I SA/Po 1040/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Protokolant ref. staż. Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2016 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia oddala skargę. Powiatowy Lekarz Weterynarii w A. decyzją z dnia 12 września 2011 r., nr [...], na podstawie art. 44 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625 ze zm. – dalej w skrócie: "u.o.z.z."), uznał ognisko enzootycznej białaczki bydła w gospodarstwie zarejestrowanym pod numerem [...], należącym do K. M. (dalej także jako: strona, podatniczka, skarżąca), za wygasłe. W dniu 5 kwietnia 2012 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w A. wydał zalecenie poddać ubojowi całe stado nr [...] należące do K. M. w możliwie najszybszym terminie. Wielkopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii w P. nagrodą z dnia 21 stycznia 2013 r., nr [...], na podstawie art. 49 ust. 9 u.o.z.z., przyznał K. M. kwotę [...] zł za przyczynienie się do szybkiej likwidacji choroby zakaźnej - enzootycznej białaczki bydła. W uzasadnieniu przyznanej nagrody wskazano, że właściciel zwierząt podejmując pełną likwidację sztuk bydła, za które nie przysługiwało odszkodowanie, przyczynił się do szybkiej likwidacji choroby zakaźnej na terenie województwa wielkopolskiego, czym spełnił przesłanki z art. 49 ust. 9 u.o.z.z. Jednocześnie wskazano, że pełna likwidacja stada została podjęta z inicjatywy jego właściciela. Powiatowy Lekarz Weterynarii w A. wraz z pismem z dnia 30 kwietnia 2013 r., nr [...], przesłał K. M. informację o wypłaconym stypendium, o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych w roku 2013 (PIT-8C). Kwestionując powyższe rozstrzygnięcie podatniczka złożyła skargę do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii, w której zarzuciła, że została wprowadzona w błąd przez Powiatowego Lekarza Weterynarii i za namową tego organu wyraziła zgodę na likwidację zdrowego stada, za co otrzymała nagrodę. Podatniczka wyraziła przekonanie, że za likwidację stada powinna otrzymać odszkodowanie. Strona podkreśliła przy tym, że przyznana jej nagroda nie zrekompensowała jej strat, jakie poniosła w wyniku likwidacji stada, a ponadto musi zapłacić od tej nagrody podatek. W odpowiedzi z dnia 20 czerwca 2013 r. Wielkopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii w P. uznał powyższą skargę za bezzasadną. Pismem z dnia 17 grudnia 2013 r. zatytułowanym "Skarga na prace służb Powiatowej i Wojewódzkiej Inspekcji Weterynaryjnej", K. M. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o rozstrzygnięcie kwestii opodatkowania przyznanej stronie nagrody za likwidację stada. WSA w Poznaniu, odpowiadając na powyższe, w piśmie z dnia 23 stycznia 2014 r. wyjaśnił, że nie ma możliwości prawnych podjęcia jakichkolwiek działań lub interwencji w organach Inspekcji Weterynaryjnej. Jednocześnie wskazano, że z przesłanej przez stronę dokumentacji wynika, że kwestia opodatkowania nagrody była przedmiotem interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w P. Sąd poinformował, że każdy obywatel ma prawo wnieść do sądu skargę na działalność organów administracji w trybie przewidzianym przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 – dalej w skrócie: "K.p.a."). Wnioskiem złożonym w dniu 11 marca 2014 r. K. M. wystąpiła, na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. - dalej w skrócie: "O.p.") do Dyrektora Izby Skarbowej w P. - upoważnionego przez Ministra Finansów do wydawania w jego imieniu interpretacji indywidualnych, o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przyznanej rolnikowi przez lekarza weterynarii nagrody za likwidację stada. Pismem z dnia 7 maja 2014 r. podatniczka została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia, poprzez: sformułowanie pytania (pytań podatkowych) oraz przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej w odniesieniu do przedstawionego opisu stanu faktycznego. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając z upoważnienia Ministra Finansów, pozostawił wniosek K. M. o wydanie interpretacji z dnia 11 marca 2014 r. bez rozpoznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że podatniczka w odpowiedzi na wezwanie organu do uzupełnienia wniosku postawiła następujące pytanie podatkowe: "czy otrzymaną nagrodę słusznie nazwano "nagrodą", czy powinno nazywać się odszkodowaniem?". Organ stwierdził, że tak przedstawione pytanie nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej, albowiem przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji "nagrody" i "odszkodowania", stąd też rozstrzygnięcie przedstawionego przez wnioskodawczynię pytania - jako obejmującego zagadnienie, które nie jest regulowane przepisami prawa podatkowego - nie może nastąpić w formie interpretacji indywidualnej. W konsekwencji uznano, że podatniczka nie uzupełniła wniosku o właściwie sformułowane pytanie i w związku z tym pozostawiono jej wniosek bez rozpoznania. Postanowienie doręczono stronie w dniu 12 czerwca 2014 r. W zażaleniu z dnia 16 czerwca 2014 r., nadanym w dniu 18 czerwca 2014 r., strona podniosła, że przedmiotem jej wniosku z dnia 11 marca 2014 r. było wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wyraziła przy tym przekonanie, że za likwidację stada na polecenie administracyjne należne jest jej odszkodowanie, a to odszkodowanie podlega zwolnieniu z opodatkowania. Na skutek wezwania przez organ o uzupełnienie zażalenia, pismem z dnia 3 lipca 2014 r., strona wskazała, że głównym zarzutem jej zażalenia jest błędne wydanie decyzji przez Powiatowego Lekarza Weterynarii, gdzie odszkodowanie zostało zastąpione nagrodą. Do pisma załączona została obszerna dokumentacja. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając z upoważnienia Ministra Finansów, pozostawił zażalenie K. M. z dnia 16 czerwca 2014 r. na postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. bez rozpatrzenia. W motywach rozstrzygnięcia stwierdzono, że postawiony przez podatniczkę w piśmie z dnia 3 lipca 2014 r. zarzut pod adresem decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii nie jest zarzutem skierowanym przeciwko postanowieniu z dnia [...] czerwca 2014 r. o pozostawieniu wniosku strony o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia. W związku z tym, na podstawie art. 169 § 4 O.p., pozostawiono zażalenie strony bez rozpatrzenia. W pouczeniu organ wskazał, że na postanowienie służy stronie zażalenie, które należy wnieść w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, do organu, który je wydał. Powyższe postanowienie doręczono stronie w dniu 25 lipca 2014 r. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem podatniczka w dniu 4 sierpnia 2014 r. (data prezentaty sądu, k. 123 akt adm.) złożyła w biurze podawczym WSA w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...]. Skarga wraz z dołączoną do niej dokumentacją została w dniu 5 sierpnia 2014 r. przekazana przez Sąd Dyrektorowi Izby Skarbowej w P. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając z upoważnienia Ministra Finansów, stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że zażalenie zostało złożone w dniu 4 sierpnia 2014 r., tj. już po upływie 7 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. Uwzględniając tę okoliczność organ pozostawił wadliwie złożony środek odwoławczy bez rozpatrzenia. W pouczeniu postanowienia wskazano, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do WSA w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, za pośrednictwem organu, który je wydał. Postanowienie powyższe zostało doręczone stronie w dniu 28 sierpnia 2014 r. K. M. pismem z dnia 22 września 2014 r. wniosła do WSA w Poznaniu skargę, w treści której zakwestionowała legalność podjętych w sprawie działań przez organy inspekcji weterynaryjnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał zawarte w niej zarzuty za nieuzasadnione i podtrzymując dotychczasowe argumenty, wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie organ zauważył, że skarżąca nie wskazała, które rozstrzygnięcie organu podatkowego jest przedmiotem skargi. Zarządzeniem z dnia 29 października 2015 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, braków formalnych skargi poprzez wskazanie, które z wydanych w niniejszej sprawie przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. postanowień strona zaskarża. Odpowiadając na powyższe, w piśmie z dnia 13 listopada 2015 r., skarżąca wskazała, że przedmiotem jej skargi są postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] czerwca 2014 r., z dnia [...] lipca 2014 r. i z dnia [...] sierpnia 2014 r. Mocą zarządzenia z dnia 24 listopada 2015 r. Sąd przyjął, że skarga K. M. dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, jako wniesiona w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Badając zaskarżone postanowienie według kryteriów przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a.") Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wbrew jej zarzutom zaskarżone postanowienie nie narusza prawa materialnego, a jego wydanie poprzedziło postępowanie, w którym nie uchybiono regułom prawa procesowego. Rozpatrzenie skargi należy rozpocząć od kwestii procesowych, albowiem kwestie merytoryczne winny być rozpoznane przez organy podatkowe w zgodzie z wymogami formalnymi. Badając zaskarżone postanowienie według powyższych kryteriów Sąd stwierdził, że nie zostało one wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy. W badanej sprawie organ oparł swoje rozstrzygnięcie na treści art. 228 § 1 pkt 2 O.p., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W myśl § 2 tego przepisu postanowienia w sprawach wymienionych w § 1 są ostateczne. Na podstawie art. 229 O.p. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając z upoważnienia Ministra Finansów, zasadnie stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Z akt sprawy wynika bowiem jednoznacznie, że postanowienie z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], pozostawiające zażalenie K. M. z dnia 16 czerwca 2014 r. na postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r., na podstawie art. 169 § 4 O.p., bez rozpatrzenia, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lipca 2014 r. Pouczając stronę o terminie i sposobie zaskarżenia powyższego orzeczenia organ wskazał, że na postanowienie służy stronie zażalenie, które należy wnieść w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, do organu, który je wydał. Zatem siedmiodniowy termin do zaskarżenia powyższego postanowienia upływał w dniu 1 sierpnia 2014 r. Tymczasem strona dopiero w dniu 4 sierpnia 2014 r. (data prezentaty sądu, k. 123 akt adm.) złożyła w biurze podawczym WSA w Poznaniu pismo kwestionujące pozostawienie jej pism "bez rozpatrzenia". W zaistniałej sytuacji po otrzymaniu niniejszego pisma Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając z upoważnienia Ministra Finansów, zasadnie uznał je jako zażalenie i postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], stwierdził uchybienie terminowi do jego wniesienia. W motywach rozstrzygnięcia prawidłowo wywiedziono, że zażalenie zostało złożone w dniu 4 sierpnia 2014 r., tj. już po upływie 7 dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. Uwzględniając tę okoliczność organ miał pełne podstawy do pozostawienia wadliwie złożonego środka odwoławczego bez rozpatrzenia. Na marginesie Sąd zauważa, że złożoność sprawy, jej wielowątkowość i mnogość dokumentów (datowanych od dnia 1 lutego 2011 r.) załączonych do akt może, w świetle oświadczenia strony o braku wiedzy prawniczej, wymagać pomocy prawnej. Nie korzystanie dotąd z pomocy fachowego pełnomocnika może utrudniać stronie podejmowanie prawidłowych i skutecznych działań we własnej sprawie, w szczególności z zachowaniem ustawowych terminów. Na gruncie rozpatrywanej sprawy, zdaniem Sądu, przyczyny stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia zostały wyczerpująco omówione w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Reasumując Sąd podziela stanowisko organu podatkowego, że w badanej sprawie doszło do uchybienia terminowi. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że zaskarżony akt odpowiada prawu i działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi.