I SA/Po 1325/06
PostanowienieWSA w Poznaniu2007-03-14
Skład orzekający: Włodzimierz Zygmont, Maria Skwierzyńska, Karol Pawlicki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez podatnika, który uznał, że rozstrzygnięcie w sprawie interpretacji podatkowej przestało mieć dla niego znaczenie, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego i zwrotem części wpisu?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ podatnik skutecznie cofnął skargę, a dalsze rozstrzyganie sprawy stało się zbędne. Cofnięcie skargi nie naruszało prawa ani nie prowadziło do utrzymania w mocy wadliwego aktu. Sąd zwrócił również skarżącemu połowę wpisu, zgodnie z przepisami PPSA, gdyż cofnięcie nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia.Stan faktyczny
Podatnik złożył wniosek o interpretację podatkową dotyczącą możliwości zastosowania liniowej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko podatnika za prawidłowe, jednak Dyrektor Izby Skarbowej zmienił to postanowienie, uznając je za nieprawidłowe. Podatnik wniósł skargę do WSA w Poznaniu. Następnie skarżący cofnął skargę, wskazując, że rozstrzygnięcie w sprawie przestało mieć dla niego znaczenie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zwrócono skarżącemu 100 zł tytułem połowy wpisu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont /spr./ Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska as. sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2007r. sprawy ze skargi L.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. zwrócić skarżącemu 100 zł tytułem połowy wpisu. /-/ K. Pawlicki /-/ W. Zygmont /-/ M. Skwierzyńska
Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 14a § 1,3 i 4 O.p., w związku z art. 9a ust. 2 i 3 oraz art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tj Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.), stwierdził, że przedstawione we wniosku o interpretację stanowisko podatnika jest prawidłowe.
Podatnik zapytał, czy może zastosować sposób opodatkowania określony w art. 30c ustawy podatkowej, w następującym stanie faktycznym: od dnia [...] roku pozostawał w stosunku pracy na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony z kancelarią prawniczą jako pracodawcą. Obowiązki pracownicze obejmowały wykonywanie czynności powierzonych przez pracodawcę w szczególności kontakty z urzędami, przygotowywanie projektów pism i umów. Po uzyskaniu w [...] tytułu zawodowego radcy prawnego, prowadząc własną kancelarię prawną , rozpoczął współpracę z dotychczasowym pracodawcą , polegającą na świadczeniu usług na jego rzecz na podstawie umowy o współpracę. Podatnik stwierdził, że wykonywane przez niego w ramach umowy o współpracę z dotychczasowym pracodawcą usługi nie mogą być traktowane, jako odpowiadające czynnościom, jakie wykonywał y w ramach stosunku pracy, albowiem do dnia uzyskania tytułu zawodowego radcy prawnego nie miał uprawnień do świadczenia pomocy prawnej.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 14b § 5 pkt 2 O.p. zmienił z urzędu powyższe postanowienie stwierdził, że stanowisko tego organu nie jest prawidłowe. Uzasadniając rozstrzygnięcie stwierdził, że zakres czynności w czasie stosunku pracy i w przyszłości, w ramach działalności gospodarczej na rzecz tego samego podmiotu, jest co najmniej zbieżny, a więc podatnik niema możliwości wyboru (w pierwszym roku prowadzenia działalności), opodatkowania uzyskanego dochodu według liniowej, 19%.
W odwołaniu podatnik domagał się uchylenia powyższej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p., utrzymał w mocy wydaną przez siebie w I instancji decyzję.
W skardze podatnik domagał się uchylenia powyższej decyzji i zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Dyrektor Izby Skarbowej: wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarżący pismem procesowym z dnia [...] cofnął skargę z uzasadnieniem, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie przestało mieć dla niego znaczenie.
Organ odwoławczy pozostawił rozstrzygnięcie wniosku do uznania sądu.
W tej sytuacji sąd stwierdził, że podatnik cofnął skargę ze skutkiem prawnym i że wydanie orzeczenia co do istoty sprawy stało się zbędne. Sąd nie dopatrzył się, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności (art. 60 ppsa). Dlatego sąd umorzył postępowanie w sprawie (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa).
Umarzając postępowanie sąd z urzędu orzekł o zwrocie skarżącemu połowy wpisu, to jest kwoty 100 zł, ponieważ cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana ( art. 232 § 1 pkt 2 ppsa). Skarżący uiścił wpis w kwocie 500 zł, z którego sąd zwrócił skarżącemu nadpłatę w kwocie 300 zł, a więc wpis został sprowadzony do kwoty 200 zł (§ 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. nr 221, poz. 2193).
Z tych powodów na podstawie powołanych wyżej przepisów orzekł sąd jak w sentencji postanowienia.
/-/ K. Pawlicki /-/ W. Zygmont /-/ M. Skwierzyńska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło