I SA/Po 108/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Jerzy Małecki NSA Stanisław Małek /spr./ Protokolant St. sekr. sąd. Magdalena Rossa- Śliwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 marca 2009r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia .... nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2000r oddala skargę /-/J. Małecki /-/S. Zapalska /-/St. Małek Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia ... ustalił J. J. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od dochodu nie znajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2000 rok w kwocie ... zł. W uzasadnieniu podano, że aktem notarialnym z dnia ... podatniczka zakupiła zabudowaną działkę w K za kwotę ...,- zł z majątku odrębnego. W złożonym zeznaniu podatkowym za ten rok wykazała natomiast dochód (po odliczeniu podatku) w kwocie .. zł. Stwierdzono, że wydatki w ciągu roku wynosiły .. zł a dochody odpowiednio: wynagrodzenie ze stosunku pracy .. zł, z umów zlecenia ... zł , zasiłki rodzinne wypłacone przez pracodawcę .. zł , nadpłata z zeznania rocznego za 1999 r. .. zł. Ponadto do uzyskanych dochodów zaliczono stronie darowizny uzyskane od L. K., S. J., J. K. i L. K. w łącznej kwocie .,- zł. Uwzględniono także dochody pochodzące z kupna dewiz w kwocie ... zł i w kwocie .. zł. Nie uwzględniono natomiast darowizny od małżonka R. J. w kwocie .. zł, pożyczki od małżonka w kwocie ..,- zł oraz środków finansowych w łącznej kwocie rocznie ...,- zł. Wykazano bowiem, że sytuacja majątkowa wymienionego nie pozwalała na spełnienie świadczeń z umów: pożyczki, darowizny oraz zapłaty alimentów. Zdaniem organu podatkowego, umowy te w rzeczywistości nie miały miejsca. Strona nie przedstawiła nadto żadnych dowodów na fakt posiadania zgromadzonych przed 1 stycznia 2000 r. oszczędności. W oparciu o powyższe dane ustalono zatem stronie zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów z nieujawanionych źródeł przychodów w wysokości 75 % dochodu, którego podstawą jest art. 30 ust.1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w P. Ośrodek Zamiejscowy w K. decyzją z dnia ... utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wskazano, że stosownie do treści art.20 ust.1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wysokość przychodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach ustala się, przyjmując za podstawę sumę poniesionych w roku podatkowym wydatków i wartość zgromadzonych w tym roku zasobów finansowych nie znajdujących pokrycia w już opodatkowanych, bądź wolnych od opodatkowania źródłach przychodów i posiadanych zasobach majątkowych. Wobec ustalenia, iż poniesione wydatki nie znajdują pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, organ podatkowy uznał, że podatnik osiągnął przychody ze źródeł, których nie ujawniła. Potwierdzono, że ze względu na sytuację majątkową R.J., nie mógł finansowo wspomagać żony. Ponadto w okresie prowadzenia działalności gospodarczej (lata 1990 – 2000) R. J. często zgłaszał przerwę w jej prowadzeniu. Stwierdzono zatem, że w ciągu ostatnich 10 lat nie był w stanie osiągnąć dochodów pozwalających na przekazanie J. J.w 2000r. łącznej kwoty .. zł. Powołane w odwołaniu ...,- marek , które miał uzyskać R. J. w 1992 r. mogły być ewentualnie przeznaczone na zakup w 1999 r. samochodu. Ustalono zatem, że na początku 2000r. J.J. nie posiadała żadnych oszczędności. Wymieniona posiadała do dnia ... nieruchomość budynkową z mieszkaniem o powierzchni 99,2 m² , którą darowała synowi. Ewentualne wieloletnie oszczędności jej, w tym z książeczki samochodowej i premii gwarancyjnej przeznaczone zostały na wybudowanie budynku mieszkalnego , co potwierdza prawidłowość przyjęcia przez Urząd Skarbowy stanu oszczędności na dzień 1 stycznia 2000r. Po przeprowadzeniu dowodu z zeznań świadków uwzględniono wartość