I SA/Po 1436/16
PostanowienieWSA w Poznaniu2018-09-12
Skład orzekający: Dominik Mączyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, złożony przez pełnomocnika z urzędu, został wniesiony z zachowaniem terminu, jeśli pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go do sprawy w dniu poprzedzającym złożenie wniosku?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu. Pełnomocnik z urzędu dowiedział się o wyznaczeniu go do sprawy w dniu 27 sierpnia 2018 r., a wniosek złożył 3 września 2018 r., mieszcząc się w siedmiodniowym terminie do jego złożenia. Sąd uznał również, że pełnomocnik uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu.Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku WSA w Poznaniu, która została odrzucona postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2018 r. Pełnomocnik z urzędu został wyznaczony do reprezentowania skarżącej w postępowaniu zażaleniowym w dniu 27 sierpnia 2018 r. Pismem z dnia 3 września 2018 r. pełnomocnik złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, jednocześnie wnosząc o przywrócenie terminu do złożenia tego zażalenia.Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia zażalenia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika z urzędu strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2018 r., sygn. I SA/Po 1436/16 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od sierpnia do grudnia 2012 r. postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Po 1436/16, oddalił skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję.
Po doręczeniu ówczesnemu pełnomocnikowi skarżącej (doradcy podatkowemu [...]) odpisu wyroku wraz z uzasadnianiem skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 sierpnia 2017 r., I SA/Po 1436/16 ustanowiono dla skarżącej doradcę podatkowego celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego powyżej wyroku oraz reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sadem Administracyjnym. Wyznaczony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej (doradca podatkowy [...]) sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis opinii doręczono skarżącej w dniu 08 marca 2018 r.
Pismem z dnia 06 kwietnia 2018 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wskazanego powyżej wyroku, którą sporządziła i podpisała osobiście. Postanowieniem Sądu z dnia 25 kwietnia 2018 r., odrzucono skargę kasacyjną. Na wniosek skarżącej z dnia 30 kwietnia 2018 r., postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lipca 2018 r., ustanowiono między innymi dla skarżącej kolejnego pełnomocnika w osobie adwokata, celem reprezentowania skarżącej w postępowaniu zażaleniowym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2018 r.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w [...] pełnomocnikiem z urzędu adw. [...] otrzymał zawiadomienie w dniu 27 sierpnia 2018 r.
( k. 286 akt sąd.).
Pismem z dnia 03 września 2018 r. pełnomocnik z urzędu strony skarżącej złożył zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 25 kwietnia 2018 r., wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej jako "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, iż jak wynika z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], adwokat z urzędu został poinformowany o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie w dniu 27 sierpnia 2018 r. Potwierdza ten fakt załączone zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 287 akt sąd.). Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 03 września 2018 r. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku należy liczyć od dnia, w którym adwokat dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w sprawie, a więc od dnia 27 sierpnia 2018 r.
W ocenie Sądu zatem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku Sąd wskazuje, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Dlatego o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA: z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14 i z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10). Z taką też sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.
Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. W myśl art. 175 § 2 p.p.s.a., zażalenie może sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem ponadto prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Dodatkowo, w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, zażalenie może być sporządzone przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a). Sporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez osobę inną niż wymienione w art. 194 § 4 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt II FZ 548/07, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.
Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło