II SA/Op 93/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędzia WSA Teresa Cisyk Asesor sądowy Grażyna Jeżewska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Johan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...],nr [...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego oddala skargę. Wnioskiem z dnia 28 lipca 2005 r. M. B. wystąpiła do Urzędu Miasta [...] o przyznanie zasiłku rodzinnego na dziecko M. B. oraz dodatków do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego oraz kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego. Do wniosku dołączyła wszystkie wymagane dokumenty, w tym m. in.: zaświadczenie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. z dnia 6 i 8 lipca 2005 r. o dochodzie za 2004 r. M. i K. B., podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych. Decyzją z dnia [...], nr [...] - Prezydent Miasta [...] odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku na dziecko M. B. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał się na przekroczenie kryterium dochodowego uprawniającego stronę do świadczeń rodzinnych, bowiem dochód na osobę w rodzinie w kwocie 602,19 zł przekraczał 583 zł o kwotę 19,19 zł. Od tej decyzji odwołała się M. B. podnosząc, że dochód męża za 2004 r. był wyższy o jednorazową, wypłacaną raz na 10 lat, premię męża w kwocie 3.000 zł Natomiast faktyczne dochody wynoszą ok. 1.420 zł - 1.430 zł netto i nie przekraczają kwoty 583 zł na osobę w rodzinie. Podkreśliła, że na utrzymaniu ma niepełnosprawne dziecko wymagające rehabilitacji, co stanowi dodatkowe koszty, dlatego pozbawienie jej prawa do świadczeń rodzinnych uniemożliwi dalszą opiekę i rehabilitację dziecka, zwłaszcza, że dochody ich obojga to wynagrodzenie męża w kwocie 1.020 zł - 1.030 zł netto oraz renta inwalidzka odwołującej w kwocie 391 zł netto, która będzie wypłacana do dnia 31 marca 2006 r. W piśmie z dnia 27 października 2005 r. zatytułowanym załącznikiem do odwołania szczegółowo opisała sytuację dochodową rodziny, wskazując jednocześnie, jak niekorzystną dla jej rodziny jest decyzja odmowna, zwłaszcza w zakresie dodatku wychowawczego, który pozwalał sprawować osobistą opiekę nad niepełnosprawnym dzieckiem i uczestniczyć w jego rehabilitacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...], nr [...], działając, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. B. od powyższej decyzji Prezydenta Miasta [...], utrzymało ją w mocy. W uzasadnieniu wskazało, iż zasady przyznawania zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku reguluje ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.- zwaną dalej ustawą). Uznało, iż w sprawie ma zastosowanie art. 5 ust. 2 ustawy, według którego w sytuacji gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 583 zł. W przypadku zaś, gdy dochód rodziny lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. Podniosło również, że w przypadku utraty dochodu prawo do zasiłku rodzinnego ustala się, na wniosek osoby, uprawnionej, na podstawie dochodu rodziny lub dochodu osoby uczącej się pomniejszonego o utracony dochód (art. 5 ust. 4 ustawy). Wskazało w oparciu o art. 3 pkt 1 lit. a ustawy, co należy rozumieć przez dochód i jak stosownie do § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881), w przypadku gdy członek rodziny osiąga dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, jest obliczany. Stwierdziło dalej, iż w myśl art. 3 pkt 2 ustawy, przez dochód rodziny rozumie się przeciętny miesięczny dochód wszystkich członków rodziny zyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, zaś do rodziny zalicza się: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością rodzinie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, przy czym do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego (art. 3 pkt 16 ustawy). Podniosło, iż na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy, ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych oraz ich wypłata następują odpowiednio na wniosek małżonków, jednego z małżonków, rodziców, jednego z rodziców, opiekuna faktycznego dziecka, opiekuna prawnego dziecka, osoby uczącej się, pełnoletniej osoby niepełnosprawnej lub innej osoby upoważnionej do reprezentowania dziecka lub pełnoletniej osoby niepełnosprawnej, a do wniosku należy dołączyć m.in. zaświadczenia o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych każdego członka rodziny, wydane przez właściwy urząd skarbowy oraz zaświadczenia lub oświadczenia dokumentujące wysokość innych dochodów członków rodziny (art. 23 ust. 4 ustawy). Odnosząc powołane przepisy prawa do sprawy wskazało, iż rodzina M. B. jest trzyosobowa, w skład której wchodzi ona i jej mąż oraz niepełnosprawny syn M. B., który orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w O. z dnia 6 kwietnia 2004 r. został zaliczony do osób niepełnosprawnych okresowo do 