zasobów finansowych w kwotach .. DEM i .. DEM., uznano darowiznę otrzymaną od teściowej w kwocie ..,- zł i od teścia w kwocie ..,- zł. Organ odwoławczy wskazał, iż nie jest wiarygodne, aby J.J. otrzymywała od męża alimenty na dzieci. W oparciu o powyższe ustalenia stwierdzono, że skoro nie wskazano wiarygodnych źródeł finansowania poniesionych w 2000r. wydatków w kwocie ... zł, to podatnik obowiązany jest zapłacić zryczałtowany podatek dochodowy według stawki 75 % wynikający z art.30 ust.1 pkt.7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia ... sygn. akt I SA/Po ... uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że dokonana przez organ podatkowy ocena materiału dowodowego nie może być dowolna. W materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, poza twierdzeniami samej J. J., brak jest jakiegokolwiek dowodu, który chociażby w sposób pośredni uprawdopodobniłyby możliwość czynienia oszczędności z dochodów z pracy i z likwidacji książeczki samochodowej w kwotach, które przewyższyłyby zasoby finansowe przyjęte i uznane przez organy podatkowe. Jako oszczędności uznano wartości dewizowe skarżącej na łączną kwotę ...zł pochodzące ze sprzedaży marek niemieckich w dniach ...., .... i ... Wskazano, że nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym twierdzenia strony o finansowaniu budowy domu jednorodzinnego z posiadanych oszczędności. Sąd stwierdził, że w powyższym zakresie organy podatkowe nie prowadziły w ogóle postępowania i nie dokonywały żadnych ustaleń. Z twierdzeń skarżącej wynika, że pieniądze z tytułu alimentów były od 1996 r. pobierane przez synów. Nie mogły zatem stanowić o sile jej dochodów w 2000 r. Jeżeli zaś chodzi o dochody męża uzyskiwane od "koleżanki z Niemiec", wskazano, że skarżąca nie powoływała się na nie w postępowaniu przed organami obydwu instancji. Okoliczność ta zaprzecza jednakże wcześniejszym twierdzeniom co do źródeł finansowania zasobów finansowych męża , na które miały się składać darowizny od jego ojca , dochody z wynagrodzenia z prac eksportowych i oszczędności poczynione w czasie prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie Sądu kluczowe znaczenie w sprawie miał fakt posiadania w 2000r. przez R.J. kwoty ...,- zł , którą miał sfinansować pożyczkę, darowiznę i alimenty przekazane synom. Z akt wynika także, że R. J. dnia ... będąc posiadaczem konta dewizowego w Banku ... w K., osobiście dokonał wpłaty na to konto kwoty ... DEM. Wskazano, że w ponownym postępowaniu organ podatkowy drugiej instancji powinien uzupełniająco przesłuchać skarżącą w celu szczegółowego wyjaśnienia źródeł finansowania budowy domu jednorodzinnego, dokonać przesłuchania w charakterze świadka R.J. na okoliczność źródeł pochodzenia posiadanej w październiku 1998r. kwoty ...,- DEM , a przede wszystkim jej wydatkowania w kolejnych latach, w tym finansowania zakupu samochodu BMW w 1999 r. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia ... uchylił w całości orzeczenie organu podatkowego pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, zaznaczając, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Organ podatkowy winien bowiem przeprowadzić dowód z przesłuchania w charakterze świadka R. J. na okoliczność źródeł pochodzenia posiadanej przez niego w październiku 1998r. kwoty ... DEM, a przede wszystkim jej finansowania w kolejnych latach, w tym finansowania zakupu samochodu w 1999r. Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia ... ustalił J.J. j zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2000r. w wysokości ... zł. Ustalono, że sytuacja majątkowa R.J. nie pozwalała na spełnienie świadczeń wynikających z umów: pożyczki, darowizny i płatności alimentów zasądzonych wyrokiem sądowym. Przesłuchany w charakterze świadka R. J. nie wskazał źródeł finansowania powyższych wydatków. Nie przedstawiono dowodów potwierdzających zarobki uzyskane za granicą. Podatnik nie przedstawiła żadnych dowodów dla potwierdzenia posiadania przed dniem 1 stycznia 2000r. oszczędności w złotówkach, a zatem raz jeszcze stwierdzono, że stan tych oszczędności był zerowy. Nie uwzględniono argumentów podatnika, że R.J. posiadał oszczędności z pracy za granicą, ze sprzedaży złota oraz samochodów, z wpłaty dokonanej na rachunek bankowy dnia .... kwoty ... DEM, z prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie szklarstwa, czy też pomocy finansowe uzyskiwanej od "Koleżanki z Niemiec". Uznano, że wydatki w kwocie ... zł nie znalazły pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu, a zatem kwotę powyższą uznano za przychód nieznajdujący pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu i obliczono od niej podatek w wysokości 75% . J. J. wniosła odwołanie, w którym zarzuciła naruszenie art. 20 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez przyjęcie, że osiągnęła w 2000r. przychód, który nie znajduje pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu, w szczególności poprzez nieuwzględnienie faktu posiadania w latach poprzednich znacznych zasobów majątkowych. Nadto zarzuciła naruszenie reguł proceduralnych, w tym art. 120-123 oraz 187- 191 Ordynacji podatkowej, polegające na przyjęciu wykładni korzystnej dla Skarbu Państwa (in dubio pro fisco) nieuwzględnienie darowizny, pożyczki oraz alimentów otrzymywanych od męża w łącznej kwocie .... Organ podatkowy wprawdzie przesłuchał R. J. w charakterze świadka, jednak zeznań tych nie poddał właściwej ocenie stwierdzając ogólnikowo, że są one niewiarygodne i nie zasługują na uwzględnienie. Ustalenia Urzędu Skarbowego są wewnętrznie niespójne, gdyż z jednej strony uwzględnia się transakcje przeprowadzone w kantorze, a z drugiej strony ustalono, że stan oszczędności na 1 stycznia 2000r. był zerowy. R. J. w 1992r. otrzymał wynagrodzenie za granicą w wysokości ponad ... marek i przychód ten winien zostać uwzględniony jako źródło pokrycia wydatku. Odwołująca podkreśliła ,że oszczędności z 20 letniego stażu pracy oraz gotówkę z tytułu przedpłaty na samochód wraz z premią gwarancyjną zamieniła na środki dewizowe, posiadała terminową lokatę bankową, którą następnie zlikwidowała, a uzyskane pieniądze przeznaczyła na dewizy. W oparciu o powyższe zarzuty podatnik wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia .... uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części ustalającej podatek dochodowy powyżej kwoty ...zł, a w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Uznał, że uwzględnienia wymaga dokument wpłaty przez R. J. w dniu ... na konto dewizowe Banku ... Oddział w K. kwoty ... DEM. Dokument ten wskazuje bowiem, że wymieniony miał do dyspozycji środki finansowe w tej wysokości. Pracował bowiem w Niemczech w okresie od 9 marca 1992 r. do 9 stycznia 1993 r. Nie można więc zaprzeczyć, że lokata ta mogła być założona z wynagrodzenia na legalnych zagranicznych kontraktach. Ustalono, że w aktach podatkowych znajduje się dowód zakupu, z którego wynika, że R. J. nabył w dniu .... samochód osobowy za kwotę ...,- DEM. Organ odwoławczy nie dał jednak wiary jego twierdzeniom, że zakup ten sfinansowała "Koleżanka z Niemiec". Nie przedstawiono bowiem żadnych wiarygodnych dokumentów, które by uprawdopodobniły fakt otrzymania tego rodzaju prezentu. Uznano zatem, że samochód został nabyty z lokaty założonej w dniu .... Pozostałą kwotę ... DEM R. J. mógł dysponować na początku 2000 r. i mógł wykorzystać na udzielenie pożyczki w kwocie ... zł. Ustalono, iż brak jest wiarygodnych dowodów uprawdopodobniających posiadanie przez męża podatnika oszczędności w złotówkach. Świadek H. P. nie potwierdził tych okoliczności. Organ odwoławczy nie znalazł podstawy do przyjęcia jako dochodu środków stanowiących alimenty na dzieci skoro zainteresowani zgodnie oświadczyli, że poczynając od 1996 r. pieniądze były pobierane przez uprawnionych, a ponadto podatnik nie posiadał żadnych dokumentów potwierdzających otrzymywanie świadczeń alimentacyjnych. Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko organu I instancji odnośnie stanu oszczędności, ustalonego na dzień 1 stycznia 2000r. Podatnik w latach 1990- 1999 prowadziła przy pomocy rodziców budowę domu mieszkalnego, który następnie w czerwcu 2000r. został darowany synowi. W oparciu o powyższe ustalenia Organ odwoławczy uznał, że podatnik mógł w 2000r. dysponować dodatkową kwotą ... zł z tytułu udzielonej pożyczki przez R. J.. Pomniejszając dochód nie znajdujący pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu ustalony w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego tj. ... zł o kwotę ... zł, do opodatkowania został dochód w wysokości ... zł. Podatek dochodowy według stawki 75 % ustalono zatem w kwocie 44.912,00 zł. J. J. wniosła skargę, w której zarzucono zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 20 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, poprzez przyjęcie, że osiągnęła w 2000r. przychód nie znajdujący pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu, w szczególności poprzez nieuwzględnienie faktu, że w poprzednich latach osiągnęła znaczne zasoby majątkowe oraz naruszenie prawa procesowego, w tym art. 120-123 i art. 187- 192 Ordynacji podatkowej, poprzez rozstrzyganie wątpliwości na korzyść Skarbu Państwa. W ocenie skarżącej, organ drugiej instancji bez bliższego uzasadnienia uznał pożyczkę udzieloną przez R. J. w kwocie ..., a niezasadnie odmówił uznania tej pożyczki w kwocie ...zł. Nadto niesłusznie odmówiono uwzględnienia alimentów w wysokości ..., uznając, że skoro były one wypłacane dzieciom, to matka tymi środkami nie dysponowała. Błędnie też zinterpretowano ugodę sądową z dnia ...., uznając, że będąca jej przedmiotem nieruchomość stanowiła cały majątek wspólny. Wobec powyższych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, względnie o uchylenie tejże decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ odwoławczy. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Podkreślono, że podatnik nie uprawdopodobnił posiadania znacznych zasobów majątkowych z lat poprzedzających 2000r. Uzyskiwane dochody nie pokrywały nawet wydatków na cele konsumpcyjne jej trzyosobowej rodziny. W tym też czasie (1990 – 2000) ze środków własnych i pomocy rodziny kontynuowała budowę domu. Wskazano, iż skarżąca nie uprawdopodobniła faktu posiadania na dzień 1 stycznia 2000r. zasobów pieniężnych zarówno w złotówkach, jak i w obcej walucie. Organy podatkowe jednak z korzyścią dla podatnika uwzględniły dochód ze sprzedaży marek (w listopadzie i grudniu 2000r), pomimo braku dowodu na zakup tej waluty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Skarga nie jest zasadna. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia (art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wskazany przepis zawiera, jak wynika z jego treści postanowienie o wiążącym charakterze wykładni prawa materialnego i procesowego a w szczególności braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zawiera również postanowienie o wiążącym charakterze "wskazań co do dalszego postępowania''. Wskazania, o których mowa, mają wytyczać kierunek działania organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Sąd Administracyjny w orzeczeniu z .... stwierdził, iż podziela argumentacje skargi w tej części, która dotyczy naruszenia zasady gromadzenia i rozpatrywania materiału dowodowego (art. 187 § 1, art. 191 ordynacji podatkowej) "w odniesieniu do posiadania przez męża skarżącej środków finansowych pozwalających na udzielenie jej pożyczki i darowizny". W aktach sprawy znajduje się bowiem dowód (k. 239 akt podatkowych) potwierdzający, iż R. J. (mąż skarżącej) ... wpłacił na swoje konto dewizowe kwotę ... marek. Organy podatkowe w dotychczasowym postępowaniu dowodu tego jednak nie uwzględniły, naruszając zasadę prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej) i obowiązki wynikające z art. 187 § 1. Mając na względzie wyrażoną w tym zakresie ocenę prawną postępowania dowodowego Sąd wskazał aby w toku dalszego postępowania przeprowadzony został dowód z zeznań skarżącej co do źródeł finansowania budowy domu jednorodzinnego oraz R.J. co do wydatkowania i rozliczenia wpłaconej na konto dewizowe kwoty ... marek. W ponownym postępowaniu organ podatkowy uzupełnił materiał dowodowy, przesłuchując skarżącą i jej męża R.J.. W oparciu o zebrany materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) i dokonaną jego ocenę (art. 191 Ordynacji podatkowej) uznano, iż wskazana lokata mogła być założona z pieniędzy zarobionych na legalnych zagranicznych kontraktach. Odnosząc się do problemu wykorzystania środków pieniężnych zgromadzonych na tej lokacie organ odwoławczy uznał, iż z tych środków R. J. nabył ... samochód osobowy za kwotę ... marek. Pozostałą kwotę z lokaty (... marek) mógł wykorzystać na udzielenie skarżącej 20 października 2000r. pożyczki w kwocie ... zł, uwzględniającej średni kurs NBP marki. Skarżąca bezpodstawnie zarzuca, iż organy podatkowe naruszyły wskazane przepisy postępowania a w szczególności, iż wszelkie wątpliwości rozstrzygnęły na korzyść Skarbu Państwa. Wskazała też, że w dniu 20 października 2000r. R. J.i udzielił jej pożyczki w kwocie ... zł a nie jak ustalono w kwocie ... zł. Argumentacja skarżącej nie jest trafna. Organ odwoławczy dokonał bowiem prawidłowej oceny zebranego materiału dowodowego. W toku postępowania nie przedłożono bowiem "historii rachunku bankowego", z której wynikałaby kolejność poszczególnych wypłat. W tej sytuacji organ odwoławczy był uprawniony do uwzględnienia z korzyścią dla skarżącej, iż pozostała po zapłaceniu ceny zakupu samochodu kwota mogła być przeznaczona na realizacje wydatków skarżącej w roku 2000. Sugerowane więc w skardze przyjęcie wykładni – in dubio pro fisco – nie znajduje żadnego odniesienia do realiów rozpoznawanej sprawy. Organy podatkowe słusznie uznały, iż R. J. nabył samochód z pieniędzy zgromadzonych na koncie dewizowym. W toku postępowania zarówno skarżąca jak i zainteresowany nie wskazali innego źródła finansowania tego zakupu. Zasadnie też wyjaśniono przyczyny, dla których odmówiono wiarygodności zeznaniom świadka co do kupna samochodu przez "Koleżankę z Niemiec". Nabywcą samochodu jak wynika z niekwestionowanych ustaleń był przecież R. J. i pojazd ten zarejestrowany został zarówno na niego jak i na skarżącą. Wskazane okoliczności uwiarygadniaią więc, iż samochód zakupiony został przez R. J. i sfinansowany z jego środków pieniężnych. Dokonując oceny prawnej rozstrzygnięcia organu podatkowego w orzeczeniu z ... wskazano, iż to podatnik winien wykazać, że uzyskał przychody z określonego źródła lub, że posiadał w latach poprzednich mienie bądź zasoby finansowe, które pozwoliły mu na poczynienie wydatków, o których wysokości sam oświadczał i podawał. Skarżąca niesłusznie więc zarzuca, iż "organy podatkowe bezpodstawnie obarczały winą podatniczkę z tytułu nie ujawnienia przez nią wszystkich informacji na temat dochodów męża". Skarżąca powinna była bowiem wskazać źródła finansowania wydatku a organ podatkowy miał obowiązek ocenić wiarygodność jej twierdzeń. Przesłuchany w charakterze świadka R. J. zeznał (k ..), iż "nie pamiętam dokładnie, ale chyba na pożyczkę" przekazał kwotę ... marek. Stwierdzenie to, jak słusznie zauważyły organy podatkowe w świetle zakupu samochodu i jednoczesnego braku "historii rachunku bankowego" nie mogło stanowić podstawy do przyjęcia, iż kwota ... marek w całości przeznaczona została na pożyczkę dla skarżącej, tym bardziej, iż przesłuchany .... (k ... t. II) wskazał na odmienne źródło finansowania pożyczki w kwocie ... zł (dolary ). Organy podatkowe prawidłowo stwierdziły, iż należne skarżącej alimenty na utrzymanie dwójki dzieci nie stanowiły przychodu, z którego mogła finansować wydatki roku podatkowego. W tym zakresie nie przedstawiono bowiem żadnych dowodów, z których wynikałoby otrzymywanie przez skarżącą określonych rat alimentacyjnych. Z kolei R. J. zeznał (k. .. t. II), iż alimenty "od 1996r. przekazywałem synom ponieważ nie wiem co żona by z tymi alimentami zrobiła". Niesłuszny jest więc zarzut, iż "w rozliczeniach nie uwzględniono dochodów jakie podatniczka miała z tytułu alimentów". Jeżeli w latach poprzednich skarżąca otrzymywała alimenty to nie stanowiły one jej dochodu, gdyż były przeznaczone na bieżące utrzymanie osób uprawnionych do ich otrzymywania. Nie ma zatem znaczenia czy otrzymywane alimenty (po 1996r.), jak twierdzi skarżąca, były jej przekazywane czy też uprawnieni, dysponowali tymi środkami we własnym zakresie. Skarżąca ma oczywiście racje, iż zawarta ... między zainteresowanymi stronami ugoda sądowa (k ... t. II) dotyczy tylko działki na której kontynuowana była budowa domu jednorodzinnego. Jednakże skarżąca nie wykazała, iż przed tą datą dokonano podziału innych składników majątkowych z których dochód miałby być źródłem finansowania wydatków roku 2000. Podstawą odmiennej oceny zaskarżonej decyzji nie są zeznania świadka H. P.(k. 128 t II), który zeznał, iż był obecny w latach osiemdziesiątych przy jednej sprzedaży przez R. J.wyrobów ze złota i samochodu osobowego a nadto podał, iż wymieniony miał "bogatą rodzinę". Organ, odwoławczy słusznie zauważył, iż ogólnikowa treść tych zeznań nie stwarza podstaw do przyjęcia, iż jakiekolwiek dochody z tej czy innych transakcji mogły być źródłem finansowania wydatków skarżącej. Po zniesieniu ustawowej wspólności małżeńskiej (....) i po podziale majątku wspólnego (...) skarżąca kontynuowała budowę domu jednorodzinnego. Jak wynika z zeznań stron oraz wniosku o podział majątku z .... (k... t II) budowa nie była finansowana przez R. J.. Wydatki poniesione na bieżące utrzymanie w roku podatkowym określone zostały przy uwzględnieniu przedłożonych dowodów opłat (telefon, prąd, RTV itp.) i wyjaśnień zainteresowanej zawartych w piśmie z 17 grudnia 2001r. Bezpodstawnie zatem skarżąca zarzuca "błędne ustalenie wysokości wydatków". W świetle powyższych okoliczności należy uznać, iż postępowanie podatkowe prowadzone było zgodnie z zasadami określonymi w art. 120 – 123 ordynacji podatkowej, a skarżąca miała zapewniony czynny udział w każdym stadium tego postępowania. W tym zakresie, poza przytoczeniem przepisów, skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych zarzutów, które wskazywałyby na naruszenie zasad postępowania. Organy podatkowe zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy i na jego podstawie trafnie oceniły ich wartość dowodową (art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej). Rozpoznając ponownie sprawę uwzględniono ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu z 7 lipca 2005r. Wbrew zarzutowi skargi organy podatkowe nie naruszyły przepisu prawa materialnego, to jest przepisu art. 20 ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 Nr 14 poz. 176). Słusznie bowiem stwierdzono, iż z konta dewizowego założonego 23 października 1998r. R. J. mógł przekazać skarżącej jedynie kwotę odpowiadającą równowartości 7 500 marek. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę uchyla decyzję jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uznając, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia skargi na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ J. Małecki /-/ S. Zapalska /-/ S. Małek