I SA/Po 1253/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za kwiecień 2013 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie [...] ([...]) złotych. [...] złożyła [...] maja 2013 r. korektę deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za kwiecień 2013 r. w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni w wysokości [...] zł. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w [...] postanowił o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z ww. deklaracji do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika. Organ pouczył Stronę, że na powyższe postanowienie nie przysługuje zażalenie. Natomiast Strona może zaskarżyć je tylko w odwołaniu od decyzji. W dniu [...] października 2013 r. Spółka, wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Żądając uzupełnienia postanowienia o prawidłowe pouczenie o przysługujących Stronie środkach zaskarżenia oraz uzupełnienie uzasadnienia. W odpowiedzi na to wezwanie organ podatkowy odmówił uzupełnienia powyższego postanowienia. W skardze Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając organowi podatkowemu naruszenie art. 87 ust. 2 i ust. 6 (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm. - dalej w skrócie: "ustawa o VAT") oraz art. 121, art. 122, art. 124, art. 125 (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. - dalej w skrócie: "O.p."). W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Obowiązkiem sądu, do którego wpłynęła skarga, jest w pierwszej kolejności zbadanie jej dopuszczalności. Badanie to polega w szczególności na ustaleniu czy sprawa przedstawiona pod rozstrzygnięcie sądu mieści się w zakresie jego właściwości. Katalog spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne zawiera art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Postanowienia wydane w toku postępowania administracyjnego są zaskarżalne zażaleniem tylko, gdy ustawa wprost przewiduje taką możliwość. W postępowaniu podatkowym stanowi o tym art. 236 § 1 O.p. W niniejszej sprawie poza sporem jest, że żaden przepis O.p. nie daje podatnikowi możliwości złożenia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Zaskarżone postanowienie nie kończy też postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jest to tylko jedno z postanowień rozstrzygających kwestie wynikające w toku postępowania, o których mowa w art. 237 O.p. W takiej sytuacji należało stwierdzić, że skarga spółki [...] jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a w związku z art. 16 § 2 P.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.