I SA/Po 1186/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędziowie NSA Sylwia Zapalska As.sąd.WSA Roman Wiatrowski Protokolant st.sekr.sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi "N." Spółka z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2002 r. postanawia: zawiesić postępowanie /-/ R. Wiatrowski /-/ W. Zygmont /-/ S. Zapalska I SA/Po 1186/07 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 07 lutego 2007r. "N." sp. z o.o. z siedzibą w K., zastępowana przez pełnomocnika zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. o zwrot nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2002r. wraz z kwotą wynikającą z oprocentowania tej nadpłaty. Zdaniem Spółki zasadność wniosku wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25.06.2002r. (sygn. akt K 45/O1), uznającego za niezgodne z art. 2 Konstytucji RP przepisy art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy towarów podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 95, poz.1100). We wniosku podniesiono, że decyzją Sekretarza Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej Pełnomocnika do Spraw Osób Niepełnosprawnych z dnia 20 czerwca 1997r. "N." sp. z o.o. uzyskała status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony. W ramach prowadzonej działalności podatnik podjął decyzję o stworzeniu bazy szkoleniowo-wypoczynkowej, gdzie miały zostać zatrudnione osoby niepełnosprawne. W związku z powyższym podatnik w 1998r. zakupił od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa zespół pałacowo - parkowy w M., a w 1999r. przynależący do niego zespół budynków folwarcznych. Prace remontowe w zakupionych obiektach trwały od sierpnia 1998r. do grudnia 2003r. Główny obiekt stworzonej bazy rehabilitacyjno - szkoleniowej został oddany do użytku w lipcu 2001r. W utworzonej bazie wypoczynkowo - szkoleniowej w latach 2001-2003 organizowane były turnusy wypoczynkowe oraz imprezy integracyjne dla niepełnosprawnych pracowników Spółki. Baza wypoczynkowo-szkoleniowa objęta została statusem zakładu pracy chronionej i dodatkowo utworzono w niej w latach 2001-2003 stanowiska pracy dla dwóch osób niepełnosprawnych. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. decyzją z dnia [...] odmówił "N." sp. z o.o. stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2002r. Wobec tego, że "N." sp. z o.o. nie uzyskało statusu zakładu pracy chronionej na okres trzech lat lecz na czas nieokreślony zdaniem organu podatkowego pierwszej instancji nie ma do niego zastosowania wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r. sygn. akt. K 45/01. Stanowisko organu I instancji podzielił również Dyrektor Izby Skarbowej i decyzją z dnia [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy . Na decyzje organu odwoławczego strona zastępowana przez pełnomocnika wniosła skargę do sądu administracyjnego stawiając m.in. zarzut naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji poprzez uznanie, że art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy towarów podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 95, poz.1100) w zakresie, w jakim zmienia zasady wyliczenia kwoty podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi na rzecz przedsiębiorców prowadzących zakłady pracy chronionej na podstawie decyzji wydanych przed rokiem 1998 na czas nieokreślony, nie jest niezgodny z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku, wyrażonymi w art. 2 Konstytucji, w zakresie, w jakim nie przewiduje regulacji przejściowych niezbędnych dla zapewnienia ochrony interesów tej grupy prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy w zaufaniu do dotychczasowych przepisów rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w ich zakładach, a w konsekwencji poprzez uznanie, że w odniesieniu do tej grupy przedsiębiorców nie ma zastosowania ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007r. pełnomocnik strony skarżacej wniósł o zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku w sprawie o sygn. akt P 6/07. Natomiast pełnomocnik Izby Skarbowej nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sygn.akt I SA/Bd 435/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności art. 1 pkt. 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 95, poz.1100) z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim, nie przewidując przepisów przejściowych, zmienił zasady wyliczenia kwoty podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi na rzecz zakładów pracy chronionej, które na dzień 30 listopada 1999r miały status zakładów pracy chronionej przyznany bezterminowo decyzjami wydanymi na podstawie ustawy z dnia 09 maja 1991r o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 46 poz. 201). Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wyrażone w powyższym postanowieniu z dnia 13 grudnia 2006r. i uzasadnieniu tego postanowienia, co do zgodności art. 1 pkt. 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z art. 2 Konstytucji. Już wcześniej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu zostało zajęte stanowisko, zgodnie z którym wyrok Trybunał Konstytucyjnego dnia 25 czerwca 2002r. o sygn. akt K 45/01 miał zastosowanie dla przedsiębiorców mających status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony - por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2006r. o sygn. akt I SA/Po 2623/03 ( niepublikowany). Wskazane orzeczenie o sygn. akt I SA/Po 2623/03 zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 stycznia 2007r. o sygn. akt II FSK 851/06 ( niepublikowany), w którym NSA stwierdził, że do rozpatrywanej przez ten Sąd sprawy adekwatne jest orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2002r. o sygn. akt VCKN 1456/00( wyd. Lex nr 57237). W wyroku tym Sąd Najwyższy stwierdził, że "bezpośredniość stosowania Konstytucji nie oznacza kompetencji do kontroli konstytucyjności obowiązującego ustawodawstwa przez sądy i inne organy powołane do stosowania prawa. Tryb tej kontroli został bowiem wyraźnie i jednoznacznie ukształtowany przez samą Konstytucję. Jednocześnie w wyroku NSA o sygn. akt II FSK 851/06, zwrócono uwagę na ww. pytanie WSA w Bydgoszczy o sygn. akt I SA/Bd 435/06. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę postanowił nie występować do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem o zgodność art. 1 pkt. 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z art. 2 Konstytucji, ponieważ jak wyżej wskazano pytanie w tym zakresie zawisło przed Trybunałem Konstytucyjnym wskutek wskazanego postanowienia Sądu w Bydgoszczy. Przy pełnej akceptacji przez Sąd treści pytania i jego uzasadnienia wynikającego z postanowienia WSA w Bydgoszczy o sygn. akt I SA/Bd 435/06, niecelowe jest powtarzanie kolejnego pytania do Trybunału Konstytucyjnego w tym samym przedmiocie. Sąd stwierdza zatem, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawy o sygn. akt P 6/07, przedmiotem której pozostaje zagadnienie zawarte w ww. pytaniu prawnym WSA w Bydgoszczy z dnia 13 grudnia 2006r. sygn. akt I SA/Bd 435/06. Wobec powyższego na podstawie art. 125§1pkt1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr153, poz. 1270 z późn.zm.) Sąd postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie z urzędu. /-/R .Wiatrowski /-/ W.Zygmont /-/S. Zapalska