II SAB/Op 24/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor sądowy: Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G., A. G., M. J., A. L., A. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie nabycia prawa własności nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez Z. G. działającego zarówno w swoim imieniu, jak również: A. G., M. J., A. L., A. B., jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O., polegająca na niewykonywaniu przez wymienione Kolegium prawomocnie orzeczonych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 maja 2005 r. o sygn. akt: II SA/Wr 1335/03 i II SA/Wr 1336/03. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismami z dnia 26 października 2005 r. Sąd wezwał Z. G. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie po 100 zł od każdego skarżącego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd wezwał jednocześnie skarżącego Z. G. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do reprezentowania pozostałych skarżących, tj. A. G., M. J., A. L., A. B. w terminie 7 dni, a to pod rygorem odrzucenia skargi w/w osób. Wezwania te zostały doręczone adresatowi w dniu 2 listopada 2005 r., o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W aktach sprawy brak jest odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Sąd zobligowany jest również do badania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. Dokonując oceny niniejszej skargi pod wyżej wskazanym kątem należało stwierdzić, że skarga ta podlegała odrzuceniu z powodu niewykonania w terminie zarządzeń Sądu, a to nieuiszczeniu wpisu od skargi oraz nieuzupełnieniu braku formalnego skargi poprzez doręczenie pełnomocnictwa procesowego, upoważniającego Z. G. do reprezentowania pozostałych skarżących, tj. A. G., M. J., A. L. i A. B. W myśl art. 230 § 1 i 2 od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, według przepisu § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jest wpisem stałym i wynosi 500 złotych. Natomiast zgodnie z art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Nieuiszczenie wpisu od skargi oraz niezachowanie wymogów formalnych skargi, może skutkować wezwaniem skarżącego przez Sąd w wyznaczonym terminie, a w razie jego niezachowania – odrzucenie skargi na podstawie odpowiednio art. art. 220 § 3 p.p.s.a. i 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepisy te stanowią bowiem, że Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis (art. 220 § 3) oraz której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie (art. 58 § 1 pkt 3). Pisma Sądu o uiszczenie wpisu od skargi oraz o uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez dołączenie pełnomocnictwa procesowego, zostały skutecznie doręczone skarżącemu Z. G., działającemu jednocześnie w imieniu pozostałych skarżących, w dniu 2 listopada 2005 r. Wskazany przez Sąd siedmiodniowy termin upływał zatem w dniu 9 listopada 2005 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu, Z. G., nie zastosował się do wezwania Sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 art. oraz 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.