I SA/Po 1044/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku RR o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi RR na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 i 2016 r., orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności oraz określenia nadpłaty za ww. zobowiązania podatkowe postanawia: przywrócić termin. Pismem z dnia [...] RR złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 i 2016 r., orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności oraz określenia nadpłaty za ww. zobowiązania podatkowe. Strona tytułem wpisu sądowego od skargi uiściła kwotę w wysokości [...]. Zarządzeniem z dnia [...] Sąd wezwał RR – jako stronę skarżącą oraz przedstawiciela ustawowego małoletnich dzieci – do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] (łączny wpis w sprawie [...], t.j. wpis stosunkowy w kwocie [...] oraz wpis stały w kwocie [...]), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono stronie skarżącej w dniu [...] (por. data na zwrotnych poświadczeniach odbioru - k. [...] akt sądowych). Termin do uzupełnienia wpisu od skargi upływał z dniem [...]. Tymczasem skarżący, mimo wezwania, nie uzupełnili wpisu sądowego od skargi w w.w terminie. Pismem z dnia [...] skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi. Następnie w dniu [...] na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] (data doręczenia [...] – k. nr [...] akt sądowych] RR wpłacił na rachunek bankowy sądu wpis sądowy od skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wyjaśnił, że niepodjęcie przez niego działań, do których został wezwany, jest związane z jego stanem zdrowia. Skarżący podał, że w dniu [...] zmarła jego żona, małżonka chorowała [...], miała [...] lata. Od momentu rozpoznania choroby żony do teraz skarżący leczy się. Skarżący podał, że są okresy, w których nie jest w stanie wykonać żadnych działań, w tym analizować i odpowiadać na pisma np. Sądu. Skarżący podał, że w okresie wydania przez Sąd wezwania do uzupełnienia wpisu znalazł się w szpitalu, był hospitalizowany [...], ostateczne rozpoznanie choroby zostało postawione w dniu [...]. Skarżący podał, że zastosowane leczenie oraz specjalistyczna suplementacja spowodowały, że obecnie mógł zająć się sprawami, które począwszy od [...] były poza jego zasięgiem ([...], obawa o dalsze życie i o los dzieci). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 §1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art.87 § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Zauważyć należy, że jeśli wniosek o przywrócenie terminu nie spełnia wymagań art. 46 P.p.s.a. lub zawiera inne braki, powinny one zostać uzupełnione w trybie art. 49 P.p.s.a. Jako brak formalny podlegający naprawieniu w ramach tzw. postępowania naprawczego przewidzianego w art. 49 należy traktować w szczególności niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu niedokonanej w terminie czynność procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2005 r. sygn. akt I OZ 437/05, publ. w ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 6). W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt II FZ 527/11, publ. na str. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. Podkreślić należy, że art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to zatem sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. akt I PKN 273/99). Należy zauważyć, że brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając na uwadze powyższe wywody w kontekście zaistniałego stanu faktycznego, wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Skarżący jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia uzupełniającego wpisu od skargi, powołał się na śmierć żony, zły stan zdrowia, pobyt w szpitalu, leczenie [...] i innych chorób, obawę o dalsze życie i los dzieci. W ocenie Sądu skarżący we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Niedochowanie terminu z powodu przeżyć psychicznych, złego stanu zdrowia, hospitalizacji i dalszego leczenia, przy czasowej zbieżności tych wydarzeń z terminem do uzupełnienia wpisu od skargi, w ocenie Sądu uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego Sąd nie widzi postaw, aby odmawiać oświadczeniom skarżącego wiarygodności. Pozwala to przyjąć, że skarżący uchybił czynności bez swojej winy. Jednocześnie Sąd za wiarygodne uznał wyjaśnienia skarżącego, że po zastosowaniu leczenia oraz specjalistycznej suplementacji, dopiero w momencie składania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu od skargi mógł zająć się sprawami urzędowymi. W konsekwencji od tego dnia zaczął biec przewidziany prawem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W przedmiotowej sprawie wniosek ten został złożony w dniu [...], a więc z zachowaniem terminu określonego w art. 87 §1 P.p.s.a. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki umożliwiające przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.