II SO/Op 17/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Jeżewska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. i M. W. na pismo informacyjne Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie z wniosku D. W. i M. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygnaturze akt II SA/Wr 399/14, ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 13 marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego postanawia odrzucić zażalenie skarżących na pismo informacyjne Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 listopada 2015 r. Pismem z dnia 11 maja 2014 r. D. W., M. W., M. W. i J. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 13 marca 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego. Powyższa skarga została zarejestrowana w repertorium sądowym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pod sygnaturą II SA/Wr 399/14. Pismem z dnia 20 lipca 2014 r. D. W. i M. W. złożyli wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 399/14. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OW 78/15, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 22 § 3 (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów. Uzasadniając wydane postanowienie, Sąd wskazał, że wniosek o wyłączenie sędziów powoduje sytuację, że brak jest sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, którzy mogliby podjąć postanowienie w przedmiocie wyłączenia. W dniu 11 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek skarżących o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 399/14. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem skarżący D. W. i M. W. złożyli w dniu 16 czerwca 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) zażalenie na zapadłe postanowienie z dnia 11 maja 2015 r. W związku z powyższym, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, z dnia 24 czerwca 2015 r., zostali wezwani do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Na zarządzenie to skarżący D. W. i M. W. w piśmie z dnia 19 lipca 2015 r. wnieśli zażalenie. W dniu 4 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 24 czerwca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia (sygn. akt II OZ 1430/15). Po doręczeniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2015 r. na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 listopada 2015 r., skarżący D. W. i M. W. zostali poinformowani pismem z dnia 17 listopada 2015 r. o obowiązku solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, od zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 11 maja 2015 r., sygn. akt II SO/Op 17/15, w terminie 7 dni od otrzymania pisma, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Dodatkowo również skarżący D. W. i M. W. powiadomieni zostali, że od niniejszego pisma informującego nie przysługują środki zaskarżenia. Pismo doręczone zostało skarżącym w dniu 1 grudnia 2015 r. Skarżący nie uiścili wpisu od zażalenia, lecz pismem z dnia 15 grudnia 2015 r., wnieśli zażalenie na pismo informacyjne z dnia 17 listopada 2015 r. wysłane do nich na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 16 listopada 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać przyjdzie, iż podstawę prawną obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stanowią przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej także P.p.s.a. Zgodnie z art. 199 P.p.s.a., strony obowiązane są bowiem ponosić koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 205 § 1 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się m.in. koszty sądowe, które zgodnie z art. 211 P.p.s.a. obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi w myśl art. 212 § 1 P.p.s.a. są z kolei wpis oraz opłata kancelaryjna. Jak stanowi przepis art. 230 § 1 P.p.s.a., wpis stosunkowy bądź stały, pobierany jest od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a. należy zażalenie. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określane zostały przez Radę Ministrów, w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), które wydane zostało na podstawie delegacji zawartej w art. 233 P.p.s.a. Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł. Stosownie do regulacji art. 219 § 1 P.p.s.a, obowiązek uiszczenia wpisu powstaje w dacie wniesienia do sądu pisma podlegającego opłacie. W myśl art. 214 P.p.s.a., obowiązek ten spoczywa na osobie wnoszącej pismo. Jeśli jednak pismo wnoszone jest przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, pismo podlega jednej opłacie. W przeciwnym zaś razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie, w myśl wskazanych powyżej regulacji, skarżący D. W. i M. W. obowiązani byli do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w kwocie 100 zł. Ponieważ jednak wpis ten nie został przez skarżących uiszczony przy wniesieniu zażalenia, na mocy art. 220 § 1 zdanie drugie w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., zostali oni wezwani do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie nastąpiło w drodze zarządzenia Przewodniczącego z dnia 24 czerwca 2015 r., na które to zarządzenie, stosownie do art. 227 P.p.s.a., skarżący złożyli zażalenie. Zażalenie to zostało jednak przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalone. Obecnie kontroli sądowej podlega zażalenie na kolejną czynność Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, podjętą po uprawomocnieniu się postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, a polegającą na poinformowaniu skarżących o wynikającym z tego zarządzenia obowiązku uiszczenia wpisu. Zaskarżona czynność dokonana została w drodze zarządzenia, na podstawie art. 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny powinien udzielić stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Dokonując zatem oceny dopuszczalności wniesionego zażalenia uznać należało, iż zażalenie na niniejszą czynność jest niedopuszczalne. Zauważyć należy, iż czynność Przewodniczącego dokonana w oparciu o art. 6 P.p.s.a., po prawomocnym oddaleniu zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie stanowi zarządzenia określonego w art. 220 § 1 P.p.s.a., zaskarżalnego na podstawie art. 227 § 1 P.p.s.a. Oddalenie zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu skutkuje tym, iż pierwotne zarządzenie, po uprawomocnieniu się postanowienia oddalającego zażalenie, pozostaje w mocy i wiąże strony oraz sąd. Przepis art. 170 P.p.s.a. określający zakres związania odnosi się wszak do orzeczeń, zaś przez orzeczenia należy rozumieć nie tylko wyrok i postanowienia, ale także zarządzenia Przewodniczącego (patrz. Bogusław Dauter, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kantor Zakamycze, Kraków 2006, s. 360). Stosownie do tego, ponowne wezwanie o uiszczenie opłaty sądowej w formie określonej w art. 220 § 1 P.p.s.a jest zatem zbędne (por. uzasadnienie postanowienia NSA z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 14/06, niepublikowane). Przyjąć należy, iż termin w jakim strona powinna zastosować się do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w sytuacji gdy wniesione na zarządzenie zażalenie zostało oddalone, wynosi 7 dni od daty doręczenia jej postanowienia o oddaleniu zażalenia. Realizując zasadę wyrażoną w art. 6 P.p.s.a. Sąd winien jednak pouczyć stronę działającą bez pełnomocnika profesjonalisty o obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia oraz o skutkach zaniedbania w tym zakresie. Ponadto winien określić termin, w którym nie będzie stosować sankcji, w postaci odrzucenia zażalenia (patrz: ww. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r.). Jak już wcześniej wspomniano, pismo zawierające takie informacje, nie stanowi jednak zarządzenia zaskarżalnego w myśl art. 227 § 1 P.p.s.a. Takiego charakteru tej czynności nie zmienia przy tym fakt, iż wystosowanie do strony pisma następuje na skutek zarządzenia przewodniczącego wydziału, a pismo zawiera informacje zbliżone do elementów wezwania do uiszczenia opłaty. Przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidują zaskarżalności zarządzeń wydawanych w celu realizacji przez sąd obowiązku wynikającego z art. 6 P.p.s.a. Wobec powyższego należało, na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a, odrzucić zażalenie.