I SA/Po 1186/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska /spr./ Sędziowie NSA Sylwia Zapalska as. sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant: sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006r. sprawy ze skargi Spółki " A" spółka jawna na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc czerwiec 2002r. I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] ; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej spółki jawnej "A" kwotę 2.879,40 zł ( dwa tysiące osiemset siedemdziesiąt dziewięć złotych czterdzieści groszy ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. stwierdza, że decyzje określone w punkcie pierwszym nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Skwierzyńska /-/ S. Zapalska Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] 2005r. sygn. akt I [...] oddalił skargę Spółki "A" -spółka jawna w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2002r. określającą spółce wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za czerwiec 2002r. do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w kwocie [...] zł i do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł. Spółka w złożonej korekcie deklaracji VAT [...] za miesiąc czerwiec 2002r. wykazała podatek VAT do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie [...] zł. Organ podatkowy, po analizie tej korekty deklaracji stanął na stanowisku, że zwrot podatku w tej wysokości nie znajduje uzasadnienia. W odwołaniu od decyzji Urzędu Skarbowego podatnik podniósł, że wobec dokonania zakupu środka trwałego w świetle przepisu art. 21 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług i części przepisu ust. 4 zwrot nadwyżki podatku jest uzasadniony przepisem art. 21 ust. 2 w. w. ustawy. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska przedstawionego w odwołaniu podkreślając, iż w deklaracji VAT [...] za czerwiec 2002r. podatnik wykazał sprzedaż opodatkowaną wg stawki 7% i 22% mając na względzie przepis art. 21 ust. 4, z którego enumeratywnie wynika, w jakiej sytuacji nie znajduje on zastosowania (ust. 5). Jednym z wyjątków od zasady zwrotu różnicy podatku jest zakup środków trwałych, jednak fakt ten nie uzasadnia żądania zwrotu podatku naliczonego od innych zakupów tylko dlatego, że w danym miesiącu zakupiono oprócz innych towarów (usług) także środek trwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. podzielił stanowisko organu podatkowego II instancji uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W okresie od 1993 - 2000r. ograniczenie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym miało charakter czasowy i zgodnie z wówczas obowiązującym brzmieniem przepisu art. 21 ust. 4 ustawy o VAT organ podatkowy miał obowiązek zwrócić podatnikowi pełną kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, mogąc jednak przesunąć dokonanie zwrotu w czasie na okres 3 miesięcy bez obowiązku płacenia odsetek: z dniem 1 stycznia 2001r. nastąpiła zmiana powołanego przepisu, zgodnie z którą następuje ograniczenie zwrotu nadwyżki podatku do wysokości kwoty stanowiącej równowartość 22% wartości obrotu opodatkowanego niższymi stawkami. Ograniczenie to ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zwrotu dokonanego na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 8.I.1993r. gdy podatnik wykonuje czynności polegające na opodatkowaniu stawką niższą niż 22%, nie ma jednak zastosowania w przypadku dokonania zakupów inwestycyjnych na podstawie art. 21 ust. 3 w. w. ustawy. W związku z tym spółka mogła uzyskać zwrot kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktury dotyczącej zakupu środka trwałego lecz prawo to nie dotyczyło zakupów opodatkowanych stawką niższą niż 22%, dokonanych wyłącznie po to, aby uzyskać zwrot całej nadwyżki na rachunek bankowy. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej spółki "A" - Polska, wyrokiem z dnia [...] 2006r. sygn. akt [...] uchylił zaskarżony wyroku i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w P. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku zakwestionował prawidłowość wykładni przepisu art. 21 ust. 4 i 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego podatnik ma prawo do nieograniczonego zwrotu różnicy podatku naliczonego na podstawie art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r., wobec czego regulacja zawarta w art. 21 ust. 4 i 5 pkt 1 ustawy nie realizuje się każdym przypadku wskazanego przez Sąd I instancji celu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu Naczelny Sąd Administracyjny przekazał sprawę związany jest wykładnią dokonaną w tej sprawie prze ten Sąd. W świetle powołanej regulacji prawnej, po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, mając powyższy przepis na uwadze stwierdza, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku kasacyjnym, że zwrot różnicy podatku, o którym jest mowa w art. 21 ust. 2 ustawy, może być ograniczony jedynie na podstawie ust. 4 tego artykułu. W sytuacji, gdy na wysokość tego zwrotu ma wpływ również podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług, o których mowa w ust. 3, a więc, gdy wysokość zwrotu jest uzasadniona nabyciem tych towarów, ograniczenia zawartego w ust. 4 nie stosuje się, co oznacza, że podatnik ma prawo do nieograniczonego zwrotu różnicy podatku na podstawie art. 21 ust. 2. Oznacza to, że powołana regulacja art. 21 ust. 4 i 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym nie realizuje w każdym przypadku wskazanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny celu w postaci wyeliminowania możliwości dokonywania przez podatnika "drobnej" sprzedaży opodatkowanej stawką niższą niż 22 % wyłącznie po to, aby uzyskać zwrot całej nadwyżki. W tym stanie rzeczy organy podatkowe w toku ponownego rozpatrywania sprawy winny kierować się wyżej wskazanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego i zastosować w sprawie przedstawioną wyżej interpretację przepisu art. 21 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Mając powyższe względy na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a", art. 200 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Skwierzyńska /-/ S. Zapalska AR