II SAB/Op 48/14
PostanowienieWSA w Opolu2014-09-16
Skład orzekający: Roman Ciąglewicz, Teresa Cisyk, Grażyna Jeżewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., jeżeli sprawa pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W przypadku wniesienia kolejnej skargi na bezczynność w tej samej materii i wobec tego samego organu, gdy poprzednia skarga została już prawomocnie osądzona, zachodzi stan powagi rzeczy osądzonej, co skutkuje koniecznością odrzucenia nowej skargi.Stan faktyczny
Skarżący B. B. wniósł skargę na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (orzeczeń dyscyplinarnych za lata 2012-2013). Skarżący podniósł, że organ pozostaje w bezczynności od dnia złożenia wniosku. Okręgowa Izba Radców Prawnych wniosła o umorzenie lub oddalenie skargi, kwestionując charakter wnioskowanych informacji jako informacji publicznej. Sąd odrzucił skargę, wskazując na wcześniejsze prawomocne osądzenie tej samej sprawy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Sędzia WSA Grażyna Jeżewska Protokolant St. insp. sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 września 2014 r. sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu w przedmiocie informacji publicznej postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu B. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Wnioskiem z dnia 7 stycznia 2014 r., B. B. zwrócił się drogą elektroniczną do Biura Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu o udzielnie informacji publicznej przez udostępnienie wszystkich orzeczeń wydawanych w ramach postępowań dyscyplinarnych za lata 2012-2013. Wskazał, iż wnioskowane informacje należy przesłać w postaci skanów, na adres maila wniosku.
Pismem z dnia 26 czerwca 2014 r. - wniesionym za pośrednictwem Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu - B. B., powołując się na art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na bezczynność Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych. W skardze domagał się zobowiązania strony przeciwnej do dokonania czynności objętej wnioskiem z dnia 7 stycznia 2014 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniósł, iż do dnia złożenia skargi nie zostały udostępnione informacje publiczne, o które wnosił. Z uwagi na argumenty przedstawione w motywach skargi, skarżący wniósł "jak w petitum niniejszej skargi."
Okręgowa Izba Radców Prawnych w Opolu, zwana dalej także OIRP, w udzielonej odpowiedzi na skargę wniosła o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, bądź ewentualnie o oddalenie skargi. Zaakcentowano, iż poważne wątpliwości budzi określenie informacji, której skarżący się domaga, mianem informacji publicznej. Wyjaśniono również, że w związku ze spornym wnioskiem skarżącego z dnia 7 stycznia 2014 r., Dziekan OIRP w Opolu udzielił w dniu 6 lutego 2014 r. odpowiedzi B. B., który wniósł skargę na bezczynność Dziekana OIRP w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, przy czym zaznaczył, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt II SAB/Op 12/14, odrzucił skargę podkreślając, iż w świetle ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, dziekan nie jest organem samorządu zawodowego, zatem nie posiada zdolności sądowej. W powodach odrzucenia skargi Sąd wskazał także na nieuiszczenie wpisu przez skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku lub prawomocnie osądzonej jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej lub prawomocnie osądzonej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Z kolei, tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, LEX nr 964643).
Odnotować też należy, że zgodnie z utrwalonym w literaturze i orzecznictwie poglądem, rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi nie korzysta z przymiotu res iudicata i nie istnieje powód, który uniemożliwiałby stronie wniesienie skargi powtórnie. Nic też nie stoi na przeszkodzie w wydaniu orzeczenia o tej samej treści, z tych samych (jeżeli przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie nie uległy zmianie) lub innych przyczyn (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 s. 610; por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 126/05, LEX nr 860047). Jednakże podkreślić trzeba, iż z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. Wynika to z samej istoty tej instytucji, gdyż res iudicata stanowi rozstrzygnięcie (osądzenie) sporu będącego przedmiotem procesu (sprawy). Przy czym w postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi o rozstrzygnięcie sporu co do legalności działania administracji, sporu pomiędzy osobą kwestionującą to działanie a organem, którego działania (niedziałania) skarga dotyczy.
Poczynione uwagi natury ogólnej w realiach tej sprawy stały się konieczne, gdyż w świetle powyższego niedopuszczalne jest wniesienie kolejnej skargi przez skarżącego na tę samą bezczynność organu, w toku postępowania sądowoadministracyjnego w tej samej materii lub gdy sprawa spornej bezczynności została już rozstrzygnięta.
Podkreślić trzeba, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej występują dwie równorzędne strony – skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 32 P.p.s.a).
Skarżący – B. B., wniósł skargę na bezczynność organu, tj. Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu, co wynika z petitum skargi i jej motywów, stwierdzając przy tym, że organ pozostaje w bezczynności wykonania jego wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r. o udostępnienie żądanej informacji publicznej. Jedynie odnotować można, że pomimo, iż w tytule skargi skarżący wskazał podmiot (jednostkę) Okręgową Izbę Radców Prawnych w Opolu, to jednak w petitum skargi wyraźnie określił organ pozostający w bezczynności - Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu, a zatem to niespójne określenie kwestii podmiotu prowadzić musi do wniosku o pierwszeństwie treści skargi (w tym jej petitum) a nie tytułu pisma (skargi). Ponadto, na gruncie prawa administracyjnego, stroną stosunku administracyjnoprawnego może być organ jednostki, a nie jednostka organizacyjna.
Niewątpliwie, radcowie prawni zorganizowani są na zasadach samorządu zawodowego, a organem samorządu jest okręgowy sąd dyscyplinarny – art. 5 ust. 1, art. 42 ust. 1 ustawy o radcach prawnych, zatem skarga wniesiona na bezczynność tego organu, na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, mieści się w zakresie podmiotowym art. 4 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Również ze względu na treść ww. wniosku - o udostępnienie wszystkich orzeczeń wydanych w ramach postępowań dyscyplinarnych za lata 2012 i 2013 - organem właściwym do odpowiedzi na ten wniosek jest Okręgowy Sąd Dyscyplinarny OIRP w Opolu.
Ponieważ B. B. złożył dwie skargi w przedmiocie bezczynności załatwienia tego samego (tożsamego) wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r., co do bezczynności tego samego organu (tożsamego), a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Op 46/14, rozstrzygnął (osądził) spór będący przedmiotem procesu (sprawy), stąd w niniejszej sprawie - na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., skargę należało odrzucić. Sąd bowiem powyższym wyrokiem zobowiązał Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu do wydania aktu lub dokonania czynności zmierzającej do załatwienia wniosku B. B., z dnia 7 stycznia 2014 r.
Skoro wystąpiła okoliczność "stanu powagi rzeczy osądzonej" co do tożsamych podmiotów (sprawy pomiędzy tymi samymi stronami) jak również, co do tożsamości przedmiotowej (bezczynności w udzieleniu informacji publicznej z tegoż samego wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r.), zatem z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło