II SAB/Op 39/16

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu Anna Misiak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego radcę prawnego. R. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w [...] w przedmiocie informacji publicznej. Skarżący złożył do tut. Sądu na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, to jest poprzez ustanowienie radcy prawnego i zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że obecnie odbywa karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym Nr [...] w [...], przebywa w nim od 2007 r. Skarżący jest zobowiązany do płacenia alimentów w kwocie 972 zł miesięcznie, nie ma żadnego majątku, ani dochodów, ma trzy córki. Jak wskazał skarżący w sprawie z jego skargi toczącej się w tut. Sądzie, zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Op 37/16, gdzie do wniosku o prawo pomocy dołączył kopię zaświadczenia wystawionego w dniu 29 marca 2016 r. przez Dyrektora Zakładu Karnego Nr [...] w [...], był on od 8 marca 2016 r. zatrudniony nieodpłatnie w ramach przyuczenia do wykonywania pracy, na podstawie art. 123 a § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. z 5 sierpnia 1997 r., Nr 90, poz. 557, z późn. zm.), zwanej dalej "kkw", zezwalającego na wykonywanie przez skazanego nieodpłatnej pracy w celu przyuczenia do wykonywania pracy, za jego pisemną zgodą i przez okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Skarżący posiada też środki w kwocie 4 054, 89 zł na koncie depozytowym, odkładane tam na podstawie art. 126 kkw, według którego ze środków otrzymywanych przez skarżącego, z wyjątkiem środków o których mowa w art. 113 § 6 pkt 1-3 kkw, środki w wysokości jednego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia pracowników, gromadzi się i zachowuje do przekazania skazanemu w chwili jego zwolnienia z zakładu karnego, z przeznaczeniem na przejazd do miejsca zamieszkania i utrzymanie, ze środków tych nie prowadzi się egzekucji. Dane te zgromadzone we wskazanych aktach o sygn. II SAB/Op 37/16, uwzględniono w niniejszym postępowaniu. Jak bowiem przyjęto w orzecznictwie sądowym sąd jest uprawniony do oceny sytuacji finansowej strony w oparciu o zawarte we wniosku oświadczenie strony i dowody przedstawione przez nią w konkretnej sprawie, a także o fakty znane sądowi z urzędu, np. okoliczności wynikające z dokumentów zawartych w aktach innych postępowań z udziałem wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2010 r., sygn. akt I GZ 360/10, System Informacji Prawnej Lex nr 741357). Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków, co określa art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a." i ustanowienie radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, z tej przyczyny, że obecnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie nie osiąga on aktualnie żadnych dochodów. Referendarz sądowy uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił zwolnić go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niego radcę prawnego z urzędu. Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżący obecnie jest osobą pozbawioną wolności i nie wykonuje żadnego zajęcia zarobkowego, mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącego stan materialny, pokazujący, że nie ma on praktycznie żadnych środków finansowych do własnej dyspozycji, z których mógłby opłacić jakiekolwiek koszty postępowania, referendarz sądowy uznał, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w całości. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.