II SAB/Op 13/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego S. w zakresie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu z dnia 2 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 2919/02 w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę. Skarżący Z. K. w dniu 21 lutego 2006 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, zatytułowaną "zażalenie". Wskazał, że skarga dotyczy "postępowania Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w S. i umyślnego przewlekania sprawy wydania decyzji uznającej jego chorobę zawodową, oraz nie respektowanie wyroku sądowego z dnia 2 grudnia 2004 r., jak też podważania orzeczenia lekarskiego nr [...] o rozpoznaniu choroby zawodowej wydanego przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w O. " Skarżący podał także, że przedmiotem skargi jest pismo Dyrektora Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w S. z dnia [...], nr [...]. Analiza tego pisma wskazuje, że jest to w istocie pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S., w którym zwraca się on, w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie podejrzenia choroby zawodowej u Z. K., do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w O., z prośbą o weryfikację orzeczenia lekarskiego nr [...] z dnia 21 listopada 2005r. Działając na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) -zwanej dalej "ustawą", Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu przesłał skargę Z. K. do Dyrektora Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w S., celem nadania jej biegu, w szczególności udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. W odpowiedzi na skargę złożonej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. wniesiono o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że w dniu 27 marca 2006 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. wydał decyzję nr [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej u Z. K., którą doręczono skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2006 r. W konsekwencji treści odpowiedzi na skargę złożonej przez organ Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał Z. K. do uzupełnienia braków formalnych skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. polegającą na niewykonaniu wyroku Sądu z dnia 2 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 2919/02 uchylającego decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...], nr [...], przez wskazanie, czy domaga się ukarania grzywną organu oraz, czy przed wniesieniem skargi do Sądu, wezwał pisemnie organ do wykonania wyżej wymienionego wyroku. Wezwanie zawierało pouczenie, że zobowiązanie sądu należy wykonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżącemu doręczono wezwanie w dniu 10 czerwca 2006 r., lecz w zakreślonym terminie nie złożył na nie odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest zatem uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. To ostanie dotyczy stanu bezczynności organu. Oznacza to, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy jako niedopuszczalna. Zgodnie z poglądami wyrażonymi w literaturze przedmiotu - patrz: Tadeusz Woś [w:], Hanna Knysiak -Molczyk, Marta Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis" Warszawa 2005 r., str. 481,- skarga na podstawie art. 154 § 1 ustawy może być wniesiona "po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy (...)". Przepis ten nie określa charakteru prawnego, ani trybu wnoszenia takiego wezwania. Należy więc przyjąć, że wezwanie, o którym mowa w tym przepisie, stanowi przesłankę dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto, której niedochowanie przez skarżącego powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji. Należy również przyjąć, że do wezwania tego znajdują per analogiam zastosowanie postanowienia art. 52 § 4 ustawy. Za zastosowaniem tego przepisu per analogiam, a nie wprost, przemawia fakt, że przedmiotem skargi na podstawie art. 154 § 1 ustawy nie jest akt lub czynność organu administracji publicznej, do których odnosi się art. 52 § 4 ustawy o postępowaniu, lecz sam stan bezczynności organu po wydaniu wyroku przez sąd administracyjny. Stosownie do postanowień art. 52 § 4 in fine, należy przyjąć, że wezwanie takie może być skierowane do organu w każdym czasie po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym, a skarga może być wniesiona stosownie do postanowień art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy o postępowaniu, braków formalnych skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. przez złożenie oświadczenia, czy domaga się ukarania organu grzywną za niewykonanie wyroku z dnia 2 grudnia 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 2919/02 oraz wskazanie, że przed wniesieniem skargi do Sądu, wezwał pisemnie organ do wykonania wyroku. Skarżący nie wykonał zobowiązania w zakreślonym terminie a przez to nie uzupełnił on braków formalnych skargi. Z tych przyczyn i z mocy art.58 §1 pkt. 3 ustawy skarga podlegała odrzuceniu.