. Podkreślenia wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w piśmiennictwie utrwalony został pogląd, zgodnie z którym wyrażona w przepisie art. 54 § 1 P.p.s.a. zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, iż w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracyjnego, gdyż to właśnie przez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013 r., s. 319 i powołane tam orzecznictwo; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1768/11, opubl. w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 948934). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Opolu została doręczona A. C. w dniu 27 grudnia 2013 r. Określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął zatem bieg w dniu 28 grudnia 2013 r. i upływał z końcem dnia 26 stycznia 2014 r. Z uwagi na fakt, że ostatni dzień terminu był dniem ustawowo wolnym od pracy (niedziela), to stosownie do treści art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało przyjąć następny dzień po tym dniu, czyli poniedziałek - 27 stycznia 2014 r. Z akt sprawy wynika, że A. C. wysłał skargę listem poleconym w dniu 25 stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a ten przekazał ją w dniu 28 stycznia 2014 r. do właściwego organu, tj. do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Opolu. Dodatkowo odnotować trzeba, że na rozprawie skarżący potwierdził, iż odrębnym pismem nie złożył równocześnie skargi za pośrednictwem organu, co ewentualnie mogłoby mieć wpływ na odmienną ocenę kwestii dochowania terminu do złożenia skargi. Skarga została zatem wniesiona przez skarżącego w dniu 28 stycznia 2014 r., tj. dzień po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że skarga wpłynęła do Sądu już po terminie do jej wniesienia, a więc nie było możliwe przekazanie jej organowi przez Sąd z zachowaniem terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, skargę A. C. należało odrzucić, co orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie kwoty 500 zł, zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., po myśli którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.