II SAB/Op 34/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik - spr. Protokolant starszy sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2007 r. na rozprawie skargi L. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego postanawia : odrzucić skargę. W dniu 26 października 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga L. C. W skardze skarżący wskazał, iż skarży bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że wyrokiem z dnia 3 lutego 2006 r. WSA w Opolu uchylił dwie decyzje Starosty [...] i do chwili obecnej nie podjęte zostały przez nadzór budowlany czynności zmierzające do wykonania wyroku. Skarżący zaznaczył, iż prowadził korespondencję z organem, ale zawsze otrzymywał odpowiedź, że przyczyna zwłoki w załatwieniu sprawy jest niezależna od organu. Podał także, iż taka sytuacja trwa już wiele lat i niemożliwym jest, aby organ zbywał go w ten sposób Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie [...], udzielając odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w sprawie, której dotyczy skarga w dniu 22 listopada 2006 r. została wydana inwestorowi B. R. decyzja zezwalająca na użytkowanie rozbudowanej części budynku mieszkalnego zlokalizowanego w Z. przy ulicy [...]. Organ stwierdził nadto, że po wyroku WSA w Opolu z dnia 3 lutego 2006 r. (syg. akt II SA/Op 358/05) uchylającego decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie inwestycji obejmującej rozbudowę budynku mieszkalnego położonego w Z. przy ulicy [...], prowadził postępowanie administracyjne, które zmierzało do realizacji zaleceń wynikających z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Organ uzasadniał nadto, iż zmuszony był ustalić miejsce zamieszkania inwestora oraz przeprowadzić czynności kontrolne w budynku, które możliwe były do przeprowadzenia w dniu 10 listopada 2006 r. Nadto argumentował organ, iż zmuszony był także oczekiwać na przedłożenie przez strony postępowania protokołów 5-letnich kontroli stanu budynków. Postępowanie administracyjne zakończone zostało wydaniem decyzji w dniu 22 listopada 2006 r. Na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2007 r. skarżący podtrzymał skargę i oświadczył, iż skarży bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...], po wyroku WSA w Opolu z dnia 3 lutego 2006 r. Skarżący podał nadto, że nie jest w stanie stwierdzić, czy i w jakiej dacie wzywał organ do wykonania w/w wyroku. Na żądanie sądu skarżący przedłożył pismo z dnia 1 kwietnia 2006 r, w którym, w związku z wyrokiem WSA w Opolu z dnia 3 lutego 2006 r., wzywał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę części budynku położonego w Z. przy ulicy [...]. PINB w powiecie [...] w odpowiedzi na powyższe, zawiadomił skarżącego pismem z dnia 10 kwietnia 2006 r., iż nie jest jeszcze w posiadaniu akt administracyjnych sprawy. Poinformował jednocześnie, że po otrzymaniu dokumentów będzie mógł podjąć dopiero stosowne czynności. Pismem z dnia 24 kwietnia 2006 r. kierowanym do PINB w powiecie [...] skarżący ponownie żądał wydania decyzji nakazującej rozbiórkę nielegalnej rozbudowy domu przy ulicy [...]. Akta postępowania administracyjnego, wraz z wyrokiem i jego uzasadnieniem wpłynęły do PINB w powiecie [...] w dniu 9 maja 2006 r. PINB w powiecie [...], pismem z dnia 6 czerwca 2006 r., stosownie do art. 36 § 1 i 2 K.p.a. zawiadomił L. C. o niemożności załatwienia sprawy w terminie, z uwagi na jej skomplikowany charakter. L. C., pismem z dnia 28 sierpnia 2006 r., zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o podjęcie decyzji w sprawie dotyczącej niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 lutego 2006 r., syg. akt II SA/Op 358/05. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O., po rozpoznaniu pisma skarżącego w trybie art. 237 § 3 K.p.a., poinformował skarżącego, pismem z dnia 21 września 2006 r., iż przeprowadzone przez organ postępowanie w trybie skargowym potwierdziło, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] nie zakończył postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, ale z przyczyn od siebie niezależnych. Jednocześnie organ pouczył skarżącego, iż uprawniony jest do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu po wyroku sądu, po uprzednim wezwaniu Powiatowego Inspektora do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Skarżący nie wzywał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] do wykonania wyroku sądu, ani też do załatwienia sprawy w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalności jej wniesienia. Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia. Dotyczy to także skarg na bezczynność organów po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, które przewiduje art. 154 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie bowiem z art. 52 w/w ustawy skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 1 - 2 art. 52). Jednocześnie § 3 tegoż artykułu stanowi, iż jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. § 4 tegoż artykułu zawiera zaś zapis, iż w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (w odniesieniu do skarg na bezczynność polegającą na niewydaniu w terminie decyzji oraz postanowień, od których służy zażalenie) lub jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na bezczynność organu można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać należy także, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też podjęciem innego aktu, bądź czynności. Przedmiot postępowania, zgodnie z jednoznacznym oświadczeniem skarżącego L. C. złożonym na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2007 r. stanowi bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] po wyroku WSA z dnia 3 lutego 2006 r., syg. akt II SA/Op 358/05. W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzuca Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] niewykonanie wyroku WSA z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Op 358/05. W ocenie skarżącego niewykonanie wyroku polegało na nie podjęciu przez tenże organ czynności zmierzających do zakończenia prowadzonego postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie. Skarżący nie żądał wymierzenia grzywny organowi. Art. 154 § 1 ustawy stanowi, iż w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarga przewidziana w tym przepisie różni się od wszystkich pozostałych skarg przewidzianych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu i w przepisach szczególnych w zakresie jej żądania. Na podstawie tego przepisu skarżący może żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku, bądź bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność. W świetle powyższego, rozważenia wymagała okoliczność, czy pisma kierowane przez skarżącego do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] z dnia 1 kwietnia 2006 r. oraz z dnia 24 kwietnia 2006 r. stanowiły wezwanie do załatwienia sprawy. Analizując treść wskazanych powyższej pism stwierdzić należy, iż skarżący nie wezwał organu I instancji do załatwienia sprawy dotyczącej pozwolenia na użytkowanie rozbudowanej części budynku mieszkalnego położonego w Z. przy ulicy [...]. Skarżący powołując się na wyrok WSA w Opolu z dnia 3 lutego 2006 r., wydany w sprawie pozwolenia na użytkowanie, żądał od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie [...] wydania "decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego w części". Również pismo skarżącego z dnia 24.04.2006 r., nie zawiera wezwania do załatwienia sprawy, lecz stanowi element korespondencji prowadzonej przez skarżącego z organem I instancji w przedmiocie organu w dyspozycji, którego znajduje się prawomocny odpis wyroku WSA z dnia 3.02.2006 r. wraz z uzasadnieniem. Pismo to zawiera nadto jednoznaczne stwierdzenie, iż pismo z dnia 1 kwietnia 2006 r. stanowiło wniosek dotyczący wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu. Przedmiot niniejszego postępowania stanowi zaś pozwolenie na użytkowanie rozbudowanej części budynku mieszkalnego, wykonanej w związku ze znacznymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu, co jednoznacznie wynika z akt administracyjnych oraz zapadłych wyroków NSA oraz WSA. Wezwanie, o którym stanowi art. 154 § 1 P.p.s.a winno być nie tylko jednoznaczne i skierowane konkretnie do organu, który pozostaje zdaniem strony w bezczynności po wyroku sądu uchylającym sprawę do ponownego rozpoznania lub stwierdzającym nieważność postępowania, ale także powinno odnosić się do przedmiotu postępowania. Wezwanie z art. 154 § 1 P.p.s.a nie może dotyczyć innego zakończonego postępowania i nie może mieć charakteru wniosku, jak też i określać rodzaju decyzji jaką organ zobowiązany jest, w ocenie strony, wydać. W świetle akt administracyjnych, a także odpowiedzi na skargę brak jest podstaw do stwierdzenia, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie [...], nie wykonał orzeczenia Sądu. Niesporne jest, że w dniu 22 listopada 2006 r., po uprzednim zawiadomieniu stron, w tym skarżącego, że sprawa nie może być załatwiona w ustawowym terminie, organ I instancji wydał decyzję merytoryczną w sprawie udzielenia B. R. pozwolenia na użytkowanie części rozbudowanej budynku mieszkalnego położonego w Z. przy ulicy [...], realizując tym samym wyrok z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Op 358/05, który uchylił tylko decyzję organu I i II instancji. Na marginesie zauważyć należy, iż nawet jeśliby przyjąć, wbrew oświadczeniu skarżącego złożonego na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2007 r. (a to wobec niezbyt jednoznacznego i konkretnego określenia przedmiotu skargi, wynikającego z rozbieżności pomiędzy jej osnową, a treścią stwierdzeń zawartych w jej uzasadnienia), iż w istocie skarga dotyczyła bezczynność organu przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 w odniesieniu do aktów i czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, to w istocie sytuacja jaka została uregulowana w art. 154 § 1, oznacza bezczynność w postępowaniu administracyjnym zaistniałą po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę przez sąd administracyjny. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten, będąc właściwym rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy, nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność organu staje się bezprzedmiotowa, gdy organ wprawdzie już po jej złożeniu zakończył postępowanie administracyjne wydaniem decyzji. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem organ w dniu 22 listopada 2006 r. wydał decyzję udzielającą pozwolenie na użytkowanie spornej części budynku. Art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy skarga z innych przyczyn była niedopuszczalna. Te inne przyczyny skutkujące niedopuszczalnością przedmiotowej skargi stanowił brak wezwania właściwego organu do załatwienia sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.