I SA/Po 1118/97

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Krystyny P. na decyzję Izby Skarbowej w P. z dnia 27 czerwca 1997 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług - oddala skargę. Urząd Skarbowy P.-W. decyzją z dnia 17 marca 1997 r. określił Krystynie P. podatek od towarów i usług za poszczególne 23 miesiące od lutego 1994 r. do grudnia 1995 r. W toku przeprowadzonej kontroli podatkowej ustalono, że podatniczka ta w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą nie deklarowała i nie odprowadzała należnego podatku od towarów i usług za ww. okres. Należące do Krystyny P. przedsiębiorstwo "L." świadczyło, zgodnie z umową, usługi na rzecz przedsiębiorstwa "M." polegające na dostarczaniu próbek pasz oraz materiałów informacyjnych wskazanym mieszalniom, badaniu wiarygodności mieszalni i wyjaśnianiu sytuacji spornych wynikających z niezgodności parametrów dostarczanej mączki mięsnej z danymi ofertowymi i pobieraniu w związku z tym prób pasz z kwestionowanej dostawy, przekazywaniu ich do badania Zakładowi Weterynarii oraz dostarczaniu wyników mieszalniom i przedsiębiorstwu "M." Usługi te, zgodnie z opinią Głównego Urzędu Statystycznego z 21 listopada 1996 r., zostały zakwalifikowane do podkategorii 74.84.14 "usługi w zakresie pośrednictwa komercyjnego oraz szacowanie wartości, z wyjątkiem wyceny nieruchomości i wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych" - w Klasyfikacji Wyrobów i Usług obowiązującej od 1 kwietnia 1995 r., zaś w obowiązującej do 31 marca 1995 r. Klasyfikacji Usług - do podbranży 65301 "pozostałe czynności pomocnicze w rynkowym handlu wewnętrznym i zagranicznym". Tenże Główny Urząd Statystyczny wyjaśnił też, że świadczone przez podatniczkę usługi mają charakter pośrednictwa mimo, iż nie uczestniczy ona bezpośrednio w zawieraniu kontraktów między stronami. Sprzedaż tych usług podlega stawce podatku od towarów i usług w wysokości 22 procent. Biorąc pod uwagę fakt, że w II półroczu 1993 r., podatniczka osiągnęła obrót w wysokości 5.855.500.000 zł /przed denominacją/ więc w 1994 r. nie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 14 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. podobnie jak i w 1995 r., skoro w 1994 r. wartość sprzedaży przekroczyła 80.000.000 zł i wynosiła 7.227.633.000 zł /przed denominacją/. Wartość sprzedaży brutto za poszczególne miesiące urząd skarbowy ustalił na podstawie księgi przychodów i rozchodów i dowodów sprzedaży. Od decyzji tej pełnomocnik podatniczki wniósł odwołanie do Izby Skarbowej w P., kwestionując uznanie prowadzonej przez Krystynę P. działalności za pośrednictwo, ponieważ otrzymywana przez nią zapłata za usługi nie miała charakteru prowizji, bowiem nie była związana z ilością sprzedanej przez firmę "M." mączki. Organ odwoławczy, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 27 czerwca 1997 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, uznając za zasadne stanowisko organu I instancji. Izba Skarbowa podkreśla też, że art. 4 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług odwołuje się bezpośrednio do nomenklatur statystycznych, wobec czego organ podatkowy zasadnie zwrócił się do urzędu statystycznego o wyjaśnienie wątpliwości w zakresie klasyfikacji świadczonych przez podatniczkę usług i zakwalifikował je zgodnie ze stanowiskiem tego urzędu. W skardze na tę decyzję pełnomocnik Krystyny P. wnosi o jej uchylenie jako naruszającej prawo /bez bliższego sprecyzowania tego naruszenia/ i wywodzi podobnie jak w odwołaniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania sprzedaży podatkiem od towarów i usług, podatkowi temu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług, o czym przesądza treść art. 2 ust. 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./. Wyjątki od tej zasady przewidują przepisy tej ustawy określające zwolnienia przedmiotowe /art. 7/ oraz podmiotowe /art. 14 ust. 1/. Jeżeli więc określone usługi nie korzystają ze zwolnienia od wspomnianego podatku bądź ze zwolnienia tego nie korzysta podatnik, jest on obowiązany do deklarowania i uiszczania podatku od towarów i usług. Dla prawidłowego opodatkowania usług niezbędne jest dokładne ustalenie rodzaju świadczenia w aspekcie przepisów o statystyce państwowej. Przepis art. 4 pkt 2 omawianej ustawy wyraźnie określa, że przez usługi należy rozumieć usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie wspomnianych przepisów o statystyce. Symbol klasyfikacji usług przesądza bowiem nie tylko zwolnieniu od podatku lecz także o zastosowaniu odpowiedniej stawki podatku /vide załącznik do ustawy/. W przypadku zaś, gdy organ podatkowy ma wątpliwości co do zastosowania odpowiedniej klasyfikacji usług winien zwrócić się do urzędu statystycznego o zajęcie stanowiska w określonej sprawie. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. Urząd Skarbowy zakwalifikował więc świadczone przez podatniczkę usługi, zgodnie ze stanowiskiem Głównego Urzędu Statystycznego wyrażonym w piśmie z 21 listopada 1996 r., do usług podbranży Klasyfikacji Usług 65301 jako czynności pomocnicze w rynkowym handlu wewnętrznym i zagranicznym, zaś po 1 kwietnia 1995 r. w związku z wejściem w życie Klasyfikacji Wyrobów i Usług, do podkategorii 74.84.14 jako usługi pośrednictwa komercyjnego oraz szacowania wartości. Usługi tego rodzaju nie są zwolnione od podatku, co wynika z załącznika Nr 2 do ustawy, wobec czego podlegają opodatkowaniu, i to według stawki 22 procent, zgodnie z art. 18 ust. 1 powołanej ustawy. W tej sytuacji, ponieważ skarżąca w 1994 r., jak i w 1995 r. nie korzystała ze zwolnienia podmiotowego przewidzianego w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r., ze względu na wysokość osiągniętego w II półroczu 1993 r. oraz w 1994 r. obrotu, która przekraczała odpowiednio (...) 600.000.000 zł i 800.000.000 zł, podzielić należy stanowisko organów podatkowych co do zasadności opodatkowania Krystyny P. podatkiem od towarów i usług za poszczególne miesiące r. 1994 i 1995. W świetle powyższego, wobec braku podstaw do uznania ogólnikowych argumentów skargi za zasadne, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec jak w sentencji.