30 kwietnia 2007 r. W oparciu o przedłożone do akt sprawy zaświadczenia: Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. z dnia 6 lipca 2005 r. o dochodzie za 2004 r., organ ustalił, że M. B. uzyskała w roku 2004 dochód w wysokości 5.177,58 zł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, od którego to dochodu podatek należny wyniósł kwotę 52,50 zł oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne wyniosły 401,26 zł. Natomiast jej mąż K. B. uzyskał w roku 2004 dochód w wysokości 24.556,79 zł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, od którego to dochodu podatek należny wyniósł kwotę 1.882,70 zł, składki na ubezpieczenie zdrowotne wyniosły 1.468,38 zł oraz składki na ubezpieczenie społeczne wyniosły 4.129,97 zł. Stąd też, miesięczny dochód rodziny stanowił w tym okresie kwotę 1.806,57 zł, a na osobę w rodzinie kwotę 602,19 zł, zatem dochód na jedną osobę w rodzinie strony przekraczał kwotę 583 zł uprawniającą do zasiłku rodzinnego. Następnie Kolegium zbadało, czy w przypadku strony nie zachodzi podstawa zastosowania przepisu art. 5 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym w przypadku, gdy dochód rodziny przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W tym celu dokonało porównania wysokości miesięcznego dochodu rodziny wnioskodawczyni ustalonego na kwotę 1.806,57 zł z kwotą uprawniającą rodzinę do zasiłku rodzinnego zwielokrotnioną stosownie do liczby członków rodziny tj. z kwotą 1.749 zł (583 zł na osobę x 3 osoby w rodzinie = 1.749 zł). Różnica między tymi dwiema wielkościami wyniosła 57,57 zł (1.806,57 zł - 1.749 zł = 57,57 zł) i przekroczyła kwotę 43 zł odpowiadającą najniższemu zasiłkowi rodzinnemu o 14,57 zł (57,57 zł - 43,00 zł = 14,57 zł) wskazując, iż zgodnie bowiem z art. 47 ust. 1 ustawy w okresie którego dotyczy sprawa tj. od dnia 1 września 2005 r. do dnia 31 sierpnia 2006 r. wysokość miesięcznego najniższego zasiłku rodzinnego wynosi 43,00 zł. Odnosząc się do zarzutu strony dotyczącego wliczenia do dochodu rodziny za 2004 r. jednorazowej premii otrzymanej przez męża wnioskodawczyni w kwocie 3.000 zł w związku z konsolidacją zakładu, stwierdziło, że nie może on wpłynąć na sposób podjętego rozstrzygnięcia, skoro ustawa o świadczeniach rodzinnych w art. 3 pkt 1 zawiera definicję dochodu dla celów tych świadczeń. Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, póz. 176 z późn. zm.), dochodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest m. in. dochód ze stosunku pracy i stosunku służbowego, za który po myśli art. 12 ust. 1 uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Uznało, że w świetle przytoczonych regulacji prawnych wypłacona przez pracodawcę premia mieści się w kategorii przychodów ze stosunku pracy, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, stanowi zatem dochód dla celów świadczeń rodzinnych, w myśl cytowanego art. 3 ust. 1 ustawy. Na koniec stwierdziło, że niespełnienie przesłanek do przyznania zasiłku rodzinnego skutkuje również nieprzyznaniem dodatków do tego zasiłku, które są względem niego świadczeniami pochodnymi. W skardze skarżąca M. B. zarzuciła, że pozbawienie świadczeń rodzinnych uniemożliwia jej sprawowanie osobistej opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym oraz źródła utrzymania. Wskazała, iż chodzi jedynie o kwotę 14 zł, co miesięcznie daje kwotę 4.50 zł na osobę a ta niewielka kwota przekroczenia spowodowała utratę 6 tys. zł rocznie. Tymczasem miesięczne dochód rodziny to wynagrodzenie męża w kwocie 1021 - 1030 zł netto i jej renta w wysokości 391 zł, zatem ten dochód nie przekracza 583 zł na jedną osobę w rodzinie i uprawnia do otrzymania świadczeń rodzinnych. Otrzymywane świadczenia pozwalały na czynny udział w rehabilitacji dziecka, która przynosiła pozytywne efekty z której po utracie świadczeń trzeba było zrezygnować. Uważa, że decyzja Kolegium jest niesłuszna oparta wyłącznie na przepisach, a przecież dochody miesięczne na jedną osobę wynoszą tylko 473 zł, zaś po zapłaceniu koniecznych opłat zostaje rodzinie na życie niecałe 500 zł. Otrzymana premia w kwocie 1800 zł netto, wobec przedstawionego stanu rzeczy nie powinna mieć wpływu na utratę wszystkich świadczeń. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji, dodatkowo podnosząc, że kryteria przyznawania zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku określone są ściśle ustawą i nie są uzależnione od trudnej sytuacji rodzinnej i materialnej osób ubiegających się o te świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga M. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. W przypadku, gdy skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Z zasady, iż sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wynika konsekwencja, co do tego, iż sąd ten rozważa wyłącznie prawo obowiązujące w dniu wydania decyzji jak i stan sprawy istniejący na dzień wydania decyzji (wyrok NSA z dnia 14 stycznia 1999 r., sygn. III SA 4731/97 – LEX nr 37180). Legalność decyzji bada się zarówno pod względem proceduralnym jak też i materialnym. Przedmiotem oceny jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydent Miasta [...] odmawiającą wnioskodawczyni przyznania prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku. Przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że odpowiada ona wymogom prawa. Tematykę niniejszej sprawy reguluje ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.) - zwana dalej ustawą. W art. 1 ust. 1 ustawy wskazano, iż określa ona warunki nabywania prawa do świadczeń rodzinnych oraz zasady ustalania, przyznawania i wypłacania tych świadczeń. Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka. Jak wynika z ust. 2 cyt. przepisu ustawy, prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku przysługuje: rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka; opiekunowi faktycznemu dziecka; osobie uczącej się. Z zasady zasiłek rodzinny stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy, przysługuje ww. osobom, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 504,00 zł. Ustawodawca podniósł ww. próg dochodu, gdy członkiem rodziny jest dziecko legitymujące się orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym albo o znacznym stopniu niepełnosprawności stanowiąc, że wówczas dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się uprawniający do zasiłku nie może przekraczać kwoty 583 zł (art. 5 ust. 2 ustawy). W sytuacji, gdy dochód rodziny lub dochód osoby uczącej się przekracza kwotę uprawniającą daną rodzinę lub osobę uczącą się do zasiłku rodzinnego, o kwotę niższą lub równą kwocie odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany, zasiłek rodzinny przysługuje, jeżeli przysługiwał w poprzednim okresie zasiłkowym. W przypadku przekroczenia dochodu w kolejnym roku kalendarzowym zasiłek rodzinny nie przysługuje (art. 5 ust. 3 ustawy). Z ustępu 4 art. 5 ustawy wynika, że w przypadku utraty dochodu prawo do zasiłku rodzinnego ustala się, na wniosek osoby, uprawnionej, na podstawie dochodu rodziny lub dochodu osoby uczącej się pomniejszonego o utracony dochód. Definicję dochodu dla celów tych świadczeń legislator zawarł w art. 3 pkt 1 lit. a ustawy stanowiąc, że dochodem są, m.in. przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Stosownie zaś do § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881), w przypadku gdy członek rodziny osiąga dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, dochód członka rodziny pomniejsza się: o podatek należny, składki na ubezpieczenia społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, wskazując w ust. 2 cyt. paragrafu, sposób obliczania wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne. Natomiast według art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), dochodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest m. in. dochód ze stosunku pracy i stosunku służbowego, za który stosownie do art. 12 ust. 1 cyt. ustawy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. W myśl art. 3 pkt 2 ustawy, przez dochód rodziny rozumie się przeciętny miesięczny dochód wszystkich członków rodziny zyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Rodzina, jak wynika z art. 3 pkt 16 tej ustawy, oznacza odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością rodzinie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne, przy czym do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego. Ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych oraz ich wypłata następują odpowiednio na wniosek uprawnionych osób wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy. Do wniosku takiego należy dołączyć m.in. zaświadczenia o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych każdego członka rodziny, wydane przez właściwy urząd skarbowy oraz zaświadczenia lub oświadczenia dokumentujące wysokość innych dochodów członków rodziny (art. 23 ust. 4 ustawy). W świetle przedstawionych norm prawnych, które miały zastosowanie w niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę ustalenia faktyczne organu oparte na materiale dowodowym niezbędnym do załatwienia sprawy, trzeba stwierdzić, iż zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami wskazanej ustawy, jak też z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Prowadząc postępowanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. dokonało powtórnej, wnikliwej oceny i analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego i w sposób szczegółowy, odpowiadający wymogom wynikającym z art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, przedstawiło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji okoliczności oraz fakty, które spowodowały, że decyzja organu I instancji nie narusza prawa, wyjaśniając także podstawę prawną decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Z akt sprawy bezsporne wynika, iż rodzina M. B. jest trzyosobowa, w skład której wchodzi ona i jej mąż oraz niepełnosprawny syn M. Bezspornie dochód rodziny, stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy przyjęto z roku kalendarzowego poprzedzającego okres zasiłkowy i ustalono w oparciu o wymagane dokumenty, jakim jest zaświadczenie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. z dnia 6 lipca 2005 r. o dochodzie za 2004 r., które stwierdza, że M. B. uzyskała w 2004 r. dochód w wysokości 5.177,58 zł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, od którego to dochodu podatek należny wyniósł kwotę 52,50 zł oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne wyniosły 401,26 zł. Natomiast jej mąż K. B. uzyskał w 2004 r. dochód w wysokości 24.556,79 zł podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, od którego to dochodu podatek należny wyniósł kwotę 1.882,70 zł, składki na ubezpieczenie zdrowotne wyniosły 1.468,38 zł oraz składki na ubezpieczenie społeczne wyniosły 4.129,97 zł. Po zastosowaniu algorytmu Kolegium wyliczyło, że miesięczny dochód rodziny skarżącej stanowił w tym okresie kwotę 1.806,57 zł, a na osobę w rodzinie kwotę 602,19 zł. Dochód ten przekroczył kwotę 583 zł uprawniającą do nabycia prawa do zasiłku rodzinnego. Stosując się zatem do dyspozycji art. 5 ust. 3 ustawy, zbadał, czy w przypadku skarżącej nie zachodzi podstawa zastosowania tegoż przepisu, dopuszczającego przekroczenie dochodu rodziny w wysokości równej odpowiadającej najniższemu zasiłkowi rodzinnemu przysługującemu w okresie, na który jest ustalany (43 zł), porównując z kwotą różnicy między miesięcznym dochodem rodziny a kwotą uprawniającą rodzinę, obliczoną jako iloczyn kwoty 583 zł i liczby osób w rodzinie (3 x 602,19 zł =1.806,57 zł) – (3 x 583 zł =1.749 zł) = 57,57 zł. Tak obliczona kwota przekroczenia dochodu rodziny skarżącej wykazała różnicę 57,57 zł, zatem przekroczyła kwotę 43 zł odpowiadającą najniższemu zasiłkowi rodzinnemu o 14,57 zł. Zarzuty zaś skarżącej zawarte zarówno w odwołaniu, jak i w skardze sprowadzają się do przedstawienia trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej rodziny spowodowanej odmową przyznania zasiłku rodzinnego i w konsekwencji nieprzyznaniem dodatków do tego zasiłku podjętej, na podstawie "suchych" przepisów prawa. Nie są one zasadne. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego wliczenia do dochodu rodziny za 2004 r. jednorazowej premii otrzymanej przez męża skarżącej w kwocie 3.000 zł w związku z konsolidacją zakładu, stwierdzić trzeba, że organ prawidłowo uznał, że wypłacona przez pracodawcę premia mieści się w kategorii przychodów ze stosunku pracy, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, ponieważ wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne (...) oraz różnego rodzaju dodatki, nagrody, (...), po myśli wyżej już zacytowanego art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, póz. 176 z późn. zm.), są dochodem podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a tym samym dochodem w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Następnie należy powiedzieć, iż art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego obliguje organy administracji publicznej do działania na podstawie przepisów prawa, co oznacza, że administracja może czynić tylko to, do czego wyraźnie upoważnia ją prawo i to w formach i trybie prawem przewidzianych (M. Jaśkowska, Związanie administracji..., s. 137), zatem zarzut skarżącej wskazujący na wyłączne działanie Kolegium w oparciu o przepisy ustawy, również nie jest trafny. Nie jest także uprawnione stwierdzenie, że wobec aktualnie trudnej sytuacji materialnej otrzymana jednorazowo premia nie powinna była zostać wliczona do dochodu, gdyż sytuację finansową uprawnionej osoby do zasiłku rodzinnego, z woli ustawodawcy, ustala się w oparciu o dochód uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Na koniec stwierdzić trzeba, iż w przypadku, tzw. decyzji związanych, czyli gdy przepis materialnoprawny określa w sposób szczegółowy obowiązek zachowania się organu we wskazanych w nim warunkach - organ administracji jest uprawniony do podjęcia wyłącznie takiego działania i w takim zakresie, jak na to pozwala lub nakazuje norma, a taką decyzją jest niewątpliwie decyzja rozstrzygająca o prawie do zasiłku rodzinnego, bowiem kryteria przyznawania zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku określone są ściśle ustawą. Dotychczas powiedziane wskazuje, że organ odwoławczy nie mógł uwzględnić argumentów skarżącej dotyczących celowości i zasadności przyznania jej zasiłku rodzinnego wobec opisanej trudnej sytuacji rodziny, gdyż prawodawca nie przewidział takiej możliwości w omówionej ustawie. W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.