I SA/Po 1147/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie NSA Jerzy Małecki NSA Maria Skwierzyńska Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi W.L. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług o d d a l a s k a r g ę /-/M.Skwierzyńska /-/Wł.Zygmont /-/J.Małecki Izba Skarbowa decyzją nr [...] z dnia [...]r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...]r. ustalającą W. L. podatek od towarów i usług w wysokości [...]zł z tytułu importu samochodu osobowego marki [...] w stanie rozmontowanym. W uzasadnieniu izba wyjaśnia, iż kwestia sprowadzenia przez podatnika części samochodowych, zmontowanie z nich tzw. składaka oraz zaniżenia wartości celnej sprowadzonego towaru została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Prezesa Urzędu Głównego Ceł z dnia 27 stycznia 2000 r., nr DOT-I-5540-4066/GJ i prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 28 czerwca 2001r., sygn. akt I S.A./PO 387/00. W dalszej części swego uzasadnienia izba informuje, że w przypadku importu organy podatkowe działają w oparciu o decyzje organów celnych. Zgodnie z art. 11 "c" ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, w przypadku stwierdzenia, że urząd celny nie pobrał podatku lub pobrał go w kwocie niższej od należnej, organ podatkowy zobowiązany był do wydania decyzji ustalającej podatek w prawidłowej wysokości. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - W. L. powyższej decyzji zarzucił naruszenie art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa, wnosząc ojej uchylenie. Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, z uzasadnieniem jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje: Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny I instancji, na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji obowiązuje zasada oficjalności, mająca tetyczne umocowanie i określone granice w postanowieniach art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z zasadą oficjalności, wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa - nawet tych nie podnoszonych w skardze, a związanych z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez sąd administracyjny są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednocześnie skład orzekający wyjaśnia stronie skarżącej, iż zgodnie z treścią art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ocena prawna i wskazania co do dalszego przebiegu postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Powyższy zapis oznacza, iż orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne (podatkowe) w sprawie. Odnosząc się do kwestii podnoszonej w skardze należy wskazać, iż w prawomocnym wyroku NSA, Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 28 czerwca 2001 r., sygn. akt 1 SA/Po 387/00 oddalono skargę W. L. na decyzję organów celnych, w której podwyższono deklarowaną na granicy wartość celną sprowadzonego samochodu osobowego marki [...] w stanie rozmontowanym. W wyroku tym została przesądzona wartość celna sprowadzonego samochodu osobowego, która stanowi podstawę do prawidłowego wymiaru podatku od towarów i usług. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym w tej materii, zarówno organy podatkowe dokonujące prawidłowego wymiaru podatku od towarów i usług od sprowadzonego samochodu, jak i obecny skład orzekający miały prawny obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej co do wartości sprowadzonego samochodu, a wynikającej z uzasadnienia powyższego wyroku NSA z dnia 28 grudnia 2001 r. Organy podatkowe w oparciu o prawomocny wyrok NSA z dnia 28.01.2001 r. zobowiązane zatem były do zastosowania art. 11 "c" ustawy z dnia 8 stycznia o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) i skoro organ celny jako płatnik pobrał na granicy podatek w kwocie niższej od należnej - do wydania decyzji ustalającej VAT od sprowadzonego samochodu osobowego według ustalonej prawomocnym wyrokiem sądu prawidłowej wartości celnej. Sąd administracyjny wyjaśnia ponadto, iż zupełnie bezpodstawne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia- przez organy podatkowe art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. W postępowaniu podatkowym nie stosuje się bowiem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a postanowienia ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Z tych zatem powodów, na podstawie art. 152 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/M.Skwierzyńska /-/Wł.Zygmont /-/J.Małecki LF