I SA/Po 1539/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Janusz Ruszyński (spr.) as.sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. sprawy ze skargi P.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za rok 2004 oddala skargę /-/ K.Pawlicki /-/ M.Skwierzyńska /-/ J.Ruszyński Decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego ustalił P.T. dochód nie znajdujący pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu w wysokości [...] oraz zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 w wysokości [...]. Po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżoną decyzję, decyzją z dnia [...] ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania w znacznej części. W skardze na decyzję organu odwoławczego P.T. wniósł o jej uchylenie zarzucając naruszenie art. 20 i 30 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 68 Ordynacji podatkowej domagającej się uwzględnienia zarzutu przedawnienia. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy niesłusznie uznał, że przychód przez niego uzyskany może podlegać opodatkowaniu nie tylko w roku, w którym został osiągnięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że skarżący nie zarzuca naruszenia art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i nie twierdzi, że rozstrzygnięcie sprawy nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części. Formułując zarzut naruszenia art. 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych skarżący nie wskazuje wprawdzie precyzyjnie o który przepis jemu chodzi, ale przedmiot skargi wskazuje, że zarzut powyższy dotyczy art. 20 ust. 3 p.d.f. Skarżący nie wskazuje jednak na czym polega naruszenie tego przepisu skoro zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny. Powyższe stwierdzenie dotyczy również zarzutu naruszenia art. 30 p.d.f. Ustosunkowując się natomiast do zarzutu nieuwzględnienia przez organy podatkowe przedawnienia zobowiązania podatkowego należy wskazać na obowiązującą w roku 2004 treść art. 68 § 4 Ordynacji podatkowej. Według tego przepisu zobowiązanie z tytułu opodatkowania dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzącego ze źródeł nieujawnionych nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym upłynął termin do złożenia zeznania rocznego dla podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, za rok podatkowy, którego dotyczy decyzja. Niesporne winno być, że zaskarżona decyzja dotyczy roku podatkowego 2004. Termin złożenia zeznania podatkowego dla skarżącego za rok 2004 upływał skarżącemu z dniem 30 kwietnia 2005 r. Zgodnie z treścią art. 68 § 4 Ordynacji podatkowej zobowiązanie skarżącego, będące przedmiotem skargi przedawniłoby się, gdyby decyzja ustalająca to zobowiązanie została skarżącemu doręczona po 31 grudnia 2010 r. , tj. po upływie 5 lat od końca roku w którym upłynął termin do złożenia zeznania podatkowego za rok 2004 (30 kwietnia 2005 r., 31 grudnia 2005 r.). Skoro decyzja organu I instancji została doręczona w roku 2006, a więc przed upływem terminu przedawnienia skarga jako pozbawiona podstaw podlega oddaleniu zgodnie z art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ K.Pawlicki /-/ M.Skwierzyńska /-/ J.Ruszyński uk