I SA/Po 1139/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych PIT-39 w związku ze zbyciem nieruchomości w 2012 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] B. N. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...], którą odmówiono podatniczce umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych PIT-39 w związku ze zbyciem nieruchomości w 2012 r. w kwocie głównej [...] zł. W petitum skargi strona wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić przy tym należy, iż Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu powinien mieć na uwadze interes wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2005 r., sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.) W ocenie Sądu, mając na uwadze całokształt okoliczności wynikających z akt sprawy, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie strona skarżąca do wniosku nie dołączyła żadnych dokumentów potwierdzających jej aktualną sytuację majątkową, to jednak Sąd jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu nie tylko w oparciu o analizę wniosku strony, ale także o dokumenty znajdujące się w aktach sprawy (por. postanowienia NSA: z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt II FZ 417/10; z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 557/10; publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu za uwzględnieniem wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przemawia przede wszystkim trudna sytuacja materialna B. N., która znajduje potwierdzenie w aktach zgromadzonych w toku postępowania podatkowego. Podkreślenia wymaga, że skarżąca na mocy decyzji [...] w P. z dnia [...] otrzymuje zasiłek stały w kwocie [...] zł. Otrzymuje również dodatek na wodę w wysokości ok. [...] zł na okres 6 miesięcy. Ponadto korzysta z pomocy Caritasu w formie żywności, a także ze wsparcia osób trzecich. Trudna sytuacja materialna skarżącej znalazła także potwierdzenie w postanowieniu referendarza sądowego tutejszego Sądu z dnia 25 listopada 2013 r., którym przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Istotnym jest fakt, że skarżąca od 2009 r. leczy się na nowotwór tarczycy i znajduje się pod stałą opieką lekarzy (endokrynologa, kardiologa, neurologa). Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawczyni pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego doprowadziłoby wyłącznie do zaistnienia sytuacji ponownego jej zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie wysokość zobowiązania ciążącego na skarżącej ([...] zł) oraz osiągane przez nią dochody (zasiłek w kwocie [...] zł) uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie należy jednak podkreślić, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.