I SA/Po 1383/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Małecki Asesor sądowy WSA Roman Wiatrowski (spr) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2009r. sprawy ze skargi A sp. z o. o. w T na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację ; II. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej spółki kwotę [...] ([...] 00/100) tytułem zwrotu kosztów sądowych ; /-/ R. Wiatrowski /-/ S. Zapalska /-/ J. Małecki I SA/Po 1383/08 UZASADNIENIE W dniu [...]. A sp. z o.o. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych. Wniosek uzupełniono w dniu [...] o aktualny odpis Krajowego Rejestru Sądowego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: W celu zwiększenia obrotów oraz pogłębienia współpracy z odbiorcami, Spółka w roku [...] zamierza podpisywać umowy o współpracy handlowej ze stałymi kontrahentami, motywujące do zwiększenia zakupów produktów Spółki. Umowy te uzależniają przyznanie oraz wysokość premii pieniężnej od zrealizowania wdanym okresie czasu przez kontrahentów, określonego limitu obrotów netto. Premia będzie udzielana w okresach rozliczeniowych, uzgodnionych pomiędzy stronami - miesięcznych, kwartalnych lub rocznych. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego zadano następujące pytanie: Jaki dokument powinien być wystawiony na premię pieniężną przez kontrahenta, wynikającą ze spełnienia warunków umowy o współpracę handlową- faktura VAT, czy nota obciążeniowa? Zdaniem Wnioskodawcy premia pieniężna wypłacana kontrahentowi ze względu na zrealizowaną wartość obrotu w określonym czasie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym nie powstaje obowiązek dokumentowania jej wypłaty fakturą VAT, a odpowiednim dokumentem jest nota obciążeniowa wystawiona przez kontrahenta. W interpretacji indywidualnej z dnia [...] Minister Finansów zastępowany przez Dyrektora Izby Skarbowej uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Interpretacja została doręczona w dniu [...]. W uzasadnieniu interpretacji organ podatkowy zauważył, że z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynikało, że Spółka zamierza, przy spełnieniu określonych warunków zawartych w umowie, udzielać swoim kontrahentom motywujących premii pieniężnych. Premia ta będzie uzależniona od zrealizowania w danym okresie przez kontrahentów, określonego limitu obrotów netto, a więc od konkretnego zachowania nabywcy. Ponadto premia ta nie będzie związana z żadną konkretną dostawą. W związku z powyższym, mając na uwadze przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz. 535 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa o VAT) organ podatkowy stwierdził, że przedmiotowa premia pieniężna stanowić będzie rodzaj wynagrodzenia dla nabywcy za świadczone na rzecz dostawcy usługi. W związku z powyższym czynność udzielenia premii pieniężnej należy uznać za odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na ogólnych zasadach. Ponadto w wydanej interpretacji stwierdzono, że otrzymanie premii pieniężnej powinno zostać udokumentowane, zgodnie z art. 106 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług, fakturą VAT spełniającą wymogi, o których mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, póz. 798 ze zm.). Pismem z dnia [...] wobec powyższej interpretacji strona złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie interpretacji w całości i wydanie interpretacji zgodnej z wnioskiem Spółki. W wezwaniu tym, Strona nie zgadza się z wykładnią art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a w szczególności z utożsamieniem wypłaty premii pieniężnej, nie związanej z żadną konkretną dostawą z wykonaniem przez nabywcę świadczenia będącego usługą w rozumieniu ww. art. 8 ust. 1. W odpowiedzi z dnia [...] na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Dyrektor Izby Skarbowej, stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. Organ podatkowy stwierdził, że zgodnie z zawartą umową, przedmiotowa premia pieniężna nie ma charakteru dobrowolnego, bowiem związana jest z określonym zachowaniem nabywcy. Wobec powyższego mieści się w definicji świadczonych usług w świetle przepisów ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Dyrektor Izby Skarbowej nie zgodził się również ze stanowiskiem Spółki, iż przy kwalifikacji premii od obrotu jako zapłaty za usługę, konieczne byłoby wykazanie istnienia świadczenia odrębnego od samej sprzedaży towarów, które mogłyby stanowić usługę niezależnie opodatkowaną podatkiem VAT. Jak podkreśla organ podatkowy uzyskanie prawa do wypłacenia premii pieniężnej jest uzależnione od pewnych warunków, czyli aby prawo do premii powstało, niezbędne jest zachowanie kontrahenta, które wypełnia znamiona określone w wiążącej strony umowie. Pozwala to na uznanie, iż pomiędzy stronami transakcji istnieje stosunek zobowiązaniowy, który należy uznać za świadczenie usługi za wynagrodzeniem. Tak więc wypłacona premia pieniężna jest formą wynagrodzenia za wykonane czynności, tj. zrealizowanie określonego limitu obrotu w danym czasie i pozostanie stałym nabywcą towarów danej firmy, które to czynności są odrębnym świadczeniem od dostawy towarów. Tym samym słuszne jest stwierdzenie zawarte w interpretacji, że przedmiotowa premia pieniężna jest wynagrodzeniem za określone zachowanie podatnika, które to zachowanie mieści się w definicji świadczonych usług w myśl powołanego wyżej art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Odnosząc się do argumentacji strony, że czynności będące dostawą towarów nie mogą jednocześnie przez ich zsumowanie stanowić usługi, Dyrektor Izby Skarbowej uważa, że stosunek na podstawie którego wypłacana jest premia pieniężna, będzie odrębną relacją zobowiązującą, choć wynikającą z tej samej umowy regulującej zasady współpracy między kontrahentami. Wobec powyższego, jak dalej wywodzi organ podatkowy, jeżeli mamy do czynienia z dwoma stosunkami prawnymi nie można mówić o podwójnym opodatkowaniu, czy o opodatkowaniu tej samej transakcji raz jako dostawy, a drugi jako usługi, bowiem przedmiotem opodatkowania jest inne zachowanie. Za nietrafny organ podatkowy uznał również pogląd, że w rozpatrywanej sytuacji, zapłata premii pieniężnej nie ma charakteru wzajemnego. W ocenie organu premia niezwiązana z żadną konkretną dostawą lecz uzależniona od spełnienia konkretnych warunków określonych w umowie, (w tym przypadku od intensyfikacji zakupów), a więc od konkretnego zachowania nabywcy - stanowi rodzaj wynagrodzenia dla nabywcy za świadczone na rzecz dostawcy usługi. Tym samym organ podtrzymuje swoje stanowisko, iż przedmiotowa premia pieniężna jest wynagrodzeniem za określone zachowanie podatnika, (świadczenie na rzecz Spółki udzielającej gratyfikacji), które to zachowanie traktuje się jak świadczenie usług w myśl powołanego wyżej art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zarówno w przypadku dostawy towarów jak i w przypadku świadczenia usług niezbędne jest istnienie pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą określonej więzi prawnej, na podstawie której strony współdziałają zmierzając wspólnie do osiągnięcia zamierzonego celu. W przypadku Spółki oraz jej kontrahentów taką więź prawną tworzy umowa zawarta między stronami, której treść przesądza o prawnopodatkowej kwalifikacji jej przedmiotu jako świadczenia usług. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził również, że powołane przez stronę wyroki sądów oraz decyzje i postanowienia organów podatkowych, są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych i do nich się zawężają, w związku z tym, nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka zarzuca wydanej interpretacji naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 5 ust, 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT poprzez uznanie, że udzielenie premii pieniężnej stanowi zapłatę za usługę wykonaną na rzecz udzielającego premii pieniężnej i w konsekwencji przyjęcie, że wypłata premii pieniężnej jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług oraz, że powinna zostać udokumentowana przez nabywcę premii fakturą VAT. Aby uznać premię od obrotu jako zapłatę za usługę wykonywaną przez kontrahenta na rzecz Spółki, konieczne byłoby wskazanie istnienia świadczenia (działania bądź zaniechania ) odrębnego od samej sprzedaży towarów, które mogłoby stanowić usługę niezależnie opodatkowaną podatkiem VAT. Tymczasem w przypadku premii od obrotu jedynymi świadczeniami, które mogą stanowić przedmiot opodatkowania są dostawy towarów, od ilości których uzależnione jest udzielenie premii. Z uwagi na fakt, że jedna czynność, jaką jest nabycie towarów nie może jednocześnie stanowić dostawy towarów i świadczenia usług, nie ma możliwości wskazania usługi podlegającej opodatkowaniu. W związku z powyższym zapłata premii nie ma charakteru wzajemnego, tzn., nie jest ekwiwalentem za wykonanie jakiejkolwiek usługi na rzecz Spółki z o.o. A. Zdaniem strony istotne z punktu widzenia przedmiotowej sprawy jest to, że art. 8 ust. 1 ustawy o VAT jednoznacznie stanowi, iż usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towaru. Nie może zatem wystąpić taka sytuacja faktyczna, w rozumieniu tego unormowania, która jednocześnie stanowiłaby dostawę towaru i świadczenie usługi. Dokonywanie przez nabywcę zakupu określonej ilości towarów mieści się w zakresie czynności opodatkowanej podatkiem VAT w postaci dostawy towarów i tym samym nie może zostać uznane za świadczenie usługi na rzecz Spółki. Strona skarżąca podnosi również, że opodatkowanie nabycia określonej ilości towaru jako usługi świadczonej przez nabywcę towaru będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności: pierwszy raz jako sprzedaży (dostawy towaru), a drugi jako zakupu (świadczenia usługi) przez nabywcę tego samego towaru, w ramach tej samej transakcji, co zdaniem Strony jest niedopuszczalne, gdyż podstawowym celem systemu podatku od wartości dodanej jest wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych transakcji. Strona skarżąca powołuje się na pogląd wyrażony w wyrokach NSA z dnia 6 lutego 2007 r. sygn. akt l FSK 94/06 i z dnia 28 sierpnia 2007 r. sygn. akt l FSK 1109/06, że "za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie można uznać obrotów w wysokości określonej umownie, osiągniętych przez nabywcę towarów; premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi". Na potwierdzenie swojego stanowiska Strona powołuje ponadto wyrok WSA z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt SA/Wa 4080/06. Dla poparcia swoich argumentów Spółka powołała się również na wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, tj. orzeczeniem w sprawie Mirror Group plc (C-409/98) oraz Faaborg-Gelting Linien A/S v. Finanzamt Flensburg. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w wydanej interpretacji oraz w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art.3 ustawy z dnia 30.08.2008 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art.134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także nie podnoszonych w skardze, które to są związane z przedmiotem zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius). Skarga okazała się zasadna. Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie pozostaje interpretacja podatkowa, w której Minister Finansów , zastępowany przez Dyrektora Izby Skarbowej uznał za nieprawidłowe stanowisko podatnika, o tym, że premia pieniężna wypłacana kontrahentowi ze względu na zrealizowaną wartość obrotu w określonym czasie nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z tym nie powstaje obowiązek dokumentowania jej wypłaty fakturą VAT, a odpowiednim dokumentem jest nota obciążeniowa wystawiona przez kontrahenta. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 (odpłatne świadczenie usług), rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Z treści przywołanego unormowania wynika, że pojęcie świadczenie usług ma bardzo szeroki zakres, nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także jego zaniechania poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Skoro zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT usługą jest świadczenie, które nie stanowi dostawy towaru, to nie może wystąpić taka sytuacja faktyczna, w rozumieniu tego unormowania, która jednocześnie stanowiłaby dostawę towaru i świadczenie usługi. Przepis ten wyklucza takie rozwiązanie, rozdzielając usługi od dostaw. Podkreślić należy, że dokonywanie zakupów u kontrahenta mieści się w czynności opodatkowanej, podatkiem od towarów i usług, w postaci dostawy towarów. Nie można więc uznać w przedstawionym stanie faktycznym sprawy - zrealizowania określonego z góry limitu zakupów - za świadczenie usługi. Zauważyć należy, że na określony pułap obrotów składa się odpowiednia liczba transakcji sprzedaży - dostawy towarów. Czynności stanowiące dostawę towaru, nie mogą, poprzez ich zsumowanie, przekształcić się w usługę. Przeszkodą do takiej konstatacji - jak podkreślił to już Naczelny Sąd Administracyjny - jest treść art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, z której to wynika, że dostawa nie może być jednocześnie usługą (por. wyrok NSA z 6 lutego 2007 r., sygn. I FSK 94/06, ONSAiWSA 2007/6/153). Ponadto zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE ( stanowiącego odpowiednik art. 8 ust.1 ustawy o VAT) "świadczenie usług" oznacza każdą transakcję nie stanowiącą dostawy towarów. Uznać zatem trzeba, iż na gruncie Dyrektywy 2006/112/WE funkcjonuje takie samo rozwiązanie prawne - dostawa towaru nie może jednocześnie stanowić świadczenia usługi. Konsekwencją tego jest stwierdzenie, że we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej suma określonej ilości dostaw towarów nie może stanowić usługi. Przepis art. 24 Dyrektywy, zawierający definicję świadczenia usług, tworzy wraz z art. 14, definiującym dostawę towarów, oraz art. 30, zawierającym definicję importu, zakres opodatkowania dokonywanych transakcji, stanowiąc bazę systemu podatku od wartości dodanej. System ten, co do zasady, obejmuje wszystkie transakcje wykonywane w ramach działalności gospodarczej i odzwierciedla jedną z podstawowych cech podatku, wyrażoną w art. 1 Dyrektywy - powszechność opodatkowania. Oznacza to, że wszelkie transakcje wykonywane w ramach działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, ale jednocześnie, że transakcje już opodatkowane nie mogą podlegać ponownemu opodatkowaniu. Nie może bowiem ta sama czynność prawna być opodatkowywana dwukrotnie tym samym podatkiem od wartości dodanej. Podobny pogląd wyraził również Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Z treści uzasadnienia wyroku ETS w sprawie F. A/Sp. F., wynika, że każdorazowo należy ustalać, czy transakcja stanowi dostawę towarów, czy świadczenie usług. Trybunał orzekł, że o tym, czy w świetle VI Dyrektywy dana transakcja stanowi dostawę towarów, czy świadczenie usług, powinny decydować wszystkie okoliczności zawarcia tejże transakcji (por. M. Chomiuk w: K. Sachs, VI Dyrektywa VAT, Wydawnictwo C.H. BECK, Warszawa 2004, s. 112). Z przywołanego orzeczenia wywieść należy wniosek, że kwalifikacja określonej transakcji do dostawy wyklucza możliwość jednoczesnego jej zakwalifikowania do usług. Podzielić należy pogląd strony skarżącej, że w stanie faktycznym będącym przedmiotem interpretacji, opodatkowanie - jako usługi świadczonej przez nabywcę towaru - nabycia określonej ilości towaru, będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, pierwszy raz jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi, jako świadczenia usługi zakupu tego samego towaru o określonej łącznej wartości w ramach tej samej transakcji. Podwójne opodatkowanie natomiast jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 84 oraz w pewnym sensie w art. 217 Konstytucji RP (por. R. Mastalski, Skutki prawne wystawienia faktury w podatku od towarów i usług, "Przegląd Podatkowy" 2001, nr 7, s. 26). Na temat zasady zakazu podwójnego opodatkowania w krajowym systemie prawa podatkowego, w szczególności na gruncie podatku od towarów i usług, wielokrotnie wypowiadał się Trybunał Konstytucyjny i Naczelny Sąd Administracyjny. Dla przykładu można wskazać na orzeczenie Trybunału z dnia 25 października 2004 r., sygn. akt SK 33/03, OTK-A 2004/9/94 oraz uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 22 kwietnia 2002 r., sygn. akt FPS 2/02, ONSA 2002/4/136. Podwójne opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej, jest także niedopuszczalne z tego powodu, że Państwa Członkowskie zobowiązane są do podjęcia niezbędnych środków, aby uniknąć podwójnego opodatkowania. Zakaz podwójnego opodatkowania podatkiem od wartości dodanej znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, na przykład w wyroku z dnia 27 czerwca 1989 r., sygn. akt J 50/88, LEX nr 83935 w sprawie Heinz K., wyroku z dnia 3 października 1985 r., sygn. akt J 249/84, LEX nr 84285 w sprawie M. i M. p. Venceslas P. ETS Tym samym za niedopuszczalne należy uznać opodatkowanie podatkiem od towarów i usług transakcji sprzedaży, raz jako sprzedaży - dostawy towaru, drugi zakupu towaru - jako usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy VAT. Uwzględniając skargę Sąd podzielił tym samym stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2007 r., I FSK 94/06 zgodnie z którym "Za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT nie można uznać obrotów w wysokości określonej umownie osiągniętych przez nabywcę towarów. Premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego za tezą tą przemawia nie tylko wykładnia przepisów polskich, ale także prawa wspolnotowego. Transakcja gospodarcza nie może bowiem stanowić jednocześnie dostawy towarów i świadczenia usług, a także nie powinna podlegać podwójnemu opodatkowaniu. Za brakiem podstaw prawnych do opodatkowania premii czy bonusów za zwiększanie zakupów opowiadają się również przedstawiciele piśmiennictwa m.in. A. Bartosiewicz w Komentarzu do art. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług [w:] A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT. Komentarz, Lex, 2007, wyd. II. czy J. Zubrzycki w Leksykonie VAT (por. J. Zubrzycki w Leksykon VAT, tom I, Wydawnictwo UNIMEX 2006, s. 498). Zdaniem autorów osiągnięcie przez nabywcę towarów określonej w umownie wielkości obrotów (zakupów) z danym sprzedawcą nie jest usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem wypłacana temuż nabywcy towarów przez sprzedawcę premia (bonus) za uzyskanie tegoż pułapu obrotów - nie stanowi odpłatności (wynagrodzenia za świadczenie usług). Tym samym wypłacenie tego rodzaju premii (bonusu) jest obojętne z punktu widzenia podatku od towarów i usług, podlega natomiast u nabywcy towarów, któremu ta premia jest przekazywana, zaliczeniu do przychodów w podatku dochodowym. Podobnie w przypadku wypłaty premii przez sprzedawcę - nabywcy towarów, z tytułu terminowego płacenia przez tego ostatniego za zakupiony towar, a więc prawidłowe wykonywanie przez nabywcę jednej z czynności istniejącego między stronami kontraktu kupna-sprzedaży - nie jest żadną usługą kupującego na rzecz sprzedawcy, która podlegałaby opodatkowaniu VAT. Skonstatować wobec powyższego należy, iż za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT nie można uznać obrotów w wysokości określonej umownie osiągniętych przez nabywcę towarów. Premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi. W związku z powyższym błędne jest też stanowisko Ministra Finansów co do obowiązku dokumentowania ww. zdarzeń fakturami VAT . Ponownie wydając interpretację Minister Finansów uwzględni wyrażoną wyżej ocenę prawną. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, mając na uwadze art. 146 § 1 ppsa uchylił zaskarżoną interpretację, zaś na podstawie art. 200 ppsa orzekł o kosztach postępowania. /-/ R. Wiatrowski /-/ S. Zapalska /-/ J. Małecki