II SAB/Op 65/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – spr. Sędziowie Sędzia NSA Roman Ciaglewicz Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant : st. sekretarz sądowy Grażyna Stykała po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Wójta Gminy Chrząstowice w przedmiocie informacji publicznej postanawia 1) umorzyć postępowanie, 2) zasądzić od Wójta Gminy Chrząstowice na rzecz P. P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga P. P. na bezczynność Wójta Gminy Chrząstowice w udzieleniu informacji publicznej dotyczącej przyjętych w decyzjach o ustaleniu opłaty adiacenckiej wartości nieruchomości przed podziałem oraz po dokonanym podziale. Skarżący P. P. w dniu 30 lipca 2013 r., drogą elektroniczną, zwrócił się do Wójta Gminy Chrząstowice o udzielenie informacji publicznej dotyczącej wydanych decyzji o ustaleniu wysokości opłaty adiacenckiej, a to wskazania "na jaką kwotę w poszczególnych decyzjach o ustaleniu opłaty adiacenckiej ustalono wartość nieruchomości przed podziałem, w tym proszę wskazać, jakie było oznaczenie geodezyjne poszczególnych nieruchomości przed podziałem, a także " na jaką kwotę w poszczególnych decyzjach o ustaleniu opłaty adiacenckiej ustalono wartość nieruchomości po podziale, w tym proszę wskazać na ile działek podzielona została dana nieruchomość" Powyższych informacji skarżący żądał za lata 2012 i 2011. Skargą z dnia 3 września 2013 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem Wójta Gminy Chrząstowice, P. P. domagał się zobowiązania organu do udzielenia informacji publicznej oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze zawarł nadto żądanie umorzenia postępowania na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i zasądzenia kosztów postępowania na podstawie art. 201 P.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi przez organ. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że do dnia wniesienia przedmiotowej skargi organ nie udzielił mu informacji, o którą zwracał się e-mailem z dnia 30 lipca 2013 r. Do udzielenia żądanej informacji organ był zobowiązany, gdyż stanowił ona informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Podkreślał, że stosownie do art. 13 ust. 1 ww. ustawy udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż wterminie 14 dni. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych dowodził, ze przysługuje mu zwrot kosztów postępowania także w sytuacji, gdyby organ po wniesieniu skargi dokonał czynności. Wójt Gminy Chrząstowice w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie ewentualnie umorzenie postępowania. W uzasadnieniu stwierdził, że skarga winna podlegać odrzuceniu, gdyż skarżący przed jej wniesieniem nie wyczerpał trybu postępowania określonego przepisem art. 37 § 1 K.p.a., a tym samym skarga jest niedopuszczalna. Jednocześnie organ podniósł, że postępowanie w sprawie winno być umorzone, gdyż pismem z dnia 11 września 2013 r. Wójt Gminy Chrząstowice udzielił skarżącemu informacji objętej wnioskiem. Organ przedstawił także przyczyny, które spowodowały nieudzielenie informacji w terminie, o którym stanowi ustawa o dostępie informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. W sprawie zaistniała przesłanka skutkująca koniecznością umorzenia postępowania, a mianowicie zawarta w dyspozycji art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. Art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Przedmiot postępowania sądowego w sprawie stanowiła skarga na bezczynność organu, który wykonuje zadania publiczne w udostępnieniu informacji publicznej. Mając na uwadze przedmiot wniesionej skargi wskazać należy, iż dostęp do informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 ze zm.) zwanej dalej ustawą. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej, a więc i Wójt Gminy. Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: danych publicznych, w tym: a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: – treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, – dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Informację publiczną stanowi zatem treść wszelkiego rodzaju dokumentów w jakikolwiek sposób dotyczących lub związanych z podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji i to zarówno dokumentów bezpośrednio wytworzonych przez ten podmiot, jak i tych, które używa ten podmiot przy realizacji prawem przewidzianych zadań. Informacja, której udostępnienia domagał się skarżący miała więc charakter informacji publicznej. Z bezczynnością podmiotu w udostępnieniu informacji publicznej mamy do czynienia natomiast wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji organ, nie podejmuje w terminie - wskazanym w art. 13 ustawy - odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno - technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia. Przenosząc powyższe na grunt niniejszego postępowania stwierdzić należy, że organ, po wpłynięciu skargi, udzielił skarżącemu pismem z dnia 11 września 2013 r. informacji objętej wnioskiem z dnia 30 lipca 2013 r., a zatem dokonał stosownej czynności. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia skargi – po myśli art. 149 §1 P.p.s.a., a postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe (por. uchwała NSA z 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – publ. ONSAiWSA z 2009 nr 4, poz.63) Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku zajdą zdarzenia, które czynią wydanie wyroku zbędnym lub niedopuszczalnym. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Wydanie wyroku w przedmiocie bezczynności organu w udzieleniu informacji publicznej z przyczyn wskazanych powyżej stało się zbędne. Odnosząc się do stanowiska organu dotyczącego odrzucenia skargi wobec niewyczerpania przez skarżącego trybu, o którym stanowi art. 37 K.p.a. należy wskazać, że skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej nie wymaga dla jej skutecznego wniesienia uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. m.in. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 285/11; postanowienie NSA z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 262/08; postanowienie NSA z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt I OSK 1382/07; wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 - http://www.nsa.gov.pl). Sąd w niniejszym składzie w pełni ten pogląd podziela. W związku z powyższym Sąd uznał skargę za dopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, na podstawie o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 201 P.p.s.a. Organ udzielił bowiem skarżącemu informacji publicznej dopiero po wniesieniu skargi do Sądu.