II SAB/Op 16/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Wojewody Opolskiego w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji ustalającej lokalizację inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu w Świnoujściu postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADANIENIE K. P. pismem z dnia 11 lutego 2016 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Wojewody Opolskiego, zarzucając naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zażądał jednocześnie zobowiązania Wojewody Opolskiego do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, zobowiązanie Wojewody do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U. z 2011 r., nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 22 grudnia 2015 r. Urząd Wojewódzki w Opolu wydał decyzję nr [...], co do której złożył on odwołanie w dniu 5 stycznia 2015 r. i do dnia dzisiejszego nie otrzymał na nie odpowiedzi. Zgodnie z przepisami art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu, Urząd Wojewódzki w Opolu miał na ustosunkowanie się do jego odwołania termin 30 dni. K. P. złożył pod skargą podpis elektroniczny. Wojewoda Opolski w odpowiedzi na skargę zrelacjonował przebieg postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji nr [...] z dnia 22 grudnia 2015 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu, polegającej na budowie gazociągu [...] - [...] długości [...] km. Odniósł się do zarzutów skargi i wniósł o jej odrzucenie. Argumentował, że oprócz tego, iż organowi w świetle poczynionych przez niego działań nie można zarzucać pozostawania w bezczynności, to skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, a tym samym nie wyczerpał przed wniesieniem skargi obligatoryjnego trybu, wynikającego z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), zwanej dalej K.p.a. i art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Z odpowiedzi na skargę wynikało, że odwołanie skarżącego od decyzji Wojewody Opolskiego, przekazano do Ministra Infrastruktury i Budownictwa w dniu 5 lutego 2016 r., akta zostały zwrócone z uwagi na niewłaściwy adres i ponownie przesłane w dniu 12 i 16 lutego 2016 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału tut. Sądu z dnia 25 lutego 2016 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez osobiste podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, a także przez sprecyzowanie zakresu bezczynności, którego dotyczy skarga tj. wskazanie czego dotyczy bezczynność organu. Sąd poinformował, że art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu, na który skarżący się powołał dotyczy terminu rozpoznania skargi przez Sąd, a nie rozpoznania, czy też ustosunkowania się przez organ do wniesionego przez stronę odwołania od decyzji w administracyjnym toku instancji. Ponadto Sąd wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.), czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody Opolskiego złożył zażalenie do organu wyższego stopnia tj. do Ministra Infrastruktury i Budownictwa, w trybie art. 37 § K.p.a. Wezwanie to skarżący odebrał w dniu 2 marca 2016 r. Skarżący został także przez Sąd wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, wezwanie to odebrał w dniu 2 marca 2016 r. i uiścił wpis w dniu 4 marca 2016 r. W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi i wykazanie, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a., skarżący przesłał podpisany egzemplarz skargi, a w piśmie z dnia 4 marca 2016 r., przesłanym do tut. Sądu w tym samym dniu, stwierdził, że bezczynność organu, którego dotyczy jego skarga polega na tym, że Urząd Wojewódzki w Opolu nie przesłał do Ministra Infrastruktury i Budownictwa jego odwołania z dnia 5 stycznia 2016 r. od decyzji z dnia 22 grudnia 2015 r., do czego był zobowiązany zgodnie z pouczeniem na Obwieszczeniu wskazanej decyzji. W związku z tym jego odwołanie nie zostało do tej pory rozpatrzone. Skarżący oświadczył, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody Opolskiego nie złożył zażalenia do Ministra Infrastruktury i Budownictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 8 P.p.s.a., do sądu administracyjnego można wnieść skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a powołanego przepisu. Jednakże, tego rodzaju skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 P.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Niewyczerpanie tego trybu stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 pkt 6 P.p.s.a. Powyższy przepis statuuje zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, zgodnie z którą skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych. Zasada ta ma również zastosowanie w sprawach, w których przedmiotem skargi jest bezczynność organu. W przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem jest wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Stosownie do art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Powołany przepis przewiduje zatem środek zaskarżenia, który służy do zwalczania bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - jak ma to miejsce w odniesieniu do samorządowego kolegium odwoławczego - wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Zatem warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność wojewody jest uprzednie złożenie z w trybie art. 37 § 1 K.p.a. zażalenia do organu wyższego stopnia. Na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 29 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2014 r. poz. 1501, z póżn. zm.), w tej sprawie organem wyższego stopnia nad Wojewodą Opolskim jest minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, czyli Minister Infrastruktury i Budownictwa. Z akt sprawy wynika, że K. P. nie skorzystał z wymienionego środka prawnego, a zatem nie dopełnił warunku dopuszczalności skargi, określonego w art. 52 § 2 P.p.s.a. W aktach brak jest bowiem pisma strony skarżącej, które mogłoby, w ocenie Sądu, spełniać wymogi zażalenia skierowanego do organu wyższego stopnia na brak działania Wojewody Opolskiego w tej konkretnej sprawie, tj. nieprzekazania odwołania od o decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu, polegającej na budowie gazociągu [...] - [...]. Skarżący również takiego pisma nie wskazał, pomimo wezwania Sądu w tym przedmiocie, a przeciwnie wyjaśnił, że nie składał takiego zażalenia. Skoro w sprawie nie doszło do skutecznego złożenia przez skarżącego zażalenia na bezczynność Wojewody Opolskiego, to tym samym nie został wyczerpany tryb zaskarżenia, co powoduje niedopuszczalność skargi. Mając na uwadze powyższe, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, stąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji. Orzeczenie w punkcie 2 sentencji o zwrocie skarżącemu uiszczonego przez niego wpisu sądowego od skargi, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Wobec powyższego orzeczono, jak w sentencji.