II SO/Op 12/11
PostanowienieWSA w Opolu2011-06-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska, Sędzia WSA Teresa Cisyk, Sędzia WSA Ewa Janowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od rozpoznania sprawy z wniosku o wymierzenie grzywny za niewykonanie wyroku, biorąc pod uwagę zarzuty strony dotyczące rzekomej współpracy sędziów z mafią i manipulowania aktami sprawy?Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziów nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia okoliczności uzasadniających wyłączenie sędziów na podstawie art. 18 lub art. 19 P.p.s.a. Ogólne twierdzenia o nadzorowaniu przez sędziów mafii, przyjmowaniu łapówek czy manipulowaniu aktami, bez wskazania konkretnych dowodów lub okoliczności, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku.Stan faktyczny
Skarżąca D. W. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Jeleniej Górze za niewykonanie wyroku WSA z dnia 16 maja 2008 r. Następnie wniosła o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając im współpracę z mafią, przyjmowanie łapówek i manipulowanie aktami sprawy. Sędziowie złożyli oświadczenia o braku podstaw do wyłączenia. Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył WSA w Opolu do rozpoznania wniosku o wyłączenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Jeżewska (spr.) Sędzia WSA Teresa Cisyk Sędzia WSA Ewa Janowska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] w sprawie ze skargi D. W. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Jeleniej Górze za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] z dnia 16 maja 2008 r. , sygn. akt II SA/Wr 781/06; sygn. akt II SA/Wr 57/09 postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym [...] w osobach: K. R., J. S., H. B., T. Ś., K. B., A. C., M. S., H. O., Z. Ł., M. J., B. K., J. S., A. P., Z. W., D. M., W. W, M. M., L. S., A. W., M. R., R. P., M. M., D. D, J. K., H. F., A. S., J. S., M.O., I. D., E. K., T.K., A. W., L. B., M. T., M. G., M. M., M. G., O. B., A. M., H. Ł. i L. J..
Skarżąca D. W. pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] skargę o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Jeleniej Górze grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 781/06.
Kolejnym pismem, z dnia 26 stycznia 2011 r., D. W. wniosła o wyłączenie od rozpoznania sprawy wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] "bowiem to sędziowie są mecenasami gangów, którzy sięgają po naszą własność na łapówki mafii". Nadto skarżąca podała, iż "pod nadzorem sędziów WSA [...] mafia buduje bez pozwolenia na budowę, bez aktów własności, za darmo w tak zwanych priorytetach krajowych przy budowie dróg i obwodnic". Zarzucając sędziom "kasowanie prawomocnych wyroków, by mafia ich nie wykonywała "wskazała, iż "sędziowie wyrzucają z akt dokumenty, przerabiają je i przekładają dokumenty do spraw pod różnymi numerami". Mając na uwadze powyższe podniosła, iż "sędziowie winni złożyć stosowne oświadczenia dla dobra państwa i prawa, a skarżąca ma w tym interes prawny".
W związku ze złożonym wnioskiem orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym [...], sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli pisemne oświadczenia, w których oświadczyli, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 P.p.s.a.).
Postanowieniem z dnia 13 maja 2011 r., sygn. akt II OW 69/11, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 22 § 3 P.p.s.a., wyznaczył do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Wniosek o wyłączenie sędziów nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 P.p.s.a. W związku z tym, iż tworzą one katalog zamknięty, nie jest możliwe stosowanie w tym zakresie wykładni rozszerzającej. Tym samym, nie można wyłączyć sędziego z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę, bez względu na subiektywne odczucia osób występujących w sprawie.
Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 P.p.s.a., w myśl art. 19 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie scharakteryzowane. W konsekwencji, zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego (por. Marta Romańska [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wydanie 3, LexisNexis, Warszawa 2009, s. 191). Zaznaczyć jednak należy, iż stosownie do treści art. 20 P.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.
Obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia sędziego nie jest tożsamy z obowiązkiem udowodnienia tych przyczyn. Uprawdopodobnienie jest bowiem środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, nie dającym pewności co do określonych faktów, a stanowiącym jedynie wiarygodność twierdzenia o nich. Wskazać jednak należy, iż różnica pomiędzy udowodnieniem, a uprawdopodobnieniem nie polega na mniejszej wiarygodności informacji, lecz na odformalizowaniu czynności związanych z ich uzyskaniem (por. M. Iżykowski, "Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym", NP 1980, nr 3, s. 74 - 75 i 79). Przy czym podkreślenia wymaga, że uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia nie jest równoznaczne z uznaniem ich zasadności. To czy uprawdopodobnione przez stronę okoliczności faktycznie stanowią przyczyny wyłączenia pozostawione zostało ocenie sądu orzekającego co do wniosku o wyłączenie.
Z uwagi na fakt, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, sąd rozpatrując taki wniosek obowiązany jest nie tylko zbadać, czy owe wskazane we wniosku okoliczności rzeczywiście istnieją, ale także, czy mogą one budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Zauważyć zatem należy, iż nie wszystkie okoliczności, w tym także stosunki osobiste ze stroną, mogą uzasadniać wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, lecz tylko takie, które oparte na obiektywnych okolicznościach mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności (por. Marta Romańska, op. cit. s. 191). W przypadku, gdy w danej sprawie zachodzi uzasadnione przypuszczenie braku bezstronności sędziego, stanowisko strony w tej kwestii jest ważne, ale nie decydujące. Istotne w tej mierze jest natomiast to, czy przypuszczenie jest obiektywnie zasadne (por. decyzja ETPC z dnia 11 maja 1999 r., sygn. 33642/96, System Informacji Prawnej LEX nr 41089). Pomimo bowiem, iż co do rozstrzygnięcia kwestii "bezstronności" pewne znaczenie mogą mieć nawet pozory, to jednak na podstawie kryterium obiektywnego trzeba rozstrzygać, czy, obok zachowania samych sędziów, istnieją dające się ustalić okoliczności mogące poddawać w wątpliwość ich bezstronność (por. wyrok ETPC z dnia 6 maja 2003 r., sygn. 39343/98, System Informacji Prawnej LEX nr 78239).
Zaznaczyć również wypada, że dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 P.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Jak stwierdził natomiast Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie SN z dnia 25 sierpnia 1971 r., sygn. akt I CZ 212/71, opubl. OSNC z 1972 r. Nr 3, poz. 55).
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawy nie występują jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia. W stosunku do żadnego z sędziów orzekających w WSA [...] nie zachodzą bowiem okoliczności, o których mowa w art. 18 P.p.s.a. Należy wskazać również, że okoliczności powołane przez skarżącą we wniosku oraz zawarte w aktach pisma i dokumenty nie wskazują w żaden sposób na prawdopodobieństwo zaistnienia takich okoliczności. Ponadto skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia okoliczności uzasadniających wyłączenie na podstawie art. 19 P.p.s.a. Zdaniem Sądu, wskazane we wniosku ogólne twierdzenia dotyczące nadzorowania przez sędziów WSA [...] mafii, przyjmowania od nich łapówek czy też wyrzucania z akt dokumentów, ich przerabiania i przekładania do spraw pod różnymi numerami, nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wyłączenie. W tym zakresie skarżąca nie wskazała na żadne okoliczności, czy też dowody, mogące uprawdopodobnić formułowane zarzuty, a tym samym uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów. Jeszcze raz zatem powtórzyć wypada, iż samo subiektywne przeświadczenie skarżącej o braku bezstronności sędziów, bez wskazania w tym zakresie jakichkolwiek okoliczności skutecznie uzasadniających ten zarzut, nie stanowi wystarczającej przesłanki do wyłączenia sędziów na podstawie art.19 P.p.s.a. Jednocześnie odnotować należy, że z wyjaśnień zawartych w oświadczeniach złożonych przez sędziów orzekających w WSA [...], których dotyczy wniosek, wynika, że nie istnieje między nimi i stronami postępowania jakikolwiek stosunek osobisty tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie, a także nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w art. 18 P.p.s.a. Natomiast skarżąca nie wykazała we wniosku okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych oświadczeń.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 22 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło