I SA/Po 1721/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 5 sierpnia 2015 r. W. K., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w przypadku nieuwzględniania przez organ żądania wstrzymania jej wykonania na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."). Argumentując powyższe żądanie wnioskodawca wskazał na realne niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz trudnych lub niemożliwych do odwrócenia skutków, jakie może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie odwołuje się w szczególności do faktu, że decyzja nakładająca karę jest rażąco nieprawidłowa, gdyż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, na podstawie których nałożono na skarżącego karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry stanowią, wespół z zakazem z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych "regulację techniczną" w rozumieniu Dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.). Według strony wobec braku notyfikacji projektu tejże ustawy Komisji Europejskiej, powyższe przepisy nie mogą być stosowane wobec jednostek oraz podmiotów będących adresatami decyzji. Dalej strona skarżąca podniosła, że mając na uwadze cel instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (mianowicie tymczasowe wstrzymanie działań, między innymi egzekucyjnych, organu administracji do czasu wydania przez sąd administracyjny wyroku w sprawie), stwierdzić trzeba, że wykonanie decyzji zobowiązującej do zwrotu kwoty [...] zł na obecnym etapie postępowania może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1475/11 wnioskodawca podkreślił, że instytucja udzielenia ochrony tymczasowej, przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a., ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, które to skutki mogą wystąpić tylko w przyszłości, stąd sama ocena stanu teraźniejszego, z chwili orzekania, nie będzie wystarczająca dla oceny konieczności wstrzymania wykonania decyzji. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Celnej w P. odmówił wstrzymania wykonania poddanej sądowej kontroli decyzji. W ocenie organu skarżący nie wykazał, że wstrzymanie w stosunku do niego wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W piśmie z dnia 2 października 2015 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku o wstrzymanie skarżący stwierdził, że biorąc pod uwagę jego sytuację finansową wynikającą z deklaracji podatkowej PIT-36L oraz PIT/B (wysokość przychodu: [...] zł, dochodu: [...] zł), przedstawione dane finansowe uprawdopodabniają realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w majątku wnioskodawcy. Do niniejszego pisma oprócz deklaracji podatkowej, załączono faktury VAT wskazujące na koszty: najmu powierzchni pomieszczenia sklepowego w wysokości [...] zł, związane z usługami serwisowymi w kwocie [...] zł, związane z dzierżawą sprzętu i wyposażenia sklepu w kwocie [...] zł oraz wskazujące na koszty energii elektrycznej w wysokości [...] zł. Do przedmiotowego pisma załączono również umowę kredytu ciążącego na W. K., którego miesięczna rata wynosi [...] zł. Powyższe wskazuje na łączny miesięczny koszt wydatków związanych z prowadzoną działalnością, które kształtują się na poziomie [...] zł, co w ocenie strony wskazuję na wysokie koszty związane z prowadzoną działalnością i pozwala na wysunięcie wniosku, że pomimo znacznych przychodów uzyskiwanych przez stronę, wymierzona kara z dużym prawdopodobieństwem w sposób dotkliwy wpłynie na jej sytuację finansowo-majątkową. Ponadto strona skarżąca podkreśliła, że na dzień złożenia niniejszego pisma, wszczęto już egzekucję wymierzonej stronie kary pieniężnej. Na podstawie wydanego tytułu wykonawczego doszło już do zajęcia rachunku bankowego należącego do W. K. i zajęcia środków, które znajdowały się na koncie strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (o sygn. akt GZ 138/04), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy bądź niemajątkowy), który nie będzie mógł być wynagrodzony przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z dnia 14 listopada 2006 r., o sygn. akt II FZ 585/06, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wystarczy zatem ogólny tylko wywód strony, że jej zdaniem istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc się do zaprezentowanej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentacji należy w pierwszej kolejności zaznaczyć, że Sąd rozstrzygając kwestię wpadkową wywołaną wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, odnośnie niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Ustosunkowanie się do zarzutów skargi jest zatem na etapie rozpoznawania przedmiotowego wniosku niedopuszczalne (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2014 r., o sygn. akt II OZ 661/14, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie podnosi się przy tym, że oparcie wniosku o ochronę tymczasową na argumencie o niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie niweczy kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2014 r., o sygn. akt II FSK 2195/13, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W świetle powyższego, argumentacja zawarta w skardze, a zmierzająca do wykazania, że przepisy ustawy o grach hazardowych, stanowiące materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji są przepisami technicznymi w rozumieniu Dyrektywy 98/34/WE nie może wywrzeć zamierzonego efektu. W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy strona nie wykazała, iż zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca nie przedłożył bowiem dokumentów, które rzetelnie pozwoliłyby ocenić rzeczywisty wpływ obowiązku wykonania decyzji na jego sytuację majątkową. Poprzestał jedynie na wskazaniu, że wykonanie decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki ze względu na konieczność uiszczenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Na poparcie powołanych twierdzeń strona przedłożyła kserokopie faktur dokumentujących koszty związane z prowadzoną działalnością opiewające na łączną kwotę [...] zł, tytuł wykonawczy na należność opiewającą na kwotę [...] zł wraz z zawiadomieniami o zajęciu wierzytelności, a także PIT-36L, PIT/B oraz harmonogramy spłat kredytu. Dokonując analizy sytuacji finansowej wnioskodawcy Sąd stwierdza brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd zauważa, że strona nie przedłożyła żadnych dokumentów obrazujących wartość całego majątku skarżącego, w tym ilość zasobów pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych. Tym samym niewystarczające jest tu poprzestanie wyłącznie na przywołaniu samego faktu nałożenia na skarżącego i egzekwowania kary pieniężnej w wysokości [...] zł. Należy też podkreślić, że załączonego do wniosku PIT-36L oraz PIT/B wynika, że strona w 2014 r. uzyskała przychód w kwocie [...] zł, zaś dochód w wysokości [...] zł. W tej sytuacji trudno przyjąć, że istnienie zobowiązania w kwocie [...] zł może spowodować wyrządzenie szkody, w szczególności znacznej lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli skarżący prowadzi tak dochodową działalność gospodarczą. Z kolei zobowiązania z tytułu umowy najmu, usług serwisowych, dzierżawą sprzętu i wyposażenia sklepu, za energię elektryczną czy zaciągniętych kredytów stanowią normalne koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, a których znaczna część została ujęta w PIT-36L po stronie kosztów. Ponadto powołanie się na wystawiony w postępowaniu egzekucyjnym tytuł wykonawczy, nie może być uznane za wystarczające, skoro mimo prowadzonej egzekucji, należny od skargi wpis w kwocie [...] zł, został uiszczony. Dodatkowo odnosząc się do twierdzeń przywołanych na uzasadnienie wniosku należy zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodząc określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie oznacza to jednak, że zawsze w takiej sytuacji należy zastosować wyjątkowe rozwiązanie prawne, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Reasumując stwierdzić należy, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, stąd też nie można przyjąć twierdzenia, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę, a co więcej "znaczną szkodę". Strona nie podniosła i nie wykazała również okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.