I SA/Po 116/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 09 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia [...] stycznia 2016 r. skarżąca Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego, uchylającej decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] maja 2015 r. i określającej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2011 r. na kwotę [...] zł. Uzasadniając wniosek skarżąca powołała się na to, iż w sytuacji gdy istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji jako niezgodnej z przepisami prawa materialnego, uiszczenie zobowiązania w określonej wysokości mogłoby narazić Spółkę na szkodę, zwłaszcza, że sytuacja finansowa [...] sp. z o.o. jest aktualnie bardzo trudna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: "P.p.s.a."), sąd może na wniosek strony skarżącej wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego, uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby nastąpiła ocena Sądu, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona powinna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia, działając we własnym interesie. W rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, zawarty w petitum skargi, nie został uzasadniony. Skarżąca nie wskazała na istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wypełnia przesłanki wstrzymania aktu powołanie się na ogólny wywód, że uiszczenie zobowiązania w określonej wysokości mogłoby narazić Spółkę na szkodę, zwłaszcza, że sytuacja finansowa [...] sp. z o.o. jest aktualnie bardzo trudna. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (zob.postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r. o sygn. akt FZ 65/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym wskazać, że przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, iż ciężar wykazania, że okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji będzie powodować znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, Legalis). Należy stwierdzić, że skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.