I SA/Po 1166/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński(spr.) Sędziowie Sędziowie NSA Jerzy Małecki As.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 marca 2007 r. sprawy ze skargi A. i M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. oddala skargę /-/ M.Jaśniewicz /-/ J.Ruszyński /-/ J.Małecki Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia [...] nr [...] określił A. i M. J. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003 w wysokości [...]zł. Ustalono, że A.J. był wspólnikiem spółki jawnej A, a jego udział w przychodzie Spółki wynosił [...]. Spółka w dniu [...] 11.2002r. zawarła z Raiffeisen Bank S.A. umowę kredytową [...], która dotyczyła kredytu krótko terminowego odnawialnego dewizowego. Wg § 1 umowy Bank udzielił Spółce [...] CHF ([...] franków szwajcarskich) z przeznaczeniem na finansowanie zakupu środków obrotowych. Termin ostatecznej spłaty wszelkich zobowiązań z tytułu umowy upływał w dniu [...] grudnia 2003r. Również w dniu [...]11.2002r. pomiędzy kontrolowaną Spółką, a Raiffeisen Bank S.A. zawarto umowę rachunku bankowego "bieżącego pomocniczego oraz umowę ramową otwierania i prowadzenia rachunków lokat terminowych - w złotych i w walutach wymienialnych". W § 1 w/w umowy zawarto zapis, iż Bank prowadzi dla klienta rachunek bieżący, waluta PLN oraz wskazano numer rachunku. W dniu [...] 11.2002r. na podstawie awizo kredytowego (nr zlecenia [...]) Bank postawił kredytobiorcy do dyspozycji na w/w rachunku bankowym prowadzonym w PLN kwotę kredytu w wysokości [...] zł. Kredyt w całości spłacono w 2003 roku, a spłat dokonano w siedmiu ratach w miesiącu grudniu 2003 roku. Na dzień udzielenia kredytu [...].11.2002r. kurs CHF wynosił 2,63 zł. W wyniku zmiany kursów walut powstała różnica pomiędzy wartością zaciągniętego kredytu w wysokości [...] CHF przeliczonego na PLN w dniu jego uruchomienia, a rzeczywistą wartością spłaty kredytu. W dniu uruchomienia kredytu wartość jego wynosiła [...] zł. Faktycznie spłacono kwotę [...] zł (należność główna). Różnicę w wysokości [...] zł kontrolowana Spółka zaliczyła do kosztów uzyskania przychodu jako różnice kursowe i zaewidencjonowała na koncie 761 "pozostałe koszty operacyjne". Organ I instancji na podstawie analizy materiału dowodowego stwierdził, iż Spółka otrzymała i spłacała kredyt w walucie polskiej, a jego wartość była przeliczana w odniesieniu do kursu CHF z dnia otrzymania kredytu i odpowiednio z dnia jego spłaty. Zatem różnica jaka powstała pomiędzy wartością kredytu obliczoną wg kursu z dnia otrzymania, a wartością w momencie spłaty nie stanowi kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. nr 14, po. 176 ze zm.) zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursów średnich ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski z dnia poniesienia kosztu. Jeżeli koszty wyrażone są w walutach obcych, a między dniem ich zarachowania i dniem zapłaty występują różne kursy walut, koszty te odpowiednio podwyższa się lub obniża o różnice wynikające z zastosowania kursu sprzedaży walut z dnia zapłaty, ustalonego przez bank, z którego usług korzystał ponoszący koszt, oraz zastosowania kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zarachowania kosztów. Natomiast zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. "a" w/w ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów) z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Jednocześnie w sprawie nie mogą mieć zastosowania przepisy dotyczące kosztów z tytułu różnic kursowych określone w art. 22 ust. la ustawy bowiem kredyt został udzielony w walucie krajowej i jego spłata następowała również w tej walucie. Zatem zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty [...] zł stanowi naruszenie przepisów art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 24 ust. 1 tej ustawy. Ponadto organ I instancji stwierdził, iż zawarte w księgach rachunkowych zapisy obrazują całokształt zdarzeń gospodarczych. Nieprawidłowe uznanie wydatku za koszt uzyskania przychodu stanowi o wadliwości księgi pod względem formalnym. Zgodnie z art. 193 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa księgi podatkowe prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów. Stosownie do art. 193 § 5 cytowanej ustawy organ podatkowy uznaje jednak za dowód księgi podatkowe, które prowadzone są w sposób wadliwy, jeżeli wady nie mają istotnego znaczenia dla sprawy. Organ podatkowy nie stwierdził nierzetelności prowadzonych ksiąg rachunkowych. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2006 r. A. i M. J. wnieśli o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji. Skarżący zarzucili: - błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie przez organy podatkowe, iż kredyt został udzielony w walucie krajowej i jego spłata następowała również w walucie krajowej, - naruszenie art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez błędne zastosowanie. W uzasadnieniu skargi stwierdzili, iż przedmiotowy kredyt został wykorzystany w celu osiągnięcia przychodu. Udzielony został w walucie CHF i jego spłata następowała również w tej walucie. Kredyt ten na podstawie odrębnej dyspozycji Kredytobiorcy został udostępniony w PLN na rachunek kredytobiorcy w kwocie [...] zł. Na dowód powyższego skarżący załączyli pismo Banku B S.A. z dnia [...] września 2006 r. Służył on bieżącej działalności na terytorium RP w której środkami płatniczymi są PLN, a nie CHF. Ponadto skarżący stwierdzają, iż nieprawidłowo zastosowano art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na to, iż w artykule tym nie ma mowy o różnicach kursowych, które wystąpiły w związku ze spłatą kredytu walutowego na bieżącą działalność firmy. Skarżący zarzucają, iż organy podatkowe nie wskazały, gdzie powstałą różnicę należy zakwalifikować. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Okoliczności faktyczne sprawy są niesporne. Na podstawie umowy nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. skarżącym został udzielony kredyt. Kredyt ten został uruchomiony w złotówkach o czym świadczy awizo kredytowe z [...] listopada 2002 r. Jak słusznie podkreśla to organ odwoławczy sami skarżący stwierdzili, że kredyt został im udzielony w złotówkach. Skarżący spłacali kredyt również w złotówkach. Wartość udzielonego kredytu była przeliczana w odniesieniu do kursu franków szwajcarskich z dnia otrzymania kredytu i z dnia jego spłaty. Artykuł 22 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ustala zasadę, iż różnice kursowe mogą wystąpić wyłącznie w przypadku, gdy koszty są wyrażone w walutach obcych. W niniejszej sprawie kredyt został udzielony w złotych polskich i w złotych został spłacony. Fakt zamieszczenia walutowej klauzuli waloryzacyjnej w umowie kredytowej jest wewnętrzną sprawą umawiających się stron i nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Nie powstały w niej różnice kursowe, gdyż koszty ponoszone są w złotówkach. Różnice kursowe mogą dotyczyć tylko kosztów, które są wyrażone w walutach obcych. Z powyższych przyczyn skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ H.Jaśniewicz /-/ J.Ruszyński /-/ J.Małecki uk