I SA/Po 1661/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K., M. W. S.C. X. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 24 lipca 2015 r. spółka J. K., M. W. S.C. X., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w A. z dnia [...], nr [...], wymierzającą wspólnikom skarżącej spółki karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry w wysokości [...] zł. W petitum skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując powyższe żądanie wnioskodawczyni podniosła, że istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej i wyrządzenia jej znacznej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji, co w dalszej perspektywie może doprowadzić do negatywnych skutków dla rodzin wspólników spółki. Wskazano, że dochód J. K. za 2014 r. wyniósł [...] zł, przy czym jedynie [...] zł z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, dochód M. W. za 2014 r. wyniósł [...] zł, przy czym jedynie [...] zł z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, natomiast w maju 2015 r. spółka poniosła stratę w wysokości [...] zł. Zdaniem wspólników skarżącej brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, iż wspólnicy spółki, na skutek egzekucji nałożonej na nich kary finansowej, mogą zostać pozbawieni środków do życia. Brak środków finansowych może przy tym spowodować, iż popadną oni w spiralę zadłużenia, co w sposób oczywisty będzie samo w sobie trudne do odwrócenia. Zaznaczyli, że od 2 lat skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej notują stratę, a realizacja nałożonej na nich kary może doprowadzić do sytuacji, w której skarżący zostaną bez środków do życia. Wskazali także, że spółka zatrudnia 6 pracowników oraz współpracuje na podstawie umów zlecenia z kilkoma osobami. Zapłata nałożonej kary może doprowadzić do wypowiedzenia umów o pracę i rozwiązania umów zlecenia. Wraz z wnioskiem przedłożono zeznania podatkowe wspólników spółki za 2014 r., podsumowanie księgi spółki za maj 2015 r. oraz dokumentację przedstawiającą stan zatrudnienia oraz współpracę na podstawie umów zlecenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, publ.www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wspólnicy skarżącej spółki uprawdopodobnili wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wyegzekwowania przez organ żądanej kwoty. W ocenie Sądu znajdujące się w aktach sprawy dokumenty nadesłane przez wnioskodawców uzasadniają zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania zaskarżonej decyzji. Sąd podziela stanowisko stron, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty płynności finansowej firmy, a ostatecznie nawet do likwidacji działalności gospodarczej, a co za tym idzie ograniczenia miejsc pracy, czyli źródła utrzymania dla wspólników skarżącej i zatrudnionych przez nich osób. Zdaniem Sądu przedłożone wraz z wnioskiem dokumenty, jak również wyjaśnienia wspólników skarżącej spółki, pozwoliły na ocenę ich sytuacji finansowej, wskazując na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.