II SA/Op 93/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Nysie z dnia 28 listopada 2007 r., Nr XV/197/07 w przedmiocie taryfy za zbiorowe odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych postanawia: umorzyć postępowanie. Przedmiotem skargi zawartej w piśmie z dnia 4 lutego 2008 r., a wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Wojewodę Opolskiego, jest uchwała Rady Miejskiej w Nysie z dnia 28 listopada 2007 r., Nr XV/197/07, w przedmiocie zatwierdzenia taryfy za zbiorowe odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych z powierzchni zanieczyszczonej o trwałej nawierzchni do kanalizacji deszczowej na terenie Gminy Nysa. Wojewoda Opolski wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa, tj. art. 24 ust. 1 w zw. z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) oraz w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Budownictwa z dnia 28 czerwca 2006 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. U. Nr 127, poz. 886). Zdaniem skarżącego, zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Nysie zatwierdza nie taryfę, a jedynie jej fragment, zawierający wysokość rocznej stawki netto za zbiorowe odprowadzenie ścieków opadowych i roztopowych z powierzchni zanieczyszczonej o trwałej nawierzchni do kanalizacji deszczowej i sposób wyliczenia opłaty, naruszając tym samym przepis art. 24 ust. 1 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, który stanowi wyraźnie, że taryfy podlegają zatwierdzeniu w drodze uchwały rady gminy. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Nysie podniosła, iż zgadza się z zarzutami zawartymi w skardze i wnosi o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wyjaśniła, że uznając zarzuty Wojewody Opolskiego zawarte w skardze oraz uwzględniając wniosek z dnia 19 lutego 2008 r. Przedsiębiorstwa Wodociągowo- Kanalizacyjnego Wodociągi i Kanalizacja A Sp. z o. o. w N., na sesji w dniu 27 lutego 2008 r. podjęła uchwałę Nr XVIII/255/08, mocą której została uchylona w całości kwestionowana uchwała. Rada poinformowała jednocześnie, iż zaskarżona uchwała nr XV/197/07 z dnia 28 listopada 2007 r. nie wywołała skutków prawnych, tj. Przedsiębiorstwo Wodociągowo – Kanalizacyjne nie stosowało zatwierdzonej taryfy, a także nie podpisywało umów i nie pobierało opłat za odprowadzanie ścieków opadowych i roztopowych z powierzchni zanieczyszczonej o trwałej nawierzchni do kanalizacji deszczowej. W odpowiedzi Wojewoda Opolski oświadczył, iż przychyla się do wniosku o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt, zaskarżony następnie do sądu administracyjnego, działania w trybie tzw. samokontroli. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powołanego przepisu będziemy mieli do czynienia, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego m.in. w rezultacie skorzystania przez organ, który wydał zaskarżony akt z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. i uchylenia tego aktu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791; Tadeusz Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 495). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że do dnia rozpoczęcia rozprawy doszło do wydania przez Radę Miejską w Nysie w dniu 27 lutego 2008 r. uchwały Nr XVIII/255/08, którą - jak wynika z zapisu zawartego w jej § 1 - uchylono w całości zaskarżoną uchwałę Nr XV/197/07 z dnia 28 listopada 2007 r. Czynność ta została podjęta w toku postępowania sądowoadministracyjnego i odnosiła się do uchwały już zaskarżonej, a zatem było to działanie dokonane w trybie samokontroli, wynikające z powołanego wyżej art. 54 § 3 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe, uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została w dniu 27 lutego 2008 r. wyeliminowana z porządku prawnego. Powyższą okoliczność należało uznać za zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego, stanowiące przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.