II SO/Op 18/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W. na pismo Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 10 października 2007 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi D. W. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania skargi na burmistrza za bezzasadną postanawia odrzucić zażalenie. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zarządzeniem z dnia 7 czerwca 2005 r. wezwał skarżącą D. W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 9 maja 2005 r., oddalające wniosek D. W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uznania skargi na burmistrza za bezzasadną. Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli D. W., M. W., J. W. i M. W.. Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2007 r. ( sygn. akt I OZ 594/07 ) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. W. oraz odrzucił zażalenie M. W., J. W. i M. W. W tych okolicznościach sprawy, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu działając na zasadzie art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządził w dniu 9 października 2007 r., wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 9 maja 2005 r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zarządził także o pouczeniu skarżącej, iż od pisma wzywającego do uiszczenia wpisu, nie przysługują środki zaskarżenia. W dniu 8 listopada 2007 r. wpłynęło do Sądu zażalenie skarżącej na powyższe pismo Przewodniczącego Wydziału II, w którym D. W. zarzuca pismu niesprawiedliwość, naruszanie jej praw materialnych oraz prawa do wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżącej należało odrzucić. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się m.in. koszty sądowe ( art. 205 § 1 P.p.s.a. ). Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków ( art. 211 P.p.s.a. ). Opłatami sądowymi są natomiast, w myśl 212 § 1 P.p.s.a., wpis i opłata kancelaryjna. Wpis stosunkowy lub stały, pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji ( art. 230 § 1 P.p.s.a.). Do pism, o których mowa w art. 230 § 1, należy zażalenie. W sprawach zaś, w których przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne, pobiera się wpis stały ( art. 231 P.p.s.a.). W art. 233 P.p.s.a. zawarto delegację dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. ). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 tego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 złotych. Stosownie zatem do regulacji art. 214 § 1 i § 2 oraz art. 219 § 1 P.p.s.a., obowiązkiem skarżącej przy wniesieniu zażalenia było uiszczenie wpisu od zażalenia, wynoszącego 100 złotych. Skoro wpis ten nie został przez skarżącą uiszczony przy wniesieniu do Sądu zażalenia, Przewodniczący wezwał ją, aby pod rygorem odrzucenia zażalenia uiściła wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania ( art. 220 § 1 zdanie drugie w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a.). Wezwanie do uiszczenia tej kwoty nastąpiło w drodze zarządzenia Przewodniczącego, które skarżąca na podstawie art. 227 P.p.s.a. zaskarżyła, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jej zażalenie. Obecnie rozpatrywane jest zatem zażalenie na kolejną czynność Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, podjętą w dniu 9 października 2007 r., a polegającą na wydaniu na zasadzie art. 6 P.p.s.a., zarządzenia o wezwaniu D. W. do uiszczenia wpisu od zażalenia. Dla celów niniejszego orzeczenia warto przytoczyć treść przywołanego art. 6 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Przechodząc do oceny dopuszczalności wniesionego zażalenia, podzielić należy pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny ( por. postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GZ 14/06, niepublikowane ), iż zażalenie na określoną powyżej czynność Przewodniczącego jest niedopuszczalne. Zważyć przeto należy, iż ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, po prawomocnym oddaleniu zażalenia na pierwsze zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie stanowi zarządzenia określonego w art. 220 § 1 P.p.s.a. Pierwotne zarządzenie, po uprawomocnieniu się, wiąże strony i sąd ( art. 170 P.p.s.a. ). Przywołany przepis art. 170 odnosi się do orzeczeń, z tym, że przez orzeczenie należy rozumieć nie tylko wyrok i postanowienie, ale także zarządzenie Przewodniczącego ( patrz: Bogusław Dauter [ w: ] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Nizgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Kantor Zakamycze, Kraków 2006, s. 360 ). Ponowne wzywanie o uiszczenie opłaty sądowej w formie określonej w art. 220 § 1 P.p.s.a. jest więc zbędne ( por. przywołane powyżej postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r.). Skoro wiążące jest pierwotne wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, to według Sądu termin w jakim strona powinna zastosować się do tego wezwania, w sytuacji, gdy złożyła zażalenie i zażalenie to zostało oddalone, wynosi 7 dni od dnia doręczenia jej postanowienia o oddaleniu zażalenia. Realizując zasadę wyrażoną w przywołanym wyżej art. 6 P.p.s.a., należy jednak pouczyć stronę działającą bez pełnomocnika profesjonalisty o obowiązku opłacenia zażalenia oraz o skutkach zaniedbania w tym zakresie. Nadto należy określić termin, w którym Sąd nie będzie stosować sankcji, w postaci odrzucenia zażalenia ( por. przywołane powyżej postanowienie NSA z dnia 21 lutego 2006 r. ). Pismo takie nie stanowi zarządzenia zaskarżalnego w myśl art. 227 § 1 P.p.s.a. Takiego charakteru tej czynności nie zmienia też fakt, że wystosowanie do strony pisma następuje na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, a pismo zawiera informacje zbliżone do elementów wezwania do uiszczenia opłaty. W piśmie celowe jest nawiązanie do wydanego wcześniej zarządzenia opartego o art. 220 § 1 P.p.s.a. Nawet jednak brak takiego nawiązania nie mógłby skutkować zakwalifikowaniem pisma do zarządzeń zaskarżalnych w trybie art. 227 § 1 P.p.s.a. Uwzględniając powyższe, Sąd doszedł do przekonania, iż zażalenie na pismo Przewodniczącego Wydziału II z dnia 10 października 2007 r., wniesione przez skarżącą w dniu 6 listopada 2007 r., jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tych okolicznościach sprawy Sąd na mocy przywołanych P.p.s.a., orzekł jak na wstępie.