II SO/Op 10/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P. o ukaranie grzywną Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu w przedmiocie wymierzenia grzywny za nieprzekazanie wniosku postanawia odrzucić wniosek. M. P. (zwany dalej także: "wnioskodawcą") pismem z 7 sierpnia 2022 r. złożył na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu (zwanemu dalej: "organem"). Domagając się wymierzenia organowi grzywny w wysokości 3.000 zł, jako powód żądania wnioskodawca wskazał "[...] zagubienie wniosku powoda" z 5 marca 2021 r. o umorzenie zaległości i braku wszczęcia postępowania administracyjnego. Na skutek zarządzenia z 24 sierpnia 2022 r., wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o wymierzenie grzywny, pod rygorem odrzucenia tego wniosku, przez: - wskazanie numeru PESEL wnioskodawcy, - jednoznacznie oznaczenie przedmiotu zaskarżenia poprzez przesłanie kopii wniosku datowanego na 5 marca 2021 r. lub wskazanie, jakiego postępowania dotyczy wniosek, który nie został przekazany przez organ. Powyższe wezwanie doręczono skutecznie M. P. w dniu 30 sierpnia 2022 r. (por. pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, k-9 akt sadowych). W odpowiedzi na powyższe, wnioskodawca w piśmie z 5 września 2022 r. (nadanym przesyłką pocztową w tym samym dniu, por. stempel na kopercie, k-14 akt) podał swój numer PESEL oraz stwierdził, że nie posiada przy sobie dokumentów związanych z Powiatowym Urzędem Pracy w Kędzierzynie-Koźlu i nie ma możliwości przesłania kopii pisma z 5 marca 2021 r. Związane jest to z przetransportowaniem wnioskodawcy do Zakładu Karnego [...], a poprzednio odbywał on karę pozbawienia wolności w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny, należało odrzucić. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 55 § 1 P.p.s.a). Nie ulega wątpliwości, że wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie akt sprawy (skargi) jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowe (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Powinien zatem spełniać wymagania przewidziane dla pism procesowych, w tym powinien zawierać osnowę wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), a więc precyzyjnie wskazywać, czego dotyczy. W przypadku wniosku o ukaranie grzywną za nieprzekazanie kompletnych akt sądowych (skargi) powinien on wskazywać, w której sprawie nie przekazano akt administracyjnych do sądu wraz ze skargą. Z treści cytowanego powyżej art. 55 § 1 P.p.s.a. wynika jednoznacznie, że dopuszczalność wymierzenia organowi grzywny z tytułu nieprzekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy taka skarga do organu została złożona. Dopiero bowiem wówczas organ ma obowiązek jej przekazania. Taki obowiązek z oczywistych względów nie ciąży na nim w sytuacji, gdy skargi nie złożono, bowiem wówczas nie ma środka zaskarżenia, który mógłby być przesłany oraz nie ma zarzutów, do których organ mógłby się ustosunkować. Wykazanie zatem przy wnoszeniu wniosku o nałożenie grzywny, że wnioskodawca wniósł skargę do organu, jest jednym z koniecznych elementów formalnych przesądzających o jego dopuszczalności. Nie można bowiem żądać ukarania organu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzi na nią w sytuacji, gdy taka skarga do organu nie została złożona (zob. postanowienia WSA w Białymstoku z 19 marca 2013 r., II SO/Bk 7/13). W niniejszej sprawie pismo z 7 sierpnia 2022 r. nazwane: "Wniosek o wymierzenie grzywny" zawierało żądanie ukarania Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu za "zgubienie wniosku" M. P. z 5 marca 2021 r. i niepodjęcie właściwych działań administracyjnych, w celu załatwienia tego wniosku. Na wezwanie Sądu do jednoznacznego oznaczenia przedmiotu zaskarżenia poprzez przesłanie kopii ww. wniosku datowanego na dzień 5 marca 2021 r. lub wskazanie, jakiego postępowania dotyczy ten wniosek, który nie został przekazany przez organ, wnioskodawca nie udzielił wiążącej odpowiedzi. W piśmie z 5 września 2022 r. podał, że nie jest w stanie przesłać kopii przedmiotowego pisma z 5 marca 2021 r., bowiem przebywa w nowym miejscu osadzenia. Nie wskazał również Sądowi, a wręcz nawet nie przybliżył czego przedmiotowy wniosek z 5 marca 2021 r. dotyczył, bądź jakiego rodzaju i w jakim przedmiocie M. P. żądał wszczęcia postępowania. Z podanych względów uznać należało, że wnioskodawca nie uzupełnił braków formalnych wniosku o wymierzenie grzywny, bowiem przede wszystkim nie przedłożył kopii wniosku z 5 marca 2021 r., nierozpatrzenie którego miało być - według M. P. - podstawą żądania ukarania grzywną Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu. Nie próbował nawet wyjaśnić czego wniosek z 5 marca 2021 r. dotyczył, chociażby przybliżając materię nim objętą. Dodatkowo dostrzec trzeba, że samo pismo z 5 września 2022 r. przedłożone na żądanie Sądu, nie próbuje wyjaśnić przedmiotu sprawy. Podkreślić przy tym należy, że rolą Sądu nie jest prowadzenie postępowania wyjaśniającego i zwracanie się w tym celu do organów administracji o sprecyzowanie czy wnioskodawca złożył przedmiotowe pismo z 5 marca 2021 r. i czego ono dotyczyło. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek dopełnienia wszystkich wymogów składanych przez siebie pism procesowych, wszczynających postępowanie przed Sądem. Zwłaszcza w sytuacji, gdy wnioskodawca złożył już w tut. Sądzie szereg skarg na działania organów administracji publicznej (w tym Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w Kędzierzynie-Koźlu) i wniosków o ukaranie tych organów grzywną. Dla przykładu wskazać można sprawy: II SO/Op 9/22, II SAB/Op 64/22, II SAB/Op 63/22, II SAB/Op 62/22, II SAB/Op 61/22, II SAB/Op 16/22. Trudno w tych okolicznościach oczekiwać, aby Sąd prowadził postępowanie wyjaśniające co do przedmiotu kolejnego wniosku M. P., bowiem to wnioskodawca powinien wiedzieć czego się domaga. Z podanych względów, wniosek o ukaranie grzywną w niniejszej sprawie nie może zostać rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Zaistniały bowiem przesłanki do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku. O powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji.