I SA/Po 141/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w Poznaniu na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia postępowania kontrolnego w zakresie prawidłowości deklarowania, obliczenia i wnoszenia na rachunek państwowego funduszu celowego opłaty z tytułu reklamy napojów alkoholowych za lata 2006-2008 postanawia: odrzucić skargę I-I W. Zygmont Pismem z dnia 06 stycznia 2010 r. [...] sp. z o.o. w Poznaniu wniosła skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu z dnia 16 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia postępowania kontrolnego w zakresie prawidłowości deklarowania, obliczenia i wnoszenia na rachunek państwowego funduszu celowego opłaty z tytułu reklamy napojów alkoholowych za lata 2006-2008. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej względnie o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i w związku z tym podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3§2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z powyższego wynika, że akt lub czynność podlegające kontroli sądu administracyjnego muszą spełniać następujące warunki: nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, muszą mieć charakter publicznoprawny, być skierowane do indywidualnego podmiotu, dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ten ostatnio wymieniony warunek oznacza, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie NSA z dnia 05 września 2008 r., II GSK 278/08). Oznacza to, że wynik kontroli może podlegać kognicji sądu administracyjnego, gdy z jego treści wynika nałożenie na stronę skarżącą określonych obowiązków. Nałożenie tych obowiązków musi wynikać z władczego działania organu przeprowadzającego kontrolę. Odnosząc powyższe rozważania do zaskarżonego wyniku kontroli stwierdzić należy, że nie posiada on wszystkich elementów niezbędnych do uznania go za akt, o którym mowa w art. 3§2 pkt 4 p.p.s.a. Podstawę prawną wydanego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu wyniku kontroli, kończącego postępowanie kontrolne przeprowadzone przez organ kontroli skarbowej stanowiły art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 65 ze zm.) i art. 132 ust. 1 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2007 r., nr 70, poz. 473 ze zm.). Omawiany wynik ograniczał się do ustalenia stanu faktycznego i wykazania stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości, natomiast nie nakładał na stronę skarżącą żadnych obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ustalenia kontrolne stanowić mogą jedynie materiał dowodowy w postępowaniu, jakie ewentualnie zostanie zainicjowane przez właściwy organ. Zapadłe tam rozstrzygnięcie będzie mogło być natomiast kwestionowane w toku postępowania administracyjnego oraz będzie podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Z tych względów Sąd orzekł, na podstawie art. 58§1 pkt 1 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia /-/ W. Zygmont