I SA/Po 1200/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rennert (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant ref. staż. Karolina Samolczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] w Poznaniu na uchwałę [...] w Poznaniu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę Związek Międzygminny [...]" z siedzibą P. wniósł skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze - uchwałę Nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia [...] października 2017 r., stwierdzającą nieważność uchwały Nr [...] ZM [...] z [...] września 2017 r. "w sprawie zmiany uchwały Nr [...] ZM [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz stawki opłaty za pojemniki o określonej pojemności". Powyższa skarga została wywiedziona na tle stanu faktycznego sprawy, w której Zgromadzenie ZM [...] w dniu [...] grudnia 2015 r. podjęło uchwałę Nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności". Zawarte w § 3 tej uchwały przepisy zostały następnie zmienione uchwałą Zgromadzenia ZM [...] z [...] września 2017 r. nr [...], wydaną m. in. na podstawie art. 6k w zw. z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1289; dalej: "u.c.p.g."), nadającą (§ 1) im nowe brzmienia. I tak w ust. 1 § 3 uchwalono, że w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby pojemników bądź kontenerów z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za opróżnienie danego pojemnika z odpadami komunalnymi, określonej w ust. 2 lub 3. Natomiast w ust. 2 uchwalono (w tabeli, w zależności od pojemności i typu pojemnika) w przypadku zbierania i odbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, stawkę opłaty za każde opróżnienie pojemnika (w tym również pojemnika podziemnego lub kontenera) z odpadami komunalnymi zmieszanymi powstałymi na danej nieruchomości, zaś w ust. 3 ustalono (również w tabeli, w zależności od pojemności i typu pojemnika) wyższą stawkę opłaty za każde opróżnienie pojemnika (w tym również pojemnika podziemnego lub kontenera) z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości, jeżeli odpady komunalne nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny. § 2 ww. uchwały powierzył jej wykonanie Zarządowi ZM [...], § 3 stanowi, że ma ona zastosowanie do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi należnymi od [...] stycznia 2018 r., zaś z § 4 wynika, że uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa W.. Uchwała została w dniu [...] września 2017 r. doręczona Regionalnej Izbie Obrachunkowej, a w dniu [...] września 2017 r. ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa W. pod poz. [...]. RIO w P. poinformowała o terminie badania uchwały przez zamieszczenie na stronie internetowej Izby porządku obrad posiedzenia Kolegium Izby. Kolegium RIO, uchwałą Nr [...] z [...] października 2017 r., powołując się na przepisy art. 18 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 561; dalej: "u.r.i.o.") oraz art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875; dalej: "u.s.g."), stwierdziło nieważność powołanej wyżej uchwały z [...] września 2017 r. Uzasadniając podjętą uchwałę Kolegium RIO, po odwołaniu się do przepisów art. 40 ust. 1 u.s.g., art. 3 ust. 2a, art. 6j ust. 3, art. 6s, stwierdziło że przesądzają one, iż o wysokości miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ponoszonej przez właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, decyduje stawka opłaty za pojemnik ustalona przez organ stanowiący i liczba pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości, zadeklarowana przez właściciela nieruchomości, a nie liczba pojemników z odpadami komunalnymi opróżnionych w danym miesiącu. Kolegium wyjaśniło, że właściciel nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, składając deklarację, ma obowiązek oszacować ilość odpadów powstających na nieruchomości w ciągu miesiąca, wyrażoną w liczbie pojemników o określonej pojemności, a w przypadku zmiany ilości odpadów powstających na nieruchomości, wyrażonej w liczbie pojemników o określonej pojemności, zobowiązany jest w myśl art. 6m ust. 2 u.c.p.g. złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od nastąpienia zmiany. W ocenie Kolegium RIO postanowienia badanej uchwały są sprzeczne z przepisem art. 6j ust. 3 u.p.c.g., bowiem uzależniają stawkę opłaty za pojemnik od czynności jego opróżnienia, co powoduje, że uchwałę należy wyeliminować z obrotu prawnego. Kolegium powołało się przy tym na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 1 października 2017 r., I SA/Wr 699/17, stwierdzający niezgodność z prawem uchwały w części obejmującej zapis "każde opróżnienie jednego pojemnika na". Organ nadzoru wskazał także na przepisy § 143, § 115 i § 118 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r., poz. 283; dalej: "rozporządzenie PRM"), podkreślając, że stosuje się je również do aktów prawa miejscowego i zaznaczając, że w uchwale zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w upoważnieniu ustawowym oraz, że nie powtarza się przepisów ustawy upoważniającej. Zatem, skoro organ stanowiący nie ma uprawnień do powtarzania przepisów ustawowych, to tym bardziej nie może ich modyfikować. W skardze na powyższą uchwałę ZM [...] wniósł o jej uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu nadzorczemu zarzucił obrazę prawa materialnego, tj.: 1. art. 6j ust. 3 u.c.p.g. przez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że postanowienia spornej uchwały uzależniają stawkę opłaty za pojemnik od czynności jego opróżnienia i w konsekwencji stwierdzenia, że doszło do przekroczenia zakresu kompetencji, jaki przyznał organowi stanowiącemu ww. przepis, co skutkowało stwierdzeniem nieważności tej uchwały; 2. art. 91 ust. 1 u.s.g. przez przyjęcie, że sporna uchwała jest sprzeczna z prawem. W uzasadnieniu skargi ZM [...] wskazał, że sposób obliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne został uregulowany w art. 6j ust. 3 u.c.p.g. Przytaczając brzmienie tego przepisu oraz treść art. 6k ust.1 pkt 2 u.c.p.g., skarżący zwrócił uwagę, że w pierwszym z tych przepisów jest mowa o zadeklarowanej liczbie pojemników z odpadami komunalnymi, a więc chodzi tu o ilość pełnych pojemników, a te podmiot składający deklarację jest w stanie określić dopiero dzięki częstotliwości. Aby prawidłowo określić ilość zadeklarowanych pojemników konieczna jest znajomość częstotliwości odbioru w miesiącu, a więc znajomość ilości opróżnień pojemnika w miesiącu. Parametr częstotliwości odbioru pojemnika stanowi jedynie informację dla skarżącego, która jest niezbędna dla zapewnienia prawidłowej usługi odbioru odpadów komunalnych i w żaden sposób nie jest elementem kształtującym miesięczną wysokość opłaty za gospodarowanie tymi odpadami. Wobec powyższego, aby skarżący mógł prawidłowo planować i wykonywać zadania publiczne z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi na terenie objętym swoją właściwością, przepis art. 6j ust. 3 u.c.p.g. należy odczytywać przez pryzmat wykładni celowościowej. Parametr częstotliwości odbioru odpadów w miesiącu wprowadzony do deklaracji śmieciowej nie stanowi elementu kształtującego miesięczną wysokość opłaty za gospodarowania odpadami komunalnymi, a jedynie pozwala na prawidłowe określenie ilości pełnych pojemników z odpadami w miesiącu. Zatem, w ocenie skarżącego, zamieszczenie w uchwale w sprawie wyboru metody ustalenia takiej opłaty oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności parametru częstotliwości, nie spowodowało przekroczenia upoważnienia ustawowego do kreowania aktu prawa miejscowego. Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej, uchwałą z dnia [...] grudnia 2017 r., podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej uchwale i wniosło o oddalenie skargi. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zaznaczyć, że zaskarżona uchwała jest aktem nadzorczym, którego podstawę podejmowania stanowią przepisy art. 18 ust. 1 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 5 u.r.i.o., z których wynika, iż do wyłącznej właściwości kolegium regionalnej izby obrachunkowej należy orzekanie o nieważności uchwał podejmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego w sprawach podatków i opłat lokalnych, do których mają zastosowanie przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa. Z art. 3 ust. 1 i 2a u.c.p.g. wynika natomiast, że utrzymanie porządku i czystości w gminach należy do obowiązkowych zadań własnych gminy, które mogą być wykonywane przez związek międzygminny, którego właściwe organy wykonują określone w ustawie prawa i obowiązki organów gminy, w tym uchwalanie aktów prawa miejscowego. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi zalicza się do ,,opłat lokalnych, do których mają zastosowanie przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa" (art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych). Zatem w kwestii tych opłat organy związku międzygminnego są uprawnione do podejmowania uchwał stanowiących akty prawa miejscowego (art. 6k i nast. w zw. z art. 3 ust. 2a u.c.p.g.). Nie jest przy tym istotne, że niektóre uregulowania dotyczą bezpośrednio opłat, inne zaś kwestii dodatkowych, skoro bowiem problematyka prawna opłat podlega kompetencjom nadzorczym rio, to uchwała ustalająca stawki takiej opłaty oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności mieści się w tej problematyce i należy uznać, że jest uchwałą podejmowaną w zakresie spraw finansowych. Sama opłata ma bowiem charakter fiskalny, co wynika wprost z treści art. 6r ust. 1 u.c.p.g., zgodnie z którym opłaty stanowią dochód gminy. Do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się zgodnie z art. 6q u.c.p.g. przepisy Ordynacji podatkowej. Natomiast kolegium rio, w myśl art. 1 ust. 2 u.r.i.o. sprawuje nadzór nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego w zakresie spraw finansowych określonych w art. 11 ust. 1 tej ustawy. Każda opłata, która stanowi dochód budżetu jednostki samorządu terytorialnego i jednocześnie jednostka ta posiada wpływ na jej wysokość lub zasady ustalania, podlega kontroli kolegium rio jako danina o charakterze lokalnym. Zatem działalność nadzorcza rio obejmuje również orzekanie o nieważności uchwał podejmowanych przez związek międzygminny takich jak sporna uchwała z [...] września 2017 r., zmieniająca uchwałę w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki takiej opłaty oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Zakwestionowana przez Kolegium RIO zmiana dotyczy bowiem ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności, a podstawę jej wydania stanowiły m. in. przepisy art. 6k w zw. z art. 3 ust. 2a u.c.p.g. Oceniając legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że organ nadzoru prawidłowo uznał, iż uchwała z [...] września 2017 r., zmieniająca uchwałę z [...] grudnia 2015 r. zawiera istotne wady, wynikające z przekroczenia delegacji ustawowej. W myśl bowiem art. 91 ust. 1 u.s.g. uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna, przy czym – zgodnie z ust. 4 ww. artykułu – w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie przepisy te dotyczą uchwały organu związku gminnego jakim jest Zgromadzenie ZM [...]. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika zatem, że uchwała sprzeczna z prawem jest nieważna, chyba że naruszenie ma charakter nieistotny. Pojęcie "sprzeczności z prawem" w rozumieniu powołanego wyżej przepisu obejmuje sprzeczność postanowień uchwały z jakimkolwiek aktem prawa powszechnie obowiązującego – ustawą, jak również rozporządzeniem, co w konsekwencji oznacza, że również z "Zasadami techniki prawodawczej", które stanowią załącznik do rozporządzenia PRM. Choć w większości przypadków sprzeczność z konkretnymi, szczegółowymi dyrektywami legislacyjnymi zawartymi w rozporządzeniu będzie miała zapewne charakter nieistotnego naruszenia prawa, to jednak nie można wykluczyć sytuacji, w których konkretne uchybienie zasad techniki prawodawczej należy zakwalifikować jako istotne naruszenie prawa. Będzie to zwłaszcza dotyczyć reguł określanych w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego mianem "rudymentarnych kanonów techniki prawodawczej" (zob. postanowienie TK z 27 kwietnia 2004 r., P 16/03; OTK-A 2004/4/36), nakaz przestrzegania których postrzegany jest jako jeden z elementów konstytucyjnej zasady prawidłowej legislacji (por. T. Zalasiński, Zasady prawidłowej legislacji w poglądach Trybunału Konstytucyjnego, Warszawa 2008, s. 51). Jednym z takich kanonów tworzenia prawa jest reguła wynikająca z § 115 w zw. z § 143 rozporządzenia, w myśl której w akcie prawa miejscowego zamieszcza się tylko przepisy regulujące sprawy przekazane do unormowania w przepisie upoważniającym (upoważnieniu ustawowym). Zatem naruszenie zasad techniki prawodawczej należy uznać za istotne naruszenie prawa w sytuacji, gdy w wyniku naruszenia zasad techniki prawodawczej prawodawca lokalny np. wykracza poza zakres upoważnienia ustawowego do wydania aktu prawa miejscowego (por. wyroki: WSA w Poznaniu z 18 lutego 2016 r., III SA/Po 1007/15; WSA we Wrocławiu z 4 października 2017 r., I SA/Wr 699/17 – wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 6c ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 2a u.c.p.g. umożliwił organowi związku międzygminnego rozstrzygnięcie, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Art. 6h ww. ustawy nakłada na właścicieli nieruchomości, o których mowa w art. 6c obowiązek uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Należy podkreślić, że w przypadku właścicieli nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, obowiązek ponoszenia ww. opłaty powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały te odpady. Z przepisów tych wynika zatem jednoznacznie, że podmiotem zobowiązanym do ponoszenia ww. opłat jest właściciel nieruchomości, opłaty te będą wprawdzie uiszczane w systemie miesięcznym, ale – w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne – jedynie za każdy miesiąc, w którym na tej nieruchomości powstały odpady komunalne (art. 6i ust. 1 pkt 2 u.p.c.g). Tym samym gmina (związek międzygminny), gospodarując odbiorem odpadów na swoim terenie nie ma ani swobody w ustaleniu częstotliwości uiszczania przez właścicieli należnej z tego tytułu opłaty (obowiązek ponoszenia jej powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne), ani też swobody ustalania częstotliwości odbioru tych odpadów. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że ustalenie obowiązku ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały te odpady, nie determinuje również częstotliwości ich odbioru. To, że obowiązek ponoszenia opłaty powstaje za każdy miesiąc, w którym powstały odpady komunalne nie upoważnia organu uchwałodawczego do uregulowania częstotliwości ich odbierania. Kwestię częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych z terenu nieruchomości rada gminy, zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 pkt 3 u.c.p.g., określa w uchwalanym przez siebie regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Regulamin ten również jest aktem prawa miejscowego. W podstawie prawnej uchwały zmieniającej, której nieważność stwierdziło Kolegium RIO, Zgromadzenie ZM [...] powołało m. in. art. 6k w zw. z art. 3 ust. 2a u.c.p.g. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 i 2 pierwszego z ww. przepisów organ związku międzygminnego ustala m. in. stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak i stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Jednakże określając stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie może pominąć przepisu art. 6j ust. 3 u.c.p.g., w myśl którego w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 2 opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników z odpadami komunalnymi powstającymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2. Mocą bowiem delegacji ustawowej, zawartej w art. 6k ust. 1 pkt 2 u.c.p.g., zgromadzenie związku międzygminnego zostało upoważnione do określenia jedynie stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności, tj. jednego z elementów opłaty. Tymczasem Zgromadzenie ZM [...], korzystając z przyznanej ustawowo kompetencji, w uchwale z [...] września 2017 r. w § 1, dokonując zmiany brzmienia § 3 uchwały z [...] grudnia 2015 r., uzależniła stawkę opłaty w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy od każdego opróżnienia pojemnika, określając że stanowi ona iloczyn liczby pojemników (bądź kontenerów) z odpadami komunalnymi oraz stawki opłaty za opróżnienie danego pojemnika. W ocenie Sądu, uregulowanie zawarte w § 1 spornej uchwały pozostaje w sprzeczności z przepisami u.c.p.g., gdyż ustalając stawkę opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jako iloczyn liczby pojemników bądź kontenerów z odpadami komunalnymi powstałymi na danej nieruchomości oraz stawki opłaty za opróżnienie danego pojemnika, Zgromadzenie ZM [...] przekroczyło zakres kompetencji przyznany mu w art. 6k ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. W tym ostatnim przepisie ustawodawca uregulował bowiem jednoznacznie jakie elementy stanowią części składowe opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy. Tymi elementami są jedynie zadeklarowana liczba pojemników oraz stawka opłaty, o której mowa w art. 6k ust. 1 pkt 2 u.c.p.g – czyli stawka opłaty za pojemnik o określonej pojemności. Wprowadzenie przez Zgromadzenie ZM [...] uregulowania ustalającego stawkę opłaty jako iloczyn liczby pojemników oraz stawki za każde opróżnienie danego pojemnika z odpadami komunalnymi, stanowi w istocie wprowadzenie kolejnego elementu, tj. częstotliwości odbioru pojemnika w miesiącu, które - zdaniem Sądu - jest przekroczeniem upoważnienia ustawowego do kreowania aktu prawa miejscowego i pozostaje w sprzeczności z postanowieniem art. 6j ust. 3 u.c.p.g. Należy zwrócić uwagę, że w kwestionowanym przez Kolegium RIO § 1 pkt 1 uchwały zmieniającej element deklarowanej liczby pojemników, jak i element stawki opłaty za pojemnik o określonej pojemności, o których mowa w powołanym wyżej przepisie, nie został w ogóle uwzględniony. Zastąpiono go natomiast liczbą pojemników i stawką opłaty z opróżnienie danego pojemnika. Skarżący podnosi, że parametr częstotliwości odbioru pojemnika w żaden sposób nie kształtuje miesięcznej wysokości opłaty. Takiego poglądu Sąd nie podziela. Należy zaznaczyć, że w wydanym tego samego dnia przez tut. Sąd wyroku w sprawie I SA/Po 1201/17, oddalającym skargę ZM [...] ona uchwałę Kolegium RIO stwierdzającą nieważność części uchwały z [...] września 2017 r. w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, Sąd podzielił pogląd Kolegium RIO, które zakwestionowało wzór ww. deklaracji. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podkreślił, że z objaśnień zamieszczonych we wzorze deklaracji (pod tabelą znajdującą się w rubryce [...]) wynika, iż właściciel musi zadeklarować minimum jeden odbiór odpadów co 14 dni. W tej sytuacji parametr częstotliwości odbioru pojemnika, wbrew twierdzeniom skarżącego, kształtuje miesięczną wysokość opłaty. Posiadane przez skarżącego uprawnienia uchwałodawcze określają akty prawne rangi ustawowej, zaś korzystanie z nich musi odbywać się w sposób zgodny w delegacją ustawową, zakreślającą zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe ramy tego ustawowego upoważnienia. W kontrolowanej sprawie skarżący właśnie przedmiotowe ramy tego upoważnienia przekroczył, naruszając tym samym delegacje ustawową zawartą w art. 6k ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 6j ust. 3 u.c.p.g. Naruszenia tego nie można uznać za nieistotnego w rozumieniu art. 91 ust. 4 u.s.g. Zatem Kolegium RIO prawidłowo stwierdziło nieważność uchwały zmieniającej Zgromadzenia ZM [...], jako naruszającej art. 6j ust. 3 u.c.p.g., dokonując tym samym prawidłowej oceny kontrolowanego aktu prawa miejscowego. Zważywszy powyższe, Sąd uznając zarzuty skargi za niezasadne, oddalił ją na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